ഖഡ്ഗം ഫലകമാദായ പുപ്ലുവുശ്ചണ്ഡസക്തയഃ
വാളുകളും കവചങ്ങളും പിടിച്ച് ആ ക്രൂരസേനാനികൾ മുന്നോട്ട് ചാടി.
നിവാരയന്ത്യോ വേത്രിണ്യോ വ്യുച്ഛലന്തി സ്മശക്തയഃ
വിജയിനിയായ സ്ത്രീകൾ വഴിയടച്ച് കുന്തങ്ങൾ ഉയർത്തി കാട്ടി.
സിഹാങ്കാശ്ചൈവ ബിഭ്രാണാഃ ശക്തയോ വ്യചലന്പുരാ
ചിലർ സിംഹംപോലെ ഗർജിച്ച് കുന്തങ്ങൾ കൈവശം വെച്ച് മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.
സ്ഫുരത്കരാഃ പ്രചലിതാഃ ശക്തയഃ കാശ്ചിദാദദുഃ
കൈകൾ മിനുങ്ങി ചിലർ കുന്തങ്ങൾ പിടിച്ച് ഓടിപ്പോയി.
ഛത്രൈര്ഗഗനമാരേജേ നിഃസംഖ്യാശശിമണ്ഡിതമ്
ചന്ദ്രനുപോലുള്ള രത്നങ്ങൾ അലങ്കരിച്ച അനേകം കുടകൾ ആകാശം നിറഞ്ഞു.
തിമിരം നുനുദേ ഭൂയസ്തത്കാണ്ഡമണിരോചിഷാ
ആ രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച കുടകളുടെ പ്രകാശം ഇരുണ്ടിരിപ്പ് അകറ്റി.
താലവൃന്താഃ ശതവിധാഃ ക്രോഡമുഖ്യാ ബലേ ഽചലന്
നൂറുകണക്കിന് താളവണ്ടികൾ, പ്രധാനവണ്ടി മുന്നിൽ, സൈന്യത്തിനകത്ത് ചലിച്ചു.
ജ്വലത്കേശാപിശങ്ഗാഭാസ്തഡിദ്ഭാസുരദിങ്മുഖാഃ
ജ്വലിക്കുന്ന മുടിയും മിന്നുന്ന ശരീരവും കൊണ്ട് അവർ എല്ലാ ദിക്കുകളും നേരിട്ടു.
പ്രചേലുര്ദണ്ഡനാഥായാസ്സേനാ നാസീരധാവിതാഃ
ദണ്ഡനാഥയുടെ സൈന്യം വാൾ പുറത്തെടുത്ത് മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.
തത്സമാനായുധകരാസ്തത്സമാനസ്വവാഹനാഃ
വൈരികളുടെ ആയുധങ്ങൾക്കും വാഹനങ്ങൾക്കും തുല്യമായവ അവർ കൈവശം വെച്ചു.
തമാലശ്യാമലാകാരാഃ കപിലാഃ ക്രൂരലോചനാഃ
തമാലവൃക്ഷംപോലെ കറുത്തും കപ്പിളനിറത്തിലും ഭയങ്കരമായ കണ്ണുകളോടെയും അവർ നിലകൊണ്ടു.
അഥ ശ്രീദണ്ഡനാഥാ ച കരിചക്രരഥോത്തമാത്
അപ്പോൾ, കരിമ്പത്തും രഥവുമുള്ള ഉത്തമവാഹനത്തിൽ നിന്ന് ശ്രീദണ്ഡനാഥാ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
വജ്രഘോഷ ഇതി ഖ്യാതം ധൂതകേസരമണ്ഡലമ്
വജ്രഘോഷ എന്നറിയപ്പെടുന്ന അവളുടെ സിംഹത്തിന് ഇടിമുഴക്കുപോലെ കുലുങ്ങുന്ന കേശരമുണ്ടായിരുന്നു.
ദംഷ്ട്രാകടകടത്കാരബധിരീകൃതദിക്തടമ്
അത് പല്ലുകൾ കഠിനമായി കുരുക്കി മുഴങ്ങുമ്പോൾ ചുറ്റുപാടുകൾ കേൾക്കാനാവാതെ പോയി.
വിബന്തമിവ ഭൂചക്രമാപാതാലം നിമജ്ജിഭിഃ
ആ വലിയ വായ് തുറന്ന് താഴേക്ക് ചാടുമ്പോൾ ഭൂമിയുടെ മേൽഭാഗം മുഴുവൻ വിഴുങ്ങുന്നപോലെ തോന്നി.
സിംഹവാഹനമാരുഹ്യ വ്യചലദ്ദണ്ഡനായികാ
സിംഹവാഹനത്തിൽ കയറി ദണ്ഡനായികാ പുറപ്പെട്ടു.
ഉദ്വേഗം ബഹുലം പ്രാപ ത്രൈലോക്യം സചരാചരമ്
സഞ്ചരിക്കുന്നവർക്കും അചഞ്ചലന്മാർക്കും ഉൾപ്പെടെ മൂന്നു ലോകത്തും വലിയ ഭയം പടർന്നു.
കിം വാ മുസലഘാതേന ഭൂമിം ദ്വേധാ കരിഷ്യതി
അവൾ തന്റെ ഗദയാൽ ഒരു അടിയോടെ ഭൂമി രണ്ടായി പിളർക്കുമോ?
ഇതി ത്രസ്തഹൃദഃ സര്വേ ഗഗനേ നാകിനാം ഗണാഃ
ഇങ്ങനെ ഭയഭരിതമായ ഹൃദയങ്ങളോടെ ആകാശത്തിലെ ദേവഗണങ്ങൾ എല്ലാവരും—
മുഹുര്ദ്വാദശനാമാനി കീര്തയന്തോ നഭസ്തലേ
ആകാശതലത്ത് വീണ്ടും വീണ്ടും പന്ത്രണ്ട് നാമങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ചുകൊണ്ട്—
അശ്വാനന മഹാപ്രാജ്ഞ യേഷു മേ കൌതുകം മഹത്
കുതിരമുഖനായ മഹാപണ്ഡിതാ, ഇവയിൽ എനിക്ക് വലിയ കൗതുകമുണ്ട്—
പഞ്ചമീ ദണ്ഡനാഥാ ച സംകേതാ സമയേശ്വരീ
പഞ്ചമി, ദണ്ഡനാഥ, സംകേത, സമയേശ്വരി—
വാര്താലീ ച മഹാസേനാപ്യാജ്ഞാ ചക്രേശ്വരീ തഥാ
വാർതാലി, മഹാസേന, ആജ്ഞ, ചക്രേശ്വരി ഇവരും—
സംകടേ ദുഃഖമാപ്നോതി ന കദാചന മാനവഃ
കഷ്ടസമയങ്ങളിൽ മനുഷ്യന് ഒരിക്കലും ദുഃഖം അനുഭവിക്കേണ്ടി വരില്ല—
തേഷാമനുഗ്രഹാര്ഥായ പ്രചചാലച സാ പുനഃ
അവർക്കു അനുഗ്രഹം നൽകാൻ അവൾ വീണ്ടും ചലിച്ചു—
നിര്യാണസൂചനകരീ ദിവി ദധ്വാന കാഹലീ
വിമാനത്തിൽ മുഴങ്ങുന്ന കാഹളി പുറപ്പെടൽ സൂചിപ്പിച്ചു—
വീണാസംയതപാണീനാം ശക്തീനാം നിര്യയൌ ബലമ്
വീണ പിടിച്ച കൈകളോടെ ശക്തികളുടെ സൈന്യം പുറപ്പെട്ടു—
വീണാവേണുമൃദങ്ഗാദ്യാഃ സവിലാസപദക്രമാഃ
വീണ, വേണു, മൃദംഗം എന്നിവയും മറ്റു വാദ്യങ്ങളും കൈവശം വച്ച്, ലാളിത്യമുള്ള നടപ്പോടെ—
മയൂരവാഹനാഃ കാശ്ചിത്കതിചിദ്ധംസവാഹനാഃ
ചിലർ മയിലിൽ കയറി, ചിലർ അന്നത്തിൽ കയറി—
സര്വാശ്ച ശ്യാമലാകാരാഃ കാശ്ചിത്കര്ണീരഥസ്ഥിതാഃ
എല്ലാവരും കറുത്ത നിറത്തിൽ; ചിലർ കരിണയുടെ രഥത്തിൽ നിന്നു—