മമാനുരൂപചരിതോ ഭവിതാ തു മമ പ്രിയഃ
എന്റെ സ്വഭാവത്തിന് അനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുന്നവൻ എനിക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയനായവനാകും.
ഉവാച ച മഹാദേവീം ധര്മാര്ഥസഹിതം വചഃ
അവൻ മഹാദേവിയെ സമീപിച്ച് ധർമ്മത്തോടും ഉദ്ദേശത്തോടും കൂടിയ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
നാരീപുരുഷയോരേവമുദ്വാഹസ്തു ചതുര്വിധഃ
സ്ത്രീയും പുരുഷനും തമ്മിലുള്ള വിവാഹം ഇങ്ങനെ നാലു വിധമാണ്.
ഗന്ധര്വോദ്വാഹിതാ യുക്താ ഭാര്യാ സ്യാത്പിതൃദത്തകാ
ഗന്ധർവരീതിയിലോ അച്ഛൻ നൽകുന്നതായോ വിവാഹം കഴിച്ച ഭാര്യയാണവൾ.
യദദ്വൈതം പരം ബ്രഹ്മ സദസദ്ഭാവവര്ജിതമ്
ആദ്വൈതമായ പരബ്രഹ്മം, സത്തും അസത്തും ഇല്ലാത്തതാണത്.
ത്വമേവാസീച്ച തദ്ബ്രഹ്മ പ്രകൃതിഃ സാ ത്വമേവ ഹി
നീ തന്നെയാണ് ആ ബ്രഹ്മവും, നീ തന്നെയാണ് ആ പ്രകൃതിയും.
ത്വാമേവ ഹി വിചിന്വന്തി യോഗിനഃ സനകാദയഃ
സനകാദി യോഗിമാർ നീയേയാണ് അന്വേഷിക്കുന്നത്.
ത്വാമേവ ഹി പ്രശംസംതി പഞ്ചബ്രഹ്മസ്വരൂപിണീമ്
അവർ പഞ്ചബ്രഹ്മസ്വരൂപിണിയായ നിന്നെ മാത്രമാണ് സ്തുതിക്കുന്നത്.
ഭജസ്വ പുരുഷം കഞ്ചില്ലോകാനുഗ്രഹകാമ്യയാ
ലോകങ്ങൾക്ക് അനുഗ്രഹം നൽകാൻ ഒരുവനെ ആരാധിക്ക.
സ്രജമുദ്യമ്യ ഹസ്തേന ചക്ഷേപ ഗഗനാന്തരേ
അവൾ കൈകൊണ്ട് ഒരു മാല എടുത്ത് ആകാശത്തിലേക്ക് എറിഞ്ഞു.
പപാത കണ്ഠദേശേ ഹി തദാ കാമേശ്വരസ്യ തു
അപ്പോൾ ആ മാല കാമേശ്വരന്റെ കഴുത്തിൽ വീണു.
വവൃഷുഃ പുഷ്പവര്ഷാണി മന്ദവാതേരിതാ ഘനാഃ
മന്ദമാരുതം ഉണർത്തിയ മേഘങ്ങൾ പുഷ്പവർഷം പെയ്തു.
കര്തവ്യോ വിധിനോദ്വാഹസ്ത്വനയോഃ ശിവയോര്ഹരേ
ശിവനും ഹരിയും തമ്മിലുള്ള വിവാഹം വിധിപ്രകാരം നടത്തണം.
ത്വദ്രൂപാ ഹി മഹാദേവീ സഹജശ്ച ഭവാനപി
മഹാദേവി നിന്റെ രൂപമാണ്; നീയും സഹജമായി അതുപോലെയാണ്.
തച്ഛ്രുത്വാ വചനം തസ്യ ദേവദേവസ്ത്രിവിക്രമഃ
അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടു ദേവദേവനായ ത്രിവിക്രമൻ—
ദേവര്ഷിപിതൃമുഖ്യാനാം സര്വേഷാം ദേവയോഗിനാമ്
എല്ലാ പ്രധാന ദേവന്മാരും, ഋഷിമാരും, പിതാക്കളും, യോഗിമാരും—
ഉപായനാനി പ്രദദുഃ സര്വേ ബ്രഹ്മാദയഃ സുരാഃ
ബ്രഹ്മാദി സകലദേവന്മാരും ഉപഹാരങ്ങൾ നൽകി.
തയോഃ പുഷ്പായുധം പ്രാദാദമ്ലാനം ഹരിരവ്യയമ്
അവരിൽ ഹരി അമരമായ പുഷ്പായുധം നൽകി.
അങ്കുശം ച ദദൌ താഭ്യാം വിശ്വകര്മാ വിശാംപതിഃ
വിശ്വകർമാവ്, കലാകാരന്മാരുടെ പ്രഭു, അവർക്കു ഒരു ആനക്കൊമ്പ് നൽകി.
നവരത്നമയീം ഭൂഷാം പ്രാദാദ്രത്നാകരഃ സ്വയമ്
നവരത്നങ്ങൾകൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ അലങ്കാരം രത്നാകരൻ തന്നേ അവർക്കു സമ്മാനിച്ചു.
ചിന്താമണിമയീം മാലാം കുബേരഃ പ്രദദൌ തദാ
ചിന്താമണികളാൽ നിർമ്മിച്ച ഒരു മാല കുബേരൻ അപ്പോൾ അവർക്കു നൽകി.
ഗങ്ഗാ ച യമുനാ താഭ്യാം ചാമരേ ചന്ദ്രഭാസ്വരേ
ഗംഗയും യമുനയും ചന്ദ്രപ്രഭയുള്ള രണ്ടു ചാമരങ്ങൾ അവർക്കു നൽകി.
സ്വാനിസ്വാന്യായുധാന്യസ്യൈ പ്രദദുഃ പരിതോഷിതാഃ
പ്രസന്നരായി, ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ ആയുധങ്ങൾ അവൾക്കു നൽകി.
ദദുര്വജ്രോപമാകാരാന്സായുധാന്സപരിച്ഛദാന്
വജ്രംപോല ശക്തമായ ആയുധങ്ങളും അനുചരന്മാരും അവർ നൽകി.
അഥാകരോദ്വിമാനം ച നാമ്നാ തു കുസുമാകരമ്
അപ്പോൾ കുസുമാകരം എന്ന പേരുള്ള ഒരു ദിവ്യവിമാനം അവൻ നിർമ്മിച്ചു.
ദിവി ഭുവ്യന്തരിക്ഷേ ച കാമഗം സുസമൃദ്ധിമത്
അത് സ്വർഗ്ഗത്തിലും ഭൂമിയിലും ആകാശത്തിലും ഇഷ്ടമെന്നപോലെ സഞ്ചരിക്കാവുന്നതും അത്യന്തം ഭംഗിയുള്ളതുമായിരുന്നു.
തത്ക്ഷണാദേവ നശ്യന്തി മനോഹ്ലാദകരം ശുഭമ്
അന്നേരം തന്നെ മനസ്സിനെ ആനന്ദിപ്പിക്കുന്ന ശുഭമായ വസ്തുക്കൾ അപ്രത്യക്ഷമായി.
ചാമഖ്യാജനച്ഛത്രധ്വജയഷ്ടിമനോഹരമ്
ചാമരങ്ങൾ, കുടകൾ, പതാകകൾ, ദണ്ഡങ്ങൾ—ഇവയെല്ലാം കാഴ്ചക്കു ആകർഷകമായവയായിരുന്നു.
സേവ്യമാനാ സുരഗണൈര്നിര്ഗത്യ നൃപമന്ദിരാത്
ദേവതാസമൂഹങ്ങൾ സേവനം ചെയ്തുകൊണ്ട് അവൾ രാജാവിന്റെ കൊട്ടാരത്തിൽ നിന്ന് പുറത്ത് കടന്നു.
പ്രതിഹര്മ്യാഗ്രസംസ്ഥാഭിരപ്സരോഭിഃ സഹസ്രശഃ
പ്രധാന സേവികകളായി ആയിരക്കണക്കിന് അപ്സരസുകൾ അവളോടൊപ്പം നിന്നു.