ചക്രേ കാമേശ്വരം നാമ്നാ കമനീയവപുര്ധരമ്
അവനെ കാമേശ്വരൻ എന്ന പേരിൽ, അത്യാകർഷകമായ രൂപം ഉള്ളവനായി സൃഷ്ടിച്ചു.
ഇതി നിശ്ചിത്യ തേനൈവ സഹിതാസ്താമഥായയുഃ
ഇങ്ങനെ തീരുമാനിച്ച ശേഷം, അവർ എല്ലാവരും അവനോടൊപ്പം ചേർന്ന് മുന്നോട്ട് പോയി.
അഭവന്മന്മഥാവിഷ്ടോ വിസ്മൃത്യ സകലാഃ ക്രിയാഃ
അവന് കാമദേവന്റെ സ്വാധീനത്തില് ആകുന്നു, എല്ലാം മറന്ന് തന്റെ കര്ത്തവ്യങ്ങള് ഉപേക്ഷിച്ചു.
അന്യോന്യാലോകനാസക്തൌ താവൃഭൌ മദനാതുരൌ
അവരിരുവരും പരസ്പരം നോക്കി മുഴുവന് മനസ്സും അതിലേര്ന്നു, കാമത്താല് ബുദ്ധിമുട്ടിയവരായി.
പരൈരജ്ഞാതചാരിത്രൌ മുഹൂര്താസ്വസ്ഥചേതനൌ
അവരുടെ പെരുമാറ്റം മറ്റാര്ക്കും അറിയാനായില്ല, കുറച്ചു നേരം അവരുടെ മനസ്സുകള് അശാന്തമായിരുന്നു.
ത്വാമീശാം ദ്രഷ്ടുമിച്ഛന്തി സപ്രിയാം പരമാഹവേ
പ്രഭോ, മഹാസഭയില് നിന്നെയും നിന്റെ പ്രിയയെയും കൂടെ കാണാന് ദേവന്മാര് ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ലോകസംരക്ഷണാര്ഥായ ഭജസ്വ പുരുഷം പരമ്
ലോകങ്ങളുടെ സംരക്ഷണത്തിനായി നീ പരമപുരുഷനെ സ്വീകരിക്കണം.
അഭിഷിക്താം മഹാഭാഗൈര്ദേവാര്ഷേ ഭിരകല്മഷൈഃ
മഹാഭാഗ്യശാലികളായ പാപരഹിതരായ ദേവന്മാരും ഋഷിമാരും അവളെ അഭിഷേകം ചെയ്തു.
സപ്രിയാമാസനഗതാം ദ്രഷ്ടുമിച്ഛാമഹേ വയമ്
അവളുടെ പ്രിയനോടൊപ്പം ഇരിക്കുന്ന അവളെ കാണാൻ ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ഉവാച സ തതോ വാക്യം ബ്രഹ്മവിഷ്ണുമുഖാന്സുരാന്
അതിനുശേഷം അവൻ ബ്രഹ്മാവിനെയും വിഷ്ണുവിനെയും മുന്നിൽ വെച്ചുള്ള ദേവന്മാരോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
മമാനുരൂപചരിതോ ഭവിതാ തു മമ പ്രിയഃ
എന്റെ സ്വഭാവത്തിന് അനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുന്നവൻ എനിക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയനായവനാകും.
ഉവാച ച മഹാദേവീം ധര്മാര്ഥസഹിതം വചഃ
അവൻ മഹാദേവിയെ സമീപിച്ച് ധർമ്മത്തോടും ഉദ്ദേശത്തോടും കൂടിയ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
നാരീപുരുഷയോരേവമുദ്വാഹസ്തു ചതുര്വിധഃ
സ്ത്രീയും പുരുഷനും തമ്മിലുള്ള വിവാഹം ഇങ്ങനെ നാലു വിധമാണ്.
ഗന്ധര്വോദ്വാഹിതാ യുക്താ ഭാര്യാ സ്യാത്പിതൃദത്തകാ
ഗന്ധർവരീതിയിലോ അച്ഛൻ നൽകുന്നതായോ വിവാഹം കഴിച്ച ഭാര്യയാണവൾ.
യദദ്വൈതം പരം ബ്രഹ്മ സദസദ്ഭാവവര്ജിതമ്
ആദ്വൈതമായ പരബ്രഹ്മം, സത്തും അസത്തും ഇല്ലാത്തതാണത്.
ത്വമേവാസീച്ച തദ്ബ്രഹ്മ പ്രകൃതിഃ സാ ത്വമേവ ഹി
നീ തന്നെയാണ് ആ ബ്രഹ്മവും, നീ തന്നെയാണ് ആ പ്രകൃതിയും.
ത്വാമേവ ഹി വിചിന്വന്തി യോഗിനഃ സനകാദയഃ
സനകാദി യോഗിമാർ നീയേയാണ് അന്വേഷിക്കുന്നത്.
ത്വാമേവ ഹി പ്രശംസംതി പഞ്ചബ്രഹ്മസ്വരൂപിണീമ്
അവർ പഞ്ചബ്രഹ്മസ്വരൂപിണിയായ നിന്നെ മാത്രമാണ് സ്തുതിക്കുന്നത്.
ഭജസ്വ പുരുഷം കഞ്ചില്ലോകാനുഗ്രഹകാമ്യയാ
ലോകങ്ങൾക്ക് അനുഗ്രഹം നൽകാൻ ഒരുവനെ ആരാധിക്ക.
സ്രജമുദ്യമ്യ ഹസ്തേന ചക്ഷേപ ഗഗനാന്തരേ
അവൾ കൈകൊണ്ട് ഒരു മാല എടുത്ത് ആകാശത്തിലേക്ക് എറിഞ്ഞു.
പപാത കണ്ഠദേശേ ഹി തദാ കാമേശ്വരസ്യ തു
അപ്പോൾ ആ മാല കാമേശ്വരന്റെ കഴുത്തിൽ വീണു.
വവൃഷുഃ പുഷ്പവര്ഷാണി മന്ദവാതേരിതാ ഘനാഃ
മന്ദമാരുതം ഉണർത്തിയ മേഘങ്ങൾ പുഷ്പവർഷം പെയ്തു.
കര്തവ്യോ വിധിനോദ്വാഹസ്ത്വനയോഃ ശിവയോര്ഹരേ
ശിവനും ഹരിയും തമ്മിലുള്ള വിവാഹം വിധിപ്രകാരം നടത്തണം.
ത്വദ്രൂപാ ഹി മഹാദേവീ സഹജശ്ച ഭവാനപി
മഹാദേവി നിന്റെ രൂപമാണ്; നീയും സഹജമായി അതുപോലെയാണ്.
തച്ഛ്രുത്വാ വചനം തസ്യ ദേവദേവസ്ത്രിവിക്രമഃ
അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടു ദേവദേവനായ ത്രിവിക്രമൻ—
ദേവര്ഷിപിതൃമുഖ്യാനാം സര്വേഷാം ദേവയോഗിനാമ്
എല്ലാ പ്രധാന ദേവന്മാരും, ഋഷിമാരും, പിതാക്കളും, യോഗിമാരും—
ഉപായനാനി പ്രദദുഃ സര്വേ ബ്രഹ്മാദയഃ സുരാഃ
ബ്രഹ്മാദി സകലദേവന്മാരും ഉപഹാരങ്ങൾ നൽകി.
തയോഃ പുഷ്പായുധം പ്രാദാദമ്ലാനം ഹരിരവ്യയമ്
അവരിൽ ഹരി അമരമായ പുഷ്പായുധം നൽകി.
അങ്കുശം ച ദദൌ താഭ്യാം വിശ്വകര്മാ വിശാംപതിഃ
വിശ്വകർമാവ്, കലാകാരന്മാരുടെ പ്രഭു, അവർക്കു ഒരു ആനക്കൊമ്പ് നൽകി.
നവരത്നമയീം ഭൂഷാം പ്രാദാദ്രത്നാകരഃ സ്വയമ്
നവരത്നങ്ങൾകൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ അലങ്കാരം രത്നാകരൻ തന്നേ അവർക്കു സമ്മാനിച്ചു.