അരൂപമദ്വന്ദ്വമദൃഷ്ടഗോചരം പ്രഭാവമഗ്ര്യം കഥമംബ വര്ണയേ
അമ്മേ, രൂപമില്ലാത്തതും, ഭേദരഹിതവും, ദൃശ്യാതീതവും, പരമശക്തിയുമാണ് നിന്റെ സ്വഭാവം; എങ്ങനെ ഞാൻ അതു വിവരിക്കും?
പ്രസീദ മായാമയി മന്ത്രാവിഗ്രഹേ പ്രസീദ സര്വേശ്വരി സര്വരൂപിണി
മായാമയിയായവളേ, മന്ത്രരൂപിണിയായവളേ, സർവ്വലോകങ്ങളുടെ ഇശ്വരിയായവളേ, സർവ്വരൂപിണിയായവളേ, ദയചെയ്യണം.
ഭൂയോഭൂയോ നമസ്കൃത്യ ശരണം ജഗമുരഞ്ജസാ
വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കരിച്ച്, അവർ വേഗത്തിൽ അവളിൽ അഭയം തേടി.
വരേണ ച്ഛന്ദയാമാസ വരദാഖിലദേഹിനാമ്
സകല ജീവികൾക്കും വരദായിനിയായ അവൾ, അവർക്കു് ഇഷ്ടമുള്ളൊരു വരം നൽകാൻ സമ്മതിച്ചു.
ദുര്ധരം ജീവിതം ദേഹി ത്വാം ഗതാഃ ശരണാര്ഥിനഃ
ജീവിതം നമുക്ക് നല്കണമേ, അതു സൂക്ഷിക്കാൻ വളരെ പ്രയാസമാണ്. ഞങ്ങൾ രക്ഷ തേടി നിന്നിലേക്കാണ് വന്നത്.
അചിരാത്തവ ദാസ്യാമി ത്രൈലോക്യം സചരാചരമ്
വളരെ വേഗം നീക്കമുള്ളതും നിലനിൽക്കുന്നതുമായ മൂന്ന് ലോകങ്ങളും ഞാൻ നിനക്കു നല്കും.
യേ സ്തോഷ്യന്തി ച മാം ഭക്ത്യാ സ്തവേനാനേന മാനവാഃ
ആ ഭക്തിഗാനത്തോടെ എന്നെ ഭക്തിപൂർവ്വം സ്തുതിക്കുന്ന മനുഷ്യർ,
വിദ്യാവിനയസംപന്നാ നീരോഗാ ദീര്ഘജീവിനഃ
അവർക്ക് ജ്ഞാനവും വിനയവും ഉണ്ടാകും, രോഗമില്ലാതെ ദീർഘായുസ്സോടെ ജീവിക്കും.
ഇതി ലബ്ധവരാ ദേവാ ദേവേന്ദ്രോ ഽപി മഹാബലഃ
ഇങ്ങനെ വരം ലഭിച്ച ദേവന്മാരും മഹാശക്തിയുള്ള ഇന്ദ്രനും,
ആമോദം പരമം ജഗ്മുസ്താം വിലോക്യ മുഹുര്മുഹുഃ
അവളെ വീണ്ടും വീണ്ടും കണ്ടപ്പോൾ പരമാനന്ദം അനുഭവിച്ചു.
ആജഗാമാഥ ദേവേശീം ദ്രഷ്ടുകാമോ മഹര്ഷിഭിഃ
ശിവദേവിയെ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച് മഹർഷിമാർ അവിടേക്ക് എത്തിയപ്പോൾ,
ശിവോ ഽപി വൃഷമാരൂഢഃ സമായാതോ ഽഖിലേശ്വരീമ്
ശിവനും തന്റെ കാളയിൽ കയറി, സർവ്വലോകങ്ങളുടെ രാജ്ഞിയെ കാണാൻ എത്തി.
ആയയുസ്താം മഹാദേവീം സര്വേ ചാപ്സരസാം ഗണാഃ
അവിടെ മഹാദേവിയെ കാണാൻ എല്ലാ അപ്സരാസികളും എത്തിയിരുന്നു.
ബ്രഹ്മണാഥ സമാദിഷ്ടോ വിശ്വകര്മാ വിശാംപതിഃ
അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവിന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം, വിശ്വകർമ്മൻ, കലാകാരന്മാരുടെ അധിപൻ,
തതോ ഭഗവതീ ദുര്ഗാ സര്വമന്ത്രാധിദേവതാ
അതിനുശേഷം, എല്ലാ മന്ത്രങ്ങളുടെ അധിഷ്ഠാതാവായ ഭഗവതി ദുര്ഗ്ഗാ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ബ്രാഹയാദ്യാ മാതരശ്ചൈവ സ്വസ്വഭൂതഗണാവൃതാഃ
ബ്രാഹ്മി തുടങ്ങിയ മാതാക്കളും തങ്ങളുടെ കൂട്ടങ്ങളോടൊപ്പം അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു.
ഭൈരവാഃ ക്ഷേത്രപാലാശ്ച മഹാശാസ്താ ഗണാഗ്രണീഃ
ഭൈരവന്മാരും ക്ഷേത്രപാലന്മാരും, ഗണങ്ങളുടെ നായകനായ മഹാശാസ്താവും,
ആഗത്യ തേ മഹാദേവീം തുഷ്ടുവുഃ പ്രണതാസ്തദാ
അവരെല്ലാവരും മഹാദേവിയെ വന്ദിച്ച് സ്തുതിച്ചു.
ഗജാശ്വരഥശാലാഢ്യാം രാജവീഥിവിരാജിതാമ്
ആ നഗരത്തിൽ ആനകളുടെയും കുതിരകളുടെയും രഥങ്ങളുടെയും ശാലകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു, രാജവീഥികൾ കൊണ്ട് അലങ്കൃതമായിരുന്നു.
വേതാലദാസദാസീനാം ഗൃഹാണി രുചിരാണി ച
വേതാലന്മാരുടെയും ദാസന്മാരുടെയും ദാസിമാരുടെയും മനോഹരമായ വീടുകളും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ശാലാഭിര്ബഹുഭിര്യുക്തം സഭാ ഭിരുഷശോഭിതമ്
അവിടം പല ശാലകളും സഭാമണ്ഡപങ്ങളും കൊണ്ടു ഭംഗിയായി അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
മധ്യേ സിംഹാസനം ദിവ്യം ചിന്താമണിവീനിര്മിതമ്
അവിടത്തെ നടുവിൽ, ചിന്താമണികൾകൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച ദിവ്യമായ സിംഹാസനം ഉണ്ടായിരുന്നു.
വിലോക്യ ചിന്തയാമാസ ബ്രഹ്മാ ലോകപിതാമഹഃ
ഇത് കണ്ട ലോകപിതാമഹനായ ബ്രഹ്മാവ് ആലോചിക്കാൻ തുടങ്ങി.
പുരസ്യാസ്യ പ്രഭാവേണ സര്വലോകാധികോ ഭവേത്
ഈ നഗരത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ അവൻ എല്ലാ ലോകങ്ങളെയും മറികടക്കും.
അനുകൂലാങ്ഗനായുക്തമഭിഷിഞ്ചേദിതി ശ്രുതിഃ
വധുവായി അനുകൂലമായ ഒരു സ്ത്രീയോടുകൂടി അവനെ അഭിഷേകം ചെയ്യണമെന്ന് വേദം പറയുന്നു.
വരോ ഽസ്യാസ്ത്രിഷു ലോകേഷു ന ചാന്യഃ ശങ്കരാദൃതേ
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ശങ്കരനല്ലാതെ അവളെ അർഹിക്കുന്നവൻ മറ്റാരുമില്ല.
കല്മാഷീ ഭസ്മദിഗ്ധാങ്ഗഃ ശ്മശാനാസ്ഥിവിഭൂഷണഃ
അവൻ ഇരുണ്ടവനാണ്, ശരീരം ചാരുപൂശിയതും ശ്മശാനത്തിലെ അസ്ഥികളാൽ അലങ്കരിച്ചതുമാണ്.
ഇതി ചിന്തയമാനസ്യ ബ്രഹ്മണോ ഽഗ്രേ മഹേശ്വരഃ
ബ്രഹ്മാവ് ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ മഹേശ്വരൻ അവന്റെ മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ദിവ്യാംബരധരഃ സ്രഗ്വീ ദിവ്യഗന്ധാനുലേപനഃ
അവൻ ദിവ്യമായ വസ്ത്രം ധരിക്കുകയും, മനോഹരമായ പുഷ്പമാലകൾ അണിയുകയും, ദിവ്യസുഗന്ധം പുരട്ടുകയും ചെയ്തു.
പ്രാദുര്ബഭൂവ പുരതോ ജഗന്മോഹന രുപധൃക്
അവൻ സർവ്വലോകത്തെയും ആകർഷിക്കുന്ന രൂപത്തിൽ അവർക്കുമുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.