ഏതദ്ദൃഷ്ട്വാ തു ദൈത്യേന്ദ്രോ വിഷണ്മഃ സ്വപുരം യയൌ
ഇത് കണ്ട ദാനവാധിപന് വിഷാദത്തോടെ തന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.
ഭയാദ്വിവ്യഥിരേ ദേവാ വിമുക്തസകലക്രിയാഃ
ഭയത്താല് ദേവന്മാര് വിഷമിച്ചു, എല്ലാ കര്മ്മങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ചു.
അശക്യഃ സമരേ യോദ്ധുമസ്മാഭിരഖിലൈരപി
സമരത്തില് ഞങ്ങള്ക്കൊന്നും, ഒന്നിച്ച് ചേര്ന്നാലും, അവനോട് യുദ്ധം ചെയ്യാന് കഴിയില്ല.
കുണ്ഡം യോജനവിസ്താരം സമ്യക്കൃത്വാ തു ശോഭനമ്
ഒരു യോജനവ്യാപ്തിയുള്ള മനോഹരമായ ഹോമകുണ്ഡം ശരിയായി നിര്മ്മിച്ചു.
യജാമഃ പരമാം ശാക്തിം മഹാമാസൈര്വയം സുരാഃ
നാം ദേവന്മാര് മഹത്തായ ഹോമങ്ങള് നടത്തി പരമശക്തിയെ ആരാധിക്കാം.
ഏവമുക്താസ്തു തേ സര്വേദേവാഃ സേന്ദ്രപുരോഗമാഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതനുസരിച്ച്, ഇന്ദ്രന് മുന്നില് നിന്നുള്ള എല്ലാ ദേവന്മാരും അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്തു.
ഹുതേഷു സര്വമാംസേഷു പാദേഷു ച കരേഷു ച
കാലുകളും കൈകളും ഉള്പ്പെടെ എല്ലാ മാംസവും ഹോമിച്ചപ്പോള്
പ്രാദുര്ബഭൂവ പരമന്തേജഃ പുഞ്ജോ ഹ്യനുത്തമഃ
അപ്രതിമമായ പരമപ്രഭയുടെ ഒരു വലിയ കൂമ്പാരം അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
തന്മധ്യേ തു മഹാദേവീമുദയാര്കസമപ്രഭാമ്
അതിനിടയിൽ മഹാദേവി ഉദയസൂര്യന്റെ പ്രകാശംപോലെ ദീപിച്ചുനിന്നു.
സൌന്ദര്യസാരസീമാം താമാനന്ദരസസാഗരാമ്
അവൾ സൌന്ദര്യത്തിന്റെ അതിരായിരുന്നു, ആനന്ദത്തിന്റെ സാരമായ ഒരു സമുദ്രംപോലെയായിരുന്നു.
സര്വാഭരണസംയുക്താം ശൃങ്ഗാരൈകരസാലയാമ്
അവൾ എല്ലാ ആഭരണങ്ങളും ധരിച്ചിരുന്നതും, പ്രണയത്തിന്റെ ഏകസാരമായ വാസസ്ഥലവുമായിരുന്നു.
പാശാങ്കുശേക്ഷുകോദണ്ഡപഞ്ചബാണലസത്കരാമ്
അവളുടെ കൈകളിൽ പാശം, അങ്കുശം, ഇക്ഷുകോദണ്ടം, അഞ്ചു ബാണങ്ങൾ എന്നിവ തെളിഞ്ഞുനിന്നു.
പ്രണേമുര്മുദിതാത്മാനോ ഭൂയോഭൂയോ ഽഖിലാത്മികമ്
ഹൃദയം സന്തോഷത്തോടെ നിറഞ്ഞ്, വീണ്ടും വീണ്ടും അവർ സർവ്വവ്യാപകയായ അവളെ നമസ്കരിച്ചു.
തുഷ്ടുവുശ്ച മഹാദേവീമംബികാമഖിലാര്ഥദാമ്
അവർ മഹാദേവിയായ അമ്പികയെ, എല്ലാ അനുഗ്രഹങ്ങളും നൽകുന്നവളെ, സ്തുതിച്ചു.
ജയ കല്യാണനിലയേ ജയ കാമകലാത്മികേ
ജയം, മംഗളത്തിന്റെ വാസസ്ഥലമായവളേ! ജയം, കാമശക്തിയുടെ സ്വരൂപമായവളേ!
ജയാഖിലസുരാരാധ്യേ ജയ കാമേശി മാനദേ
ജയം, എല്ലാ ദേവതകളും ആരാധിക്കുന്നവളേ! ജയം, കാമേശ്വരി, മാനം നൽകുന്നവളേ!
ജയ നാരായണി പരേ നന്ദിതാശേഷവിഷ്ടപേ
ജയം, നാരായണി, പരമമായവളേ, എല്ലുലോകങ്ങളെയും ആനന്ദിപ്പിക്കുന്നവളേ!
ജയ ശ്രീവിജയേ ദേവി വിജയ ശ്രീസമൃദ്ധിദേ
ജയം, ശ്രീവിജയയായ ദേവി! ജയം, ഐശ്വര്യവും ഭാഗ്യവും നൽകുന്നവളേ!
നമസ്തസ്യൈ ത്രിജഗതാം പാലയിത്ര്യൈ പരാത്പരേ
മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും രക്ഷിക്കുന്നവളെയും, പരമപരമായവളെയും നമസ്കാരം.
നമഃ സഹസ്രശീര്ഷായൈ സഹസ്രമുഖലോചനേ
ആയിരം തലയും, ആയിരം വായും കണ്ണുകളും ഉള്ളവളെ നമസ്കാരം.
അണോരണുതരേ ദേവി മഹതോ ഽപി മഹീയസി
സൂക്ഷ്മത്തിൽ സൂക്ഷ്മമായവളും, മഹത്തിൽ മഹത്തായവളും ആയ ദേവി!
അതലം തു ഭവേത്പാദൌ വിതലം ജാനുനീ തവ
അതല ലോകം നിന്റെ പാദങ്ങളാണ്, വിതല ലോകം നിന്റെ മുട്ടുകളാണ്.
ഹൃദയം തു ഭുവര്ലോകഃ സ്വസ്തേ മുഖമുദാഹൃതമ്
ഭുവർലോകം നിന്റെ ഹൃദയമാണ്, സ്വർഗം നിന്റെ വായാണ് എന്നു പറയുന്നു.
മരുതസ്തു തവോച്ഛ്വാസാ വാചസ്തേ ശ്രുതയോ ഽഖിലാഃ
മാറുത് നിന്റെ ശ്വാസമാണ്, എല്ലാ വേദങ്ങളും നിന്റെ വാക്കാണ്.
ആഹാരസ്തേ സദാനന്ദോ വാസസ്തേ ഹൃദയേ സതാമ്
നിന്റെ ആഹാരം ശാശ്വതാനന്ദമാണ്, സന്മാർഗ്ഗികളുടെയെല്ലാം ഹൃദയത്തിലാണ് നിന്റെ വാസം.
ശിരോരുഹാ ഘനാസ്തേ തു താരകാഃ കുസുമാനി തേ
നിന്റെ മുടി മേഘങ്ങളാണ്, നക്ഷത്രങ്ങൾ നിന്റെ പുഷ്പങ്ങളാണ്.
യമാശ്ച നിയമാശ്ചൈവ കരപാദരുഹാസ്തഥാ
നിയമങ്ങളും യമങ്ങളും, കൈവിരലുകളും കാലുവിരലുകളും നിനക്കാണ്.
പ്രാണായാമസ്തു തേ നാസാ രസനാ തേ സരസ്വതീ
ശ്വാസനിയന്ത്രണം നിന്റെ മൂക്കാണ്, നിന്റെ നാവാണ് സരസ്വതിയായി.
മനസ്തേ ധാരണാശക്തിര്ഹൃദയം തേ സമാധികഃ
നിന്റെ മനസാണ് ഏകാഗ്രതയുടെ ശക്തി; നിന്റെ ഹൃദയമാണ് പരമമായ ലയാവസ്ഥ.
ഭൂതം ഭവ്യം ഭവിഷ്യച്ച നിത്യം ച തവ വിഗ്രഹഃ
കഴിഞ്ഞത്, ഇപ്പോഴുള്ളത്, വരാനിരിക്കുന്നത്, എന്നും നിലനിൽക്കുന്നതും നിന്റെ രൂപമാണ്.