മന്ത്രിവൃദ്ധാനു പാഹൂയ യഥാവൃത്താന്തമാഹ സഃ
മന്ത്രിമാരെയും മുതിര്ന്നവരെയും വിളിച്ചു കൂട്ടി, സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങള് അദ്ദേഹം വിശദമായി പറഞ്ഞു.
ഷഷ്ടിവര്ഷസഹസ്രാണാം രാജ്യം തവ ശിവാര്പിതമ്
നിന്റെ രാജ്യം, ശിവന് സമര്പ്പിച്ചിരിക്കുന്നതാകയാല്, അറുപതിനായിരം വര്ഷത്തേക്കാണ് നീ ഭരിക്കുക.
അശക്യപ്രതികാര്യോ ഽയം യഃ കാലശിവചോദിതഃ
കാലവും ശിവനും നിര്ദ്ദേശിച്ച ഈ കാര്യത്തിന് എതിര്ക്കാന് ആര്ക്കും കഴിയില്ല.
കാലേ തു ഭോഗഃ കര്ത്തവ്യോ ദുഃഖസ്യ ച സുഖസ്യ വാ
സമയമെത്തുമ്പോള് ദു:ഖമോ സുഖമോ, ആനന്ദം അനുഭവിക്കേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്.
ക്രിയാവിഘ്നേ കൃതേ ഽസ്മാഭിര്വിജയസ്തേ ഭവിഷ്യതി
നാം ഈ കര്മ്മത്തില് തടസ്സം സൃഷ്ടിച്ചാല് നിനക്ക് വിജയം ഉറപ്പാണ്.
ദത്താ വിദ്യാ ശിവേനൈവ തസ്മാത്തേ വിജയഃ സദാ
ശിവന് തന്നെയാണ് ഈ വിജ്ഞാനം നല്കിയതുകൊണ്ടു, നിന്റെ വിജയം എപ്പോഴും ഉറപ്പാണ്.
നിര്ഗത്യ സഹസേനാഭിര്യയൌ ഹൈമവതം തടമ്
സൈന്യത്തോടൊപ്പം പുറപ്പെട്ട്, അവന് ഹിമാലയത്തിന്റെ തീരത്തേക്ക് പോയി.
അലങ്ഘ്യമകരോദഗ്രേ മഹാപ്രാകാരമുജ്ജ്വലമ്
അവന് മുന്നില് ഒരു കടക്കാനാവാത്ത, അതീവ ഭംഗിയുള്ള വലിയ മതില് പണിതു.
സംക്രുദ്ധോ ദാനവാസ്ത്രേണ ബഭഞ്ജാതിബലേന തു
കോപത്തോടെ, ദാനവായുധം ഉപയോഗിച്ച് അവന് അതിനെ തകര്ത്തു, അതിവിശാലമായ ശക്തിയാല്.
വായവ്യാസ്ത്രേണ തം ധീരോ ബഭഞ്ജ ച നനാദ ച
വായുവായുധം ഉപയോഗിച്ച് ധൈര്യശാലി അതിനെ തകര്ത്തു, ഉച്ചത്തില് മുഴക്കുകയും ചെയ്തു.
ഏതദ്ദൃഷ്ട്വാ തു ദൈത്യേന്ദ്രോ വിഷണ്മഃ സ്വപുരം യയൌ
ഇത് കണ്ട ദാനവാധിപന് വിഷാദത്തോടെ തന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.
ഭയാദ്വിവ്യഥിരേ ദേവാ വിമുക്തസകലക്രിയാഃ
ഭയത്താല് ദേവന്മാര് വിഷമിച്ചു, എല്ലാ കര്മ്മങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ചു.
അശക്യഃ സമരേ യോദ്ധുമസ്മാഭിരഖിലൈരപി
സമരത്തില് ഞങ്ങള്ക്കൊന്നും, ഒന്നിച്ച് ചേര്ന്നാലും, അവനോട് യുദ്ധം ചെയ്യാന് കഴിയില്ല.
കുണ്ഡം യോജനവിസ്താരം സമ്യക്കൃത്വാ തു ശോഭനമ്
ഒരു യോജനവ്യാപ്തിയുള്ള മനോഹരമായ ഹോമകുണ്ഡം ശരിയായി നിര്മ്മിച്ചു.
യജാമഃ പരമാം ശാക്തിം മഹാമാസൈര്വയം സുരാഃ
നാം ദേവന്മാര് മഹത്തായ ഹോമങ്ങള് നടത്തി പരമശക്തിയെ ആരാധിക്കാം.
ഏവമുക്താസ്തു തേ സര്വേദേവാഃ സേന്ദ്രപുരോഗമാഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതനുസരിച്ച്, ഇന്ദ്രന് മുന്നില് നിന്നുള്ള എല്ലാ ദേവന്മാരും അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്തു.
ഹുതേഷു സര്വമാംസേഷു പാദേഷു ച കരേഷു ച
കാലുകളും കൈകളും ഉള്പ്പെടെ എല്ലാ മാംസവും ഹോമിച്ചപ്പോള്
പ്രാദുര്ബഭൂവ പരമന്തേജഃ പുഞ്ജോ ഹ്യനുത്തമഃ
അപ്രതിമമായ പരമപ്രഭയുടെ ഒരു വലിയ കൂമ്പാരം അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
തന്മധ്യേ തു മഹാദേവീമുദയാര്കസമപ്രഭാമ്
അതിനിടയിൽ മഹാദേവി ഉദയസൂര്യന്റെ പ്രകാശംപോലെ ദീപിച്ചുനിന്നു.
സൌന്ദര്യസാരസീമാം താമാനന്ദരസസാഗരാമ്
അവൾ സൌന്ദര്യത്തിന്റെ അതിരായിരുന്നു, ആനന്ദത്തിന്റെ സാരമായ ഒരു സമുദ്രംപോലെയായിരുന്നു.
സര്വാഭരണസംയുക്താം ശൃങ്ഗാരൈകരസാലയാമ്
അവൾ എല്ലാ ആഭരണങ്ങളും ധരിച്ചിരുന്നതും, പ്രണയത്തിന്റെ ഏകസാരമായ വാസസ്ഥലവുമായിരുന്നു.
പാശാങ്കുശേക്ഷുകോദണ്ഡപഞ്ചബാണലസത്കരാമ്
അവളുടെ കൈകളിൽ പാശം, അങ്കുശം, ഇക്ഷുകോദണ്ടം, അഞ്ചു ബാണങ്ങൾ എന്നിവ തെളിഞ്ഞുനിന്നു.
പ്രണേമുര്മുദിതാത്മാനോ ഭൂയോഭൂയോ ഽഖിലാത്മികമ്
ഹൃദയം സന്തോഷത്തോടെ നിറഞ്ഞ്, വീണ്ടും വീണ്ടും അവർ സർവ്വവ്യാപകയായ അവളെ നമസ്കരിച്ചു.
തുഷ്ടുവുശ്ച മഹാദേവീമംബികാമഖിലാര്ഥദാമ്
അവർ മഹാദേവിയായ അമ്പികയെ, എല്ലാ അനുഗ്രഹങ്ങളും നൽകുന്നവളെ, സ്തുതിച്ചു.
ജയ കല്യാണനിലയേ ജയ കാമകലാത്മികേ
ജയം, മംഗളത്തിന്റെ വാസസ്ഥലമായവളേ! ജയം, കാമശക്തിയുടെ സ്വരൂപമായവളേ!
ജയാഖിലസുരാരാധ്യേ ജയ കാമേശി മാനദേ
ജയം, എല്ലാ ദേവതകളും ആരാധിക്കുന്നവളേ! ജയം, കാമേശ്വരി, മാനം നൽകുന്നവളേ!
ജയ നാരായണി പരേ നന്ദിതാശേഷവിഷ്ടപേ
ജയം, നാരായണി, പരമമായവളേ, എല്ലുലോകങ്ങളെയും ആനന്ദിപ്പിക്കുന്നവളേ!
ജയ ശ്രീവിജയേ ദേവി വിജയ ശ്രീസമൃദ്ധിദേ
ജയം, ശ്രീവിജയയായ ദേവി! ജയം, ഐശ്വര്യവും ഭാഗ്യവും നൽകുന്നവളേ!
നമസ്തസ്യൈ ത്രിജഗതാം പാലയിത്ര്യൈ പരാത്പരേ
മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും രക്ഷിക്കുന്നവളെയും, പരമപരമായവളെയും നമസ്കാരം.
നമഃ സഹസ്രശീര്ഷായൈ സഹസ്രമുഖലോചനേ
ആയിരം തലയും, ആയിരം വായും കണ്ണുകളും ഉള്ളവളെ നമസ്കാരം.