ആരാധിതാ ഭഗവതീ സാ വഃ ശ്രേയോ വിധാസ്യതി
ഭഗവതിയെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചാൽ, അവൾ നിങ്ങൾക്ക് ക്ഷേമം നൽകും.
തപസേ കൃതസന്നാഹോ യയൌ ഹൈമവതം തടമ്
തപസ്സിന് തയ്യാറായി, അവൻ ഹിമവാൻ പർവ്വതത്തിന്റെ തീരത്തേക്ക് പോയി.
ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥമഭൂന്നാമ്രാ തദാദ്യഖിലസിദ്ധിദമ്
അപ്പോൾ ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥം എല്ലാ സിദ്ധികളും നൽകുന്ന പ്രധാനസ്ഥലമായി മാറി.
ദേവ്യാസ്തു മഹതീം പൂജാം ജപധ്യാനരതാത്മനാമ്
ജപവും ധ്യാനവും ആസ്വദിച്ചവരായ അവർ, ദേവിയെ ഭക്തിപൂർവ്വം വലിയ പൂജ നടത്തി.
ദശവര്ഷസഹസ്രാണി ദശാഹാനി ച സംയയുഃ
അങ്ങനെ പത്തു ആയിരം വർഷവും പത്തു ദിവസവും കടന്നു പോയി.
ഭണ്ഡാസുരം സമഭ്യേത്യ നിജഗാദ പുരോഹിതഃ
ഭണ്ഡാസുരന്റെ അടുക്കൽ ചെന്നു, പുരോഹിതൻ അവനോട് പറഞ്ഞു.
നിര്ഭയാസ്ത്രിഷു ലോകേഷു ചരന്തീച്ഛവിഹാരിണഃ
നീ ഭയമില്ലാതെ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ഇഷ്ടംപോലെ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
തേനൈവ നിര്മിതാ മായാ യയാ സംമോഹിതോ ഭവാന്
അവൻ സൃഷ്ടിച്ച അതേ മായയാൽ നീ മോഹിതനായി.
ഭവതാം വിജയാര്ഥായ കരോതീന്ദ്രോ മഹത്തപഃ
നിങ്ങളുടെ തോൽവിക്കായി ഇന്ദ്രൻ വലിയ തപസ്സ് ചെയ്യുന്നു.
ഗത്വാ ഹൈമവതം ശൈലം പരേഷാം വിഘ്നമാചര
നീ ഹിമവാൻ പർവ്വതത്തിലേക്ക് പോയി, മറ്റുള്ളവർക്കു തടസ്സം സൃഷ്ടിക്കൂ.
മന്ത്രിവൃദ്ധാനു പാഹൂയ യഥാവൃത്താന്തമാഹ സഃ
മന്ത്രിമാരെയും മുതിര്ന്നവരെയും വിളിച്ചു കൂട്ടി, സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങള് അദ്ദേഹം വിശദമായി പറഞ്ഞു.
ഷഷ്ടിവര്ഷസഹസ്രാണാം രാജ്യം തവ ശിവാര്പിതമ്
നിന്റെ രാജ്യം, ശിവന് സമര്പ്പിച്ചിരിക്കുന്നതാകയാല്, അറുപതിനായിരം വര്ഷത്തേക്കാണ് നീ ഭരിക്കുക.
അശക്യപ്രതികാര്യോ ഽയം യഃ കാലശിവചോദിതഃ
കാലവും ശിവനും നിര്ദ്ദേശിച്ച ഈ കാര്യത്തിന് എതിര്ക്കാന് ആര്ക്കും കഴിയില്ല.
കാലേ തു ഭോഗഃ കര്ത്തവ്യോ ദുഃഖസ്യ ച സുഖസ്യ വാ
സമയമെത്തുമ്പോള് ദു:ഖമോ സുഖമോ, ആനന്ദം അനുഭവിക്കേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്.
ക്രിയാവിഘ്നേ കൃതേ ഽസ്മാഭിര്വിജയസ്തേ ഭവിഷ്യതി
നാം ഈ കര്മ്മത്തില് തടസ്സം സൃഷ്ടിച്ചാല് നിനക്ക് വിജയം ഉറപ്പാണ്.
ദത്താ വിദ്യാ ശിവേനൈവ തസ്മാത്തേ വിജയഃ സദാ
ശിവന് തന്നെയാണ് ഈ വിജ്ഞാനം നല്കിയതുകൊണ്ടു, നിന്റെ വിജയം എപ്പോഴും ഉറപ്പാണ്.
നിര്ഗത്യ സഹസേനാഭിര്യയൌ ഹൈമവതം തടമ്
സൈന്യത്തോടൊപ്പം പുറപ്പെട്ട്, അവന് ഹിമാലയത്തിന്റെ തീരത്തേക്ക് പോയി.
അലങ്ഘ്യമകരോദഗ്രേ മഹാപ്രാകാരമുജ്ജ്വലമ്
അവന് മുന്നില് ഒരു കടക്കാനാവാത്ത, അതീവ ഭംഗിയുള്ള വലിയ മതില് പണിതു.
സംക്രുദ്ധോ ദാനവാസ്ത്രേണ ബഭഞ്ജാതിബലേന തു
കോപത്തോടെ, ദാനവായുധം ഉപയോഗിച്ച് അവന് അതിനെ തകര്ത്തു, അതിവിശാലമായ ശക്തിയാല്.
വായവ്യാസ്ത്രേണ തം ധീരോ ബഭഞ്ജ ച നനാദ ച
വായുവായുധം ഉപയോഗിച്ച് ധൈര്യശാലി അതിനെ തകര്ത്തു, ഉച്ചത്തില് മുഴക്കുകയും ചെയ്തു.
ഏതദ്ദൃഷ്ട്വാ തു ദൈത്യേന്ദ്രോ വിഷണ്മഃ സ്വപുരം യയൌ
ഇത് കണ്ട ദാനവാധിപന് വിഷാദത്തോടെ തന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.
ഭയാദ്വിവ്യഥിരേ ദേവാ വിമുക്തസകലക്രിയാഃ
ഭയത്താല് ദേവന്മാര് വിഷമിച്ചു, എല്ലാ കര്മ്മങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ചു.
അശക്യഃ സമരേ യോദ്ധുമസ്മാഭിരഖിലൈരപി
സമരത്തില് ഞങ്ങള്ക്കൊന്നും, ഒന്നിച്ച് ചേര്ന്നാലും, അവനോട് യുദ്ധം ചെയ്യാന് കഴിയില്ല.
കുണ്ഡം യോജനവിസ്താരം സമ്യക്കൃത്വാ തു ശോഭനമ്
ഒരു യോജനവ്യാപ്തിയുള്ള മനോഹരമായ ഹോമകുണ്ഡം ശരിയായി നിര്മ്മിച്ചു.
യജാമഃ പരമാം ശാക്തിം മഹാമാസൈര്വയം സുരാഃ
നാം ദേവന്മാര് മഹത്തായ ഹോമങ്ങള് നടത്തി പരമശക്തിയെ ആരാധിക്കാം.
ഏവമുക്താസ്തു തേ സര്വേദേവാഃ സേന്ദ്രപുരോഗമാഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതനുസരിച്ച്, ഇന്ദ്രന് മുന്നില് നിന്നുള്ള എല്ലാ ദേവന്മാരും അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്തു.
ഹുതേഷു സര്വമാംസേഷു പാദേഷു ച കരേഷു ച
കാലുകളും കൈകളും ഉള്പ്പെടെ എല്ലാ മാംസവും ഹോമിച്ചപ്പോള്
പ്രാദുര്ബഭൂവ പരമന്തേജഃ പുഞ്ജോ ഹ്യനുത്തമഃ
അപ്രതിമമായ പരമപ്രഭയുടെ ഒരു വലിയ കൂമ്പാരം അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
തന്മധ്യേ തു മഹാദേവീമുദയാര്കസമപ്രഭാമ്
അതിനിടയിൽ മഹാദേവി ഉദയസൂര്യന്റെ പ്രകാശംപോലെ ദീപിച്ചുനിന്നു.
സൌന്ദര്യസാരസീമാം താമാനന്ദരസസാഗരാമ്
അവൾ സൌന്ദര്യത്തിന്റെ അതിരായിരുന്നു, ആനന്ദത്തിന്റെ സാരമായ ഒരു സമുദ്രംപോലെയായിരുന്നു.