വിചരസ്വ യഥാകാമം ത്വാം ന ജ്ഞാസ്യതി കശ്ചന
നീ ഇഷ്ടംപോലെ സഞ്ചരിക്കൂ; ആരും നിന്നെ തിരിച്ചറിയില്ല.
മോഹയിത്വാചിരേണൈവ വിഷയാനുപഭോക്ഷ്യസേ
നീ അവരെ വഞ്ചിച്ചശേഷം ഉടൻ സുഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കും.
യയാചേ ഽപ്സരസോ മുഖ്യാഃ സഹായാര്ഥം തു കാശ്ചന
അവൾ സഹായത്തിനായി പ്രധാന അപ്സരസുകളെ അപേക്ഷിച്ചു.
പ്രയയൌ മാനസസ്യാഗ്യം തടമുജ്ജ്വലഭൂരുഹമ്
അവൾ മനസസരസ്സിന്റെ പ്രകാശമുള്ള വൃക്ഷഭരിതമായ തീരത്തേക്ക് പോയി.
നിവാസമകരോദ്രമ്യം ഗായന്തീ മധുരസ്വരമ്
അവിടെ അവൾ മധുരസ്വരത്തിൽ പാടിക്കൊണ്ട് മനോഹരമായ ഒരു വാസസ്ഥലം ഒരുക്കി.
ശ്രുത്വാ തു വീണാനിനദം ദദര്ശ ച വരാങ്ഗനാമ്
വീണയുടെ ശബ്ദം കേട്ടു, അവൻ ആ സുന്ദരിയായ സ്ത്രീയെ കണ്ടു.
മായാമയേ മഹാഗര്തേ പതിതോ മദനാഭിധേ
അവൻ മദനമെന്ന പേരിലുള്ള വലിയ മായാഗർത്തത്തിൽ വീണുപോയി.
അഥാസ്യ മന്ത്രിണോ ഽഭൂവന്ത്ദൃദയേ സ്മരതാപി താഃ
പിന്നീട് അവന്റെ മന്ത്രിമാരും മനസ്സിൽ ആ സ്ത്രീകളോട് ആകർഷണം തോന്നി.
തൈശ്ച സംപ്രര്ഥിതാസ്താശ്ച പ്രതിശൂശ്രുവുരഞ്ജസാ
അവർ അപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ ആ സ്ത്രീകൾ സന്തോഷത്തോടെ സമ്മതിച്ചു.
താ ലബ്ധ്വാ മോഹിനീമുഖ്യാ നിര്വൃതിം പരമാം യയുഃ
അവർ പ്രധാന മോഹിനിയെ ലഭിച്ചപ്പോൾ പരമാനന്ദം അനുഭവിച്ചു.
വിജഹുസ്തേ തഥാ യജ്ഞക്രിയാശ്ചാന്യാഃ ശുഭാവഹാഃ
അങ്ങനെ അവർ യാഗങ്ങളും മറ്റും ശുഭഫലദായകമായ കർമങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ചു.
മുഹൂര്ത്തമിവ തേഷാം തു യയാവബ്ദായുതം തദാ
അവർക്കു പത്ത് ആയിരം വർഷം ഒരു നിമിഷംപോലെയാണ് കടന്നുപോയത്.
വിമുക്തോപദ്രവാ ബ്രഹ്മന്നാമോദം പരമം യയുഃ
എല്ലാ കഷ്ടതകളിൽ നിന്നും മോചിതരായി, ബ്രഹ്മൻ, അവർ പരമാനന്ദം അനുഭവിച്ചു.
സര്വദേവൈഃ പരിവൃതം നാരദോ മുനിരായയൌ
സകല ദേവന്മാരും ചുറ്റിപ്പറ്റിയുള്ള നാരദമഹർഷി അവിടെ എത്തി.
കൃതാഞ്ജലിപുടോ ഭൂത്വാ ദേവേശോ വാക്യമബ്രവീത്
കൈകൂപ്പി നിൽക്കുന്ന ദേവന്മാരുടെ അധിപൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
തത്രൈവ ഗമനം തേ സ്യാദ്യം ധന്യം കര്തുമിച്ഛസി
നീ ആ ഭാഗ്യകരമായ കര്മ്മം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ഇപ്പോൾ അവിടെ പോകാം.
അശേഷദുഃഖാന്യുത്തീര്യ കൃതാര്ഥഃ സ്യാം മുനീശ്വര
എല്ലാ ദുഃഖങ്ങളും കടന്ന്, ഞാൻ സഫലനാകും, മഹർഷേ.
തയാ വിമുക്തോ ലോകാംസ്ത്രീന്ദഹേതാഗ്നിരിവാപരഃ
അവളാൽ മോചിതനായാൽ, അവൻ ലോകങ്ങളെ മറ്റൊരു പ്രളയാഗ്നിപോലെ ദഹിപ്പിക്കും.
തസ്യ തേജോ ഽപഹാരസ്തു കര്തവ്യോ ഽതിബലസ്യ തു
അത്രയും ശക്തനായ അവന്റെ തേജസ് നീക്കം ചെയ്യേണ്ടതാണ്.
അശക്യോ ഽന്യേന തപസാ കല്പകോടിശതൈരപി
മറ്റാരുടെയും തപസ്സിലൂടെ, കോടിക്കണക്കിന് കാലങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാലും ഇത് സാധ്യമല്ല.
ആരാധിതാ ഭഗവതീ സാ വഃ ശ്രേയോ വിധാസ്യതി
ഭഗവതിയെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചാൽ, അവൾ നിങ്ങൾക്ക് ക്ഷേമം നൽകും.
തപസേ കൃതസന്നാഹോ യയൌ ഹൈമവതം തടമ്
തപസ്സിന് തയ്യാറായി, അവൻ ഹിമവാൻ പർവ്വതത്തിന്റെ തീരത്തേക്ക് പോയി.
ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥമഭൂന്നാമ്രാ തദാദ്യഖിലസിദ്ധിദമ്
അപ്പോൾ ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥം എല്ലാ സിദ്ധികളും നൽകുന്ന പ്രധാനസ്ഥലമായി മാറി.
ദേവ്യാസ്തു മഹതീം പൂജാം ജപധ്യാനരതാത്മനാമ്
ജപവും ധ്യാനവും ആസ്വദിച്ചവരായ അവർ, ദേവിയെ ഭക്തിപൂർവ്വം വലിയ പൂജ നടത്തി.
ദശവര്ഷസഹസ്രാണി ദശാഹാനി ച സംയയുഃ
അങ്ങനെ പത്തു ആയിരം വർഷവും പത്തു ദിവസവും കടന്നു പോയി.
ഭണ്ഡാസുരം സമഭ്യേത്യ നിജഗാദ പുരോഹിതഃ
ഭണ്ഡാസുരന്റെ അടുക്കൽ ചെന്നു, പുരോഹിതൻ അവനോട് പറഞ്ഞു.
നിര്ഭയാസ്ത്രിഷു ലോകേഷു ചരന്തീച്ഛവിഹാരിണഃ
നീ ഭയമില്ലാതെ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ഇഷ്ടംപോലെ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
തേനൈവ നിര്മിതാ മായാ യയാ സംമോഹിതോ ഭവാന്
അവൻ സൃഷ്ടിച്ച അതേ മായയാൽ നീ മോഹിതനായി.
ഭവതാം വിജയാര്ഥായ കരോതീന്ദ്രോ മഹത്തപഃ
നിങ്ങളുടെ തോൽവിക്കായി ഇന്ദ്രൻ വലിയ തപസ്സ് ചെയ്യുന്നു.
ഗത്വാ ഹൈമവതം ശൈലം പരേഷാം വിഘ്നമാചര
നീ ഹിമവാൻ പർവ്വതത്തിലേക്ക് പോയി, മറ്റുള്ളവർക്കു തടസ്സം സൃഷ്ടിക്കൂ.