സമായാതാശ്ച ശതശോ ദൈതേയാഃ സുമഹാബലാഃ
നൂറുകണക്കിന് ശക്തിയുള്ള ദൈത്യന്മാർ കൂടി വന്നു.
നിയുക്തോ ഭൃഗുപുത്രേണ നിജഗാദാര്ഥവദ്വചഃ
ഭൃഗുവിന്റെ മകനാൽ നിയോഗിക്കപ്പെട്ട്, അവൻ പ്രസക്തമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
തദ്ഗത്വാ ശോണിതപുരം കുരുഷ്വ ത്വം യഥാപുരമ്
അതിനാൽ നീ ഷോണിതപുരത്തിലേക്ക് പോയി, മുൻപുപോലെ പ്രവർത്തിക്കൂ.
ചക്രേ ഽമരപുരപ്രഖ്യം മനസൈവേക്ഷണേന തു
മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട്, അമരന്മാരുടെ നഗരത്തിനെപ്പോലെയുള്ള ഒരു നഗരം സൃഷ്ടിച്ചു.
ശുശഭേ പരയാ ലക്ഷ്മ്യാ തേജസാ ച സമന്വിതഃ
അവൻ അതിപ്രശസ്തമായ സൗന്ദര്യത്തോടും തേജസ്സോടും കൂടി പ്രകാശിച്ചു.
ദധൌ ഭൃഗുസുതോത്സൃഷ്ടം ഭണ്ഡോ ബാലാര്കസന്നിഭമ്
ഭൃഗുവിന്റെ മകൻ നൽകിയതെല്ലാം, ഉദയസൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ളത്, ഭണ്ഡൻ ധരിച്ചു.
ന രോഗോ ന ച ദുഃഖാനി സംദധൌ യന്നിഷേവണാത്
അവന്റെ സേവനത്താൽ രോഗവും ദുഃഖവും ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
യസ്യ ച്ഛായാനിഷണ്ണാസ്തു ബാധ്യന്തേ നാസ്ത്രകോടിഭിഃ
അവന്റെ നിഴലിൽ ഇരുന്നവരെ കോടിക്കണക്കിന് ആയുധങ്ങൾ കൊണ്ടും ബാധിക്കാനായില്ല.
അന്യാന്യപി മഹാര്ഹാണി ഭൂഷണാനി പ്രദത്തവാന്
അവൻ മറ്റു വിലയേറിയ ആഭരണങ്ങളും നൽകി.
ബഭൂവാതീവ തേജസ്വീ രത്നമുത്തേജിതം യഥാ
അവൻ അത്യന്തം തേജസ്സുള്ളവനായി, പ്രകാശം കൂട്ടിയ രത്നംപോലെ.
ഉഗ്രകര്മോഗ്രധന്വാ ച വിജയശ്രുതി പാരഗഃ
അവൻ ഭയങ്കരമായ പ്രവൃത്തികളിലും ആയുധങ്ങളിലും പ്രാവീണ്യവും വിജയശബ്ദത്തിലും പ്രശസ്തനും ആയിരുന്നു.
ചതസ്രോ വനിതാസ്തസ്യ ബഭൂവുഃ പ്രിയദര്ശനാഃ
അവനു നാലു സുന്ദരിയായ ഭാര്യമാർ ഉണ്ടായിരുന്നു.
സ്യന്ദനാസ്തുരഗാ നാഗാഃ പാദാതാശ്ച സഹസ്രശഃ
അവനു ആയിരക്കണക്കിന് രഥങ്ങളും കുതിരകളും ആനകളും pěടസൈന്യവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ബഭൂവുര്ദാനവാഃ സര്വേ ഭൃഗുപുത്രമതാനുഗാഃ
എല്ലാ ദാനവന്മാരും ഭൃഗുവിന്റെ മകന്റെ അനുയായികൾ ആയി.
ഗൃഹേഗൃഹേ ച യജ്ഞാശ്ച സംബഭൂവുഃ സമന്തതഃ
ഓരോ വീട്ടിലും എല്ലായിടത്തും യാഗങ്ങൾ നടന്നു.
പ്രവര്തന്തേ സ്മ ദൈത്യാനാം ഭൂയഃ പ്രതിഗൃഹം തദാ
അപ്പോഴത്തെ ദൈത്യരുടെ വീട്ടിലൊന്നൊന്നിൽ വീണ്ടും ആചാരങ്ങൾ ആരംഭിച്ചു.
തഥാ യജ്ഞേഷു ദൈത്യാനാം ബുഭുജുര്ഹവ്യഭോജിനഃ
ദൈത്യരുടെ യാഗങ്ങളിൽ ഹോമഭാഗം കഴിക്കുന്നവർ അവയിൽ പങ്കെടുത്തു.
ഷഷ്ടിവര്ഷസഹസ്രാണി വ്യതീതാനി ക്ഷണാര്ധവത്
അവിടെ അറുപതിനായിരം വർഷങ്ങൾ ഒരു നിമിഷത്തിന്റെ പകുതിപോലെയാണ് കടന്നുപോയത്.
ഹീയമാനബലം ചേന്ദ്രം സംപ്രേക്ഷ്യ കമലാപതിഃ
ഇന്ദ്രന്റെ ശക്തി കുറയുന്നത് കമലാപതി ശ്രദ്ധിച്ചു.
താമുവാച തതോ മായാം ദേവദേവോ ജനാര്ദനഃ
പിന്നീട് ദേവദേവനായ ജനാർദ്ദനൻ മായയോട് പറഞ്ഞു.
വിചരസ്വ യഥാകാമം ത്വാം ന ജ്ഞാസ്യതി കശ്ചന
നീ ഇഷ്ടംപോലെ സഞ്ചരിക്കൂ; ആരും നിന്നെ തിരിച്ചറിയില്ല.
മോഹയിത്വാചിരേണൈവ വിഷയാനുപഭോക്ഷ്യസേ
നീ അവരെ വഞ്ചിച്ചശേഷം ഉടൻ സുഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കും.
യയാചേ ഽപ്സരസോ മുഖ്യാഃ സഹായാര്ഥം തു കാശ്ചന
അവൾ സഹായത്തിനായി പ്രധാന അപ്സരസുകളെ അപേക്ഷിച്ചു.
പ്രയയൌ മാനസസ്യാഗ്യം തടമുജ്ജ്വലഭൂരുഹമ്
അവൾ മനസസരസ്സിന്റെ പ്രകാശമുള്ള വൃക്ഷഭരിതമായ തീരത്തേക്ക് പോയി.
നിവാസമകരോദ്രമ്യം ഗായന്തീ മധുരസ്വരമ്
അവിടെ അവൾ മധുരസ്വരത്തിൽ പാടിക്കൊണ്ട് മനോഹരമായ ഒരു വാസസ്ഥലം ഒരുക്കി.
ശ്രുത്വാ തു വീണാനിനദം ദദര്ശ ച വരാങ്ഗനാമ്
വീണയുടെ ശബ്ദം കേട്ടു, അവൻ ആ സുന്ദരിയായ സ്ത്രീയെ കണ്ടു.
മായാമയേ മഹാഗര്തേ പതിതോ മദനാഭിധേ
അവൻ മദനമെന്ന പേരിലുള്ള വലിയ മായാഗർത്തത്തിൽ വീണുപോയി.
അഥാസ്യ മന്ത്രിണോ ഽഭൂവന്ത്ദൃദയേ സ്മരതാപി താഃ
പിന്നീട് അവന്റെ മന്ത്രിമാരും മനസ്സിൽ ആ സ്ത്രീകളോട് ആകർഷണം തോന്നി.
തൈശ്ച സംപ്രര്ഥിതാസ്താശ്ച പ്രതിശൂശ്രുവുരഞ്ജസാ
അവർ അപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ ആ സ്ത്രീകൾ സന്തോഷത്തോടെ സമ്മതിച്ചു.
താ ലബ്ധ്വാ മോഹിനീമുഖ്യാ നിര്വൃതിം പരമാം യയുഃ
അവർ പ്രധാന മോഹിനിയെ ലഭിച്ചപ്പോൾ പരമാനന്ദം അനുഭവിച്ചു.