അസുരാണാം പുരഃ പാത്രം സാനിനായ തിരോദധേ
അവൻ അമൃതം നിറച്ച പാത്രം അസുരന്മാരുടെ മുമ്പിൽ കൊണ്ടുവന്നു, പിന്നെ അതു മറച്ചു.
ഉദ്വേലം കേവലം ക്രോധം പ്രാപ്താ യുദ്ധചികീര്ഷയാ
അവർക്കെല്ലാം നിയന്ത്രണമില്ലാത്ത കോപം നിറഞ്ഞു, യുദ്ധത്തിന് തയ്യാറായി.
ദുര്വലൈരസുരൈഃ സാര്ധം സമയുദ്ധ്യന്ത സായുധാഃ
ബലഹീനമായ അസുരന്മാരോടൊപ്പം ആയുധധാരികൾ ചേർന്ന് യുദ്ധം നടത്തി.
ദിഗന്താന്കതിചിജ്ജഗ്മുഃ പാതാലം കതിചിദ്യയുഃ
ചിലർ ദിക്കുകളുടെ അറ്റത്തേക്ക് പോയി, ചിലർ പാതാളത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങി.
ആത്മീയാം ശ്രിയമാജഹ്രേ ശ്രീകടാക്ഷ സമീക്ഷിതഃ
ശ്രീദേവിയുടെ കനിവ് ലഭിച്ച്, അവൻ തന്റെ സമ്പത്ത് വീണ്ടും നേടി.
ത്രൈലോക്യം പാലയാമാസ പൂര്വവത്പൂര്വദേവജിത്
മുൻപത്തെ ദേവന്മാരെ ജയിച്ച്, അവൻ മൂന്നു ലോകവും പഴയപോലെ കാത്തു.
യഥാകാമം ചരന്തി സ്മ സര്വദാ ഹൃഷ്ടചേതസഃ
അവർ എപ്പോഴും മനസ്സിൽ സന്തോഷത്തോടെ ഇഷ്ടംപോലെ സഞ്ചരിച്ചു.
വിസ്മിതഃ കാമചാരീ തു കൈലാസം നാരദോ ഗതഃ
ആശ്ചര്യത്തോടെ സഞ്ചാരിയായ നാരദൻ കൈലാസത്തിലേക്ക് പോയി.
തേന സംഭാവ്യമാനോ ഽസൌ തുഷ്ടോ വിഷ്ടരമാസ്ത സഃ
അവനാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ട്, അവൻ സന്തോഷത്തോടെ ദീർഘമായി ഇരുന്നു.
പപ്രച്ഛ പാര്വതീജാനിഃ സ്വച്ഛസ്ഫടികസന്നിഭഃ
വെളുത്ത സ്ഫടികംപോലെ തിളങ്ങുന്ന പാർവതീകുമാരൻ അവനോട് ചോദിച്ചു.
കലഹപ്രിയ ദേവര്ഷേ കിം വൃത്തം തത്ര നാകിനാമ്
കലഹം ഇഷ്ടമുള്ള ദേവർഷേ, അവിടെ ദേവന്മാരുടെ ഇടയിൽ എന്ത് സംഭവിച്ചു?
കിം വാപ്യമൃതവൃത്താന്തം വിഷ്ണുനാ വാപി കിം കൃതമ്
അമൃതത്തിന്റെ കഥയോ, അല്ലെങ്കിൽ വിഷ്ണു ചെയ്തത് എന്താണോ, അതോ?
ഉവാച വിസ്മയാവിഷ്ടഃ പ്രസന്നവദനേക്ഷണഃ
ആശ്ചര്യത്തിൽ മുഴുകി, സന്തോഷം നിറഞ്ഞ മുഖത്തോടെ അവൻ പറഞ്ഞു.
തഥാപി പരിപൃഷ്ടേന മയാ തദ്വക്ഷ്യതേ ഽധുനാ
എങ്കിലും നീ ചോദിച്ചതിനാൽ, ഞാൻ ഇപ്പോൾ അതു പറയാം.
ആദിനാരായമഃ ശ്രീമാന്മോഹിനീരൂപമാദധേ
ആദിനാരായണൻ മഹിമയോടെ മോഹിനിയുടെ രൂപം എടുത്തു.
സുരാസുരാഃ സമാലോക്യ വിരതാഃ സമരോധ്യമാത്
അത് കണ്ട ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും യുദ്ധം നിർത്തി.
കൃത്വാ താമേവ മധ്യസ്ഥാമര്പയാമാസുരഞ്ജസാ
അവൻ അതേ വസ്തു മധ്യഭാഗത്ത് വെച്ച് ആഹ്ലാദത്തോടെ അർപ്പിച്ചു.
ദേവേഭ്യ ഏവ പീയൂഷമശേഷം വിതതാര സാ
അവൾ ആ അമൃതം ദേവന്മാർക്കായി മുഴുവനും പകർന്നു.
ജ്വലന്മന്യുമുഖാ ദൈത്യാ യുദ്ധായ പുനരുത്ഥിതാഃ
കോപം കൊണ്ട് മുഖം ജ്വലിച്ച അസുരന്മാർ വീണ്ടും യുദ്ധത്തിനായി എഴുന്നേറ്റു.
പരാജിതാ മഹാദൈത്യാ നഷ്ടാഃ പാതാലമഭ്യയുഃ
വലിയ അസുരന്മാർ തോറ്റു നശിച്ച് പാതാളത്തിലേക്ക് പോയി.
നാരദം പ്രേഷയിത്വാശു തദുക്തം സതതം സ്മരന്
നാരദനെ വേഗത്തിൽ അയച്ചു, അവൻ പറഞ്ഞത് സ്മരിച്ചുകൊണ്ട്,
പാര്വതീസഹിതോ വിഷ്ണുമാജഗാമ സവിസ്മയഃ
പാർവതിയോടൊപ്പം അത്ഭുതത്തോടെ വിഷ്ണുവിനെ സമീപിച്ചു.
ഭോഗിഭോഗാസനാദ്വിഷ്ണുഃ സമുത്ഥായ സമാഗതഃ
പാമ്പിന്റെ ചുരുളിൽ ഇരുന്ന വിഷ്ണു എഴുന്നേറ്റ് സമീപിച്ചു.
തം ദൃഷ്ട്വാ ശീഘ്രമാഗത്യ സംപൂജ്യാര്ഘ്യാദിതോ മുദാ
അവനെ വേഗത്തിൽ വരുന്നത് കണ്ടു സന്തോഷത്തോടെ അർഘ്യാദികൾ നൽകി ആദരിച്ചു.
തദാഗമനകാര്യം ച പൃഷ്ടവാന്വിഷ്ടരശ്രവാഃ
അവൻ വന്നതിന്റെ കാര്യം വിശദമായി ചോദിച്ചു.
മഹായോഗേശ്വര ശ്രീമന്സര്വസൌഭാഗ്യസുന്ദരമ്
മഹായോഗേശ്വരാ, ശ്രീമാനായ സർവസൗഭാഗ്യസുന്ദരാ,
യദ്രൂപം ഭവതോപാത്തം തന്മഹ്യം സംപ്രദര്ശയ
ഭഗവാനേ, നിങ്ങൾ സ്വീകരിച്ച രൂപം എനിക്ക് കാണിക്കൂ.
അവശ്യം ദര്ശനീയം മേ ത്വം ഹി പ്രാര്ഥിതകാമധൃക്
നിങ്ങളെ ഞാൻ നിർബന്ധമായും കാണണം, കാരണം നിങ്ങൾ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നവരുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നവനാണ്.
യദ്ധ്യാനവൈഭവാല്ലബ്ധം രൂപമദ്വൈതമദ്ഭുതമ്
ധ്യാനത്തിന്റെ മഹത്വത്തിൽ നിന്നു ലഭിച്ച അത്ഭുതകരമായ അതുല്യമായ രൂപം,
തഥാസ്ത്വിതി തിരോ ഽധത്ത മഹായോഗേശ്വരോ ഹരിഃ
അങ്ങനെ ആവട്ടെ എന്നു പറഞ്ഞ് മഹായോഗേശ്വരനായ ഹരി ഒളിച്ചു.