വിഷജാതം തദുത്പന്നം ജഗൃഹുര്നാഗജാതയഃ
ഉയർന്ന വിഷം പിറന്നപ്പോൾ, ആഹി വർഗ്ഗങ്ങൾ അതു പിടിച്ചു.
വിജയാ നാമ സംജജ്ഞേ ഭൈരവസ്താമുപാദദേ
വിജയ എന്ന പേരിൽ ഒരുത്തി ജനിച്ചു; ഭൈരവൻ അവളെ ഏറ്റെടുത്തു.
ഉപസ്ഥിതഃ കരേ ബിഭ്രദമൃതാഢ്യം കമണ്ഡലുമ്
അവൻ അമൃതം നിറഞ്ഞ കമണ്ഡലു കൈയിൽ പിടിച്ച് അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
മുനയശ്ചാഭവംസ്തുഷ്ടാസ്തദാനീം തപസാം നിധേ
തപസ്സിന്റെ നിധിയേ, അപ്പോൾ മുനിമാരും സന്തോഷംകൊണ്ടു നിറഞ്ഞു.
ഉത്ഥിതാ പദ്മഹസ്താ ശ്രീസ്തസ്മാത്ക്ഷീരമഹാര്മവാത്
അന്നേരം, ആ മഹാക്ഷീരസമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് പദ്മം കൈയിൽ പിടിച്ച് ശ്രീ ഉദിച്ചു.
തുഷ്ടുവുസ്തുഷ്ട ഹൃദയാ ഗന്ധര്വാശ്ച ജഗുഃ പരമ്
ഹൃദയം സന്തോഷത്തോടെ നിറഞ്ഞ് അവർ ശ്രീയെ സ്തുതിച്ചു; ഗാന്ധർവന്മാർ ഉത്തമമായി പാടുകയും ചെയ്തു.
ഗങ്ഗാദ്യാഃ പുണ്യനദ്യശ്ച സ്നാനാര്ഥമുപതസ്ഥിരേ
ഗംഗയെയും മറ്റു പുണ്യനദികളെയും തുടങ്ങി അവളെ കുളിപ്പിക്കാൻ അവിടെ എത്തി.
ആദായ സ്നാപയാഞ്ചക്രുസ്താം ശ്രിയം പദ്മവാസിനീമ്
ജലം എടുത്ത്, പദ്മത്തിൽ വസിക്കുന്ന ശ്രീയെ അവർ കുളിപ്പിച്ചു.
പദ്മമാലാം ദദൌ തസ്യൈ മൂര്തിമാന്ക്ഷീരസാഗരഃ
രൂപംകൊണ്ട ക്ഷീരസമുദ്രം അവളെ ഒരു പദ്മമാല നൽകി.
യയൌ വക്ഷസ്ഥലം വിഷ്ണോഃ സര്വേഷാം പശ്യതാം രമാ
എല്ലാവരും നോക്കിനിൽക്കേ, രമാ വിഷ്ണുവിന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചെന്നു.
ദേവാന്ദയാര്ദ്രയാ ദൃഷ്ട്യാ സര്വലോകമഹേശ്വരീ
ദേവന്മാരോടു കരുണയോടെ നോക്കിയ സർവ്വലോകങ്ങളുടെ മഹേശ്വരി,
അങ്ഗീകൃതാ മഹാധീരാഃ പ്രമോദം പരമം യയുഃ
അവൾ സ്വീകരിച്ച മഹാബുദ്ധിമാന്മാർ പരമാനന്ദത്തിൽ മുഴുകി.
സംത്യക്താശ്ച ശ്രിയാ ദേവ്യാ ഭൃശമുദ്വേഗമാഗതാഃ
ദേവി ഉപേക്ഷിച്ചവരെ അത്യന്തം വേദന പിടിച്ചു.
അഥാസുരാണാം ദേവാനാമന്യോന്യം കലഹോ ഽഭവത്
അപ്പോൾ ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും തമ്മിൽ കലഹം ഉണ്ടായി.
സമ്യഗാരാധയാമാസലലിതാം സ്വൈക്യരൂപിണീമ്
അവർ ഐക്യത്തിന്റെ രൂപമായ ലളിതയെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചു.
ബ്രഹ്മാ നിജപദം പ്രാപ ശംഭുഃ കൈലാസമാസ്ഥിതഃ
ബ്രഹ്മാവ് തന്റെ ലോകത്തിലേക്ക് മടങ്ങി; ശംഭു കൈലാസത്തിൽ സ്ഥിതി ചെയ്തു.
അസുരൈശ്ച സുരാഃ സര്വേ സാംപരായമകുര്വത
അസുരന്മാരും ദേവന്മാരും ഒരുമിച്ച് യുദ്ധം ചെയ്തു.
തദേകധ്യാനയോഗേന തദ്രൂപഃ സമജായത
ഏകാഗ്രമായ ധ്യാനത്തിലൂടെ ആ രൂപം അവിടെ പ്രത്യക്ഷമായി.
സര്വശൃങ്ഗാരവേഷാഢ്യാ സര്വാഭരണഭൂഷിതാ
സകല അലങ്കാരങ്ങളിലും ഭൂഷിതയായി, എല്ലാ ഭംഗിയിലും അണിഞ്ഞ്,
മന്ദസ്മിതേന ദൈതേയാന്മോഹയന്തീ ജഗദ ഹ
സൗമ്യമായ പുഞ്ചിരിയോടെ, അവൾ ദൈത്യന്മാരെയും ലോകത്തെയൊക്കെയും മോഹിപ്പിച്ചു.
നിഷ്ഠുരൈഃ കിം വൃഥാലാപൈഃ കണ്ഠശോഷണഹേതുഭിഃ
നാം എന്തിന് കഠിനവും വ്യർത്ഥവുമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞ് കണ്ഠം ഉണക്കണം?
യൂയം തഥാമീ നിതരാമത്ര ഹി ക്ലേശഭാഗിനഃ
നിങ്ങളും ഇവരും ഇവിടെ സത്യത്തിൽ ദു:ഖം അനുഭവിക്കേണ്ടവരാണ്.
മമ ഹസ്തേ പ്രദാതവ്യം സുധാപാത്രമനുത്തമമ്
അനുപമമായ അമൃതപാത്രം എന്റെ കൈയിൽ സമർപ്പിക്കണം.
പീയൂഷകലശം തസ്യൈ ദദുസ്തേ മുഗ്ധചേതസഃ
മനസ്സിൽ ആശ്ചര്യത്തോടെ അവർ അവള്ക്ക് അമൃതകലം നൽകി.
സുരാണാമസുരാണാം ച വൃഥക്പങ്ക്തിം ചകാര ഹ
ദേവന്മാർക്കും അസുരന്മാർക്കും അവൾ വ്യാജമായ ഒരു നിര ഒരുക്കി.
തൂഷ്ണീം ഭവന്തു സര്വേ ഽപി ക്രമശോ ദീയതേ മയാ
എല്ലാവരും മൗനത്തിലിരിക്കുക; ഞാൻ ക്രമമായി വിതരണം ചെയ്യും.
സാ തു സംമോഹിതാശ്ലേഷലോകാ ദാതും പ്രചക്രമേ
ലോകങ്ങളെ ആകർഷിച്ച് അവൾ വിതരണം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി.
കമനീയവിഭൂഷാഢ്യാ കലാ സാ പരമാ ബഭൌ
ആ മനോഹരമായ അലങ്കാരങ്ങളാൽ അണിഞ്ഞ പരമശക്തി അതിവിശിഷ്ടമായി പ്രകാശിച്ചു.
സുധാം താം ദേവതാപങ്ക്തൌ പൂര്വം ദര്വ്യാ തദാദിശത്
അവൻ ആ അമൃതം ആദ്യം ദേവന്മാരുടെ കൂട്ടത്തിന് കരണ്ടി കൊണ്ട് ഒഴിക്കാൻ നിർദ്ദേശിച്ചു.
പീതാമൃതശിരോമാത്രം തസ്യ വ്യോമ ജഗാമ ച
പച്ചമഞ്ഞ അമൃതം തലപൂരിപ്പോലുള്ള അളവിൽ മാത്രം ആകാശത്തേക്ക് എത്തി.