അപരേണ ച ദേവര്ഷിര്മഹതാ തേജസാ മുഹുഃ
മറ്റൊരു വശത്ത് ദൈവമുനിവൻ വലിയ ശക്തിയോടെ വീണ്ടും വീണ്ടും ശ്രമിച്ചു.
തേജസാ പുനരന്യേന ബലാത്കാരസഹേന സഃ
മറ്റൊരാളുടെ ശക്തിയാൽ, അതിജീവിക്കാൻ കഴിയാത്ത ബലത്തോടെ, അവൻ വീണ്ടും പ്രവർത്തിച്ചു.
മഥ്യമാനേ തതസ്തസ്മിന്ക്ഷീരബ്ധൌ ദേവദാനവൈഃ
അപ്പോൾ ദേവന്മാരും ദാനവന്മാരും ആ ക്ഷീരസമുദ്രം കുലുക്കിയപ്പോൾ,
മുദം ജഗ്മുസ്തദാ ദേവാ ദൈതേയാശ്ച തപോധന
അന്നേരം, തപസ്സിന്റെ നിധിയേ, ദേവന്മാരും ദൈത്യന്മാരും സന്തോഷത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
കിമേതദിതി സിദ്ധാനാം ദിവി ചിന്തയതാം തദാ
അപ്പോൾ സ്വർഗ്ഗത്തിലെ സിദ്ധന്മാർ 'ഇതെന്താണ്?' എന്ന് ആലോചിച്ചു.
അസുരാണാം പുരസ്താത്സാ സ്മയമാനാ വ്യതിഷ്ഠത
അസുരന്മാരുടെ മുന്നിൽ അവൾ പുഞ്ചിരിയോടെ നിന്നു.
സുരാ ന വിദ്യതേ യേഷാം തേനൈവാസുരശബ്ദിതാഃ
അമൃതം ഇല്ലാത്തവരെ അതുകൊണ്ടാണ് 'അസുരൻ' എന്നു വിളിക്കുന്നത്.
സുരാഗ്രഹണതോ ഽപ്യേതേ സുരശബ്ദേന കീര്തിതാഃ
അമൃതം ലഭിച്ചവരെ 'സുരൻ' എന്ന പേരിൽ പ്രശംസിക്കുന്നു.
ആവിരാസീത്സുംഗധേന പരിതോ വാസയഞ്ജഗത്
അപ്പോൾ ഒരു മധുരസുഗന്ധം മുഴുവൻ ലോകത്തെയും പരത്തി ഉയർന്നു.
ആവിര്ഭൂതാശ്ച ദേവര്ഷേ സര്വലോകമനോഹരാഃ
ദേവർഷിയേ, എല്ലാ ലോകത്തെയും ആകർഷിക്കുന്ന സുന്ദരന്മാർ അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
വിഷജാതം തദുത്പന്നം ജഗൃഹുര്നാഗജാതയഃ
ഉയർന്ന വിഷം പിറന്നപ്പോൾ, ആഹി വർഗ്ഗങ്ങൾ അതു പിടിച്ചു.
വിജയാ നാമ സംജജ്ഞേ ഭൈരവസ്താമുപാദദേ
വിജയ എന്ന പേരിൽ ഒരുത്തി ജനിച്ചു; ഭൈരവൻ അവളെ ഏറ്റെടുത്തു.
ഉപസ്ഥിതഃ കരേ ബിഭ്രദമൃതാഢ്യം കമണ്ഡലുമ്
അവൻ അമൃതം നിറഞ്ഞ കമണ്ഡലു കൈയിൽ പിടിച്ച് അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
മുനയശ്ചാഭവംസ്തുഷ്ടാസ്തദാനീം തപസാം നിധേ
തപസ്സിന്റെ നിധിയേ, അപ്പോൾ മുനിമാരും സന്തോഷംകൊണ്ടു നിറഞ്ഞു.
ഉത്ഥിതാ പദ്മഹസ്താ ശ്രീസ്തസ്മാത്ക്ഷീരമഹാര്മവാത്
അന്നേരം, ആ മഹാക്ഷീരസമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് പദ്മം കൈയിൽ പിടിച്ച് ശ്രീ ഉദിച്ചു.
തുഷ്ടുവുസ്തുഷ്ട ഹൃദയാ ഗന്ധര്വാശ്ച ജഗുഃ പരമ്
ഹൃദയം സന്തോഷത്തോടെ നിറഞ്ഞ് അവർ ശ്രീയെ സ്തുതിച്ചു; ഗാന്ധർവന്മാർ ഉത്തമമായി പാടുകയും ചെയ്തു.
ഗങ്ഗാദ്യാഃ പുണ്യനദ്യശ്ച സ്നാനാര്ഥമുപതസ്ഥിരേ
ഗംഗയെയും മറ്റു പുണ്യനദികളെയും തുടങ്ങി അവളെ കുളിപ്പിക്കാൻ അവിടെ എത്തി.
ആദായ സ്നാപയാഞ്ചക്രുസ്താം ശ്രിയം പദ്മവാസിനീമ്
ജലം എടുത്ത്, പദ്മത്തിൽ വസിക്കുന്ന ശ്രീയെ അവർ കുളിപ്പിച്ചു.
പദ്മമാലാം ദദൌ തസ്യൈ മൂര്തിമാന്ക്ഷീരസാഗരഃ
രൂപംകൊണ്ട ക്ഷീരസമുദ്രം അവളെ ഒരു പദ്മമാല നൽകി.
യയൌ വക്ഷസ്ഥലം വിഷ്ണോഃ സര്വേഷാം പശ്യതാം രമാ
എല്ലാവരും നോക്കിനിൽക്കേ, രമാ വിഷ്ണുവിന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചെന്നു.
ദേവാന്ദയാര്ദ്രയാ ദൃഷ്ട്യാ സര്വലോകമഹേശ്വരീ
ദേവന്മാരോടു കരുണയോടെ നോക്കിയ സർവ്വലോകങ്ങളുടെ മഹേശ്വരി,
അങ്ഗീകൃതാ മഹാധീരാഃ പ്രമോദം പരമം യയുഃ
അവൾ സ്വീകരിച്ച മഹാബുദ്ധിമാന്മാർ പരമാനന്ദത്തിൽ മുഴുകി.
സംത്യക്താശ്ച ശ്രിയാ ദേവ്യാ ഭൃശമുദ്വേഗമാഗതാഃ
ദേവി ഉപേക്ഷിച്ചവരെ അത്യന്തം വേദന പിടിച്ചു.
അഥാസുരാണാം ദേവാനാമന്യോന്യം കലഹോ ഽഭവത്
അപ്പോൾ ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും തമ്മിൽ കലഹം ഉണ്ടായി.
സമ്യഗാരാധയാമാസലലിതാം സ്വൈക്യരൂപിണീമ്
അവർ ഐക്യത്തിന്റെ രൂപമായ ലളിതയെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചു.
ബ്രഹ്മാ നിജപദം പ്രാപ ശംഭുഃ കൈലാസമാസ്ഥിതഃ
ബ്രഹ്മാവ് തന്റെ ലോകത്തിലേക്ക് മടങ്ങി; ശംഭു കൈലാസത്തിൽ സ്ഥിതി ചെയ്തു.
അസുരൈശ്ച സുരാഃ സര്വേ സാംപരായമകുര്വത
അസുരന്മാരും ദേവന്മാരും ഒരുമിച്ച് യുദ്ധം ചെയ്തു.
തദേകധ്യാനയോഗേന തദ്രൂപഃ സമജായത
ഏകാഗ്രമായ ധ്യാനത്തിലൂടെ ആ രൂപം അവിടെ പ്രത്യക്ഷമായി.
സര്വശൃങ്ഗാരവേഷാഢ്യാ സര്വാഭരണഭൂഷിതാ
സകല അലങ്കാരങ്ങളിലും ഭൂഷിതയായി, എല്ലാ ഭംഗിയിലും അണിഞ്ഞ്,
മന്ദസ്മിതേന ദൈതേയാന്മോഹയന്തീ ജഗദ ഹ
സൗമ്യമായ പുഞ്ചിരിയോടെ, അവൾ ദൈത്യന്മാരെയും ലോകത്തെയൊക്കെയും മോഹിപ്പിച്ചു.