തദ്ഗോപനം നിശാര്ധായാം തസ്മിന്ദൂരം ഗതേ സതി
അത് അർദ്ധരാത്രിയിൽ, ദൂരെയ്ക്ക് പോയപ്പോൾ, ആ മോഷണം മറച്ചുവെച്ചു.
ജഹാരാവിദിതസ്തേന കാഷ്ഠഭാരം വഹന്യയൌ
അവന് ആരും അറിയാതെ, ഒരു കട്ടിലുമരം എടുത്ത് ചുമന്ന് പോയി.
പുനശ്ച തത്പുരം പ്രായാദ്വജ്രോ ഽപി ധനതൃഷ്മയാ
വജ്രന് വീണ്ടും ധനലോഭം കൊണ്ടു ആ നഗരത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.
കിരാതോ ഽപി ഗൃഹം പ്രാപ്യ ബഭാഷേ മുദിതഃ പ്രിയാമ്
കിരാതനും വീട്ടിലെത്തിയപ്പോള് സന്തോഷത്തോടെ തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളോടു പറഞ്ഞു.
ലബ്ധം ധനമിദം ഭീരു സമാധത്സ്വ ധനാര്ഥിനി
ഭയക്കരിയേ, ഈ ധനം കിട്ടിയിരിക്കുന്നു; നീ ധനത്തിന് ആഗ്രഹിക്കുന്നതുകൊണ്ട് ഇതു സൂക്ഷിക്കൂ.
ചിന്തയന്തീ തതോ വാക്യമിദം സ്വപതിമബ്രവീത്
അവളുടെ വാക്ക് ആലോചിച്ച ശേഷം, അവള് ഭര്ത്താവിനോട് പറഞ്ഞു.
മാം വിലോക്യൈവമചിരാദ്ബഹുഭാഗ്യവതീ ഭവേത്
എന്നെ നോക്കിയാല് മാത്രം, ഉടന് ഒരാള്ക്ക് വലിയ ഭാഗ്യം ലഭിക്കും.
ലക്ഷ്മീര്ന തിഷ്ഠതി ചിരം ശാപാദ്വല്മീകജന്മനഃ
വാല്മീകിയില് ജനിച്ചവന്റെ ശാപം കാരണം, ലക്ഷ്മി ദീര്ഘകാലം നിലനില്ക്കില്ല.
ദൃഷ്ടപൂര്വം തു തദ്വാക്യം ന കദാചിദ്വൃഥാ ഭവേത്
മുന്പ് കണ്ടതും പറഞ്ഞതും ഒരിക്കലും വ്യര്ത്ഥമാകുന്നില്ല.
തദേവ തിഷ്ഠതി ചിരാദന്യദ്ഗച്ഛതി കാലതഃ
ഒന്ന് മാത്രം ദീര്ഘകാലം നിലനില്ക്കും; മറ്റെല്ലാം കാലംകഴിഞ്ഞ് അകന്നു പോകും.
കുരുഷ്വൈതേന തസ്മാത്ത്വം വാപീകൂപാദികാഞ്ഛുഭാന്
അതുകൊണ്ട്, ഇതുപയോഗിച്ച് നീ കിണറുകളും കുളങ്ങളും മറ്റ് ശുഭകാര്യങ്ങളും നിര്മ്മിക്കണം.
ബഹൂദകസമം ദേശം തത്ര തത്ര വ്യലോകയത്
വെള്ളം കൂടുതലുള്ള സ്ഥലങ്ങള് അവന് ഇവിടെ അവിടെ അന്വേഷിച്ചു.
സുബഹുദ്രവ്യസം സാധ്യം തടാകം ചാക്ഷയോദകമ്
വലിയ ചെലവിൽ ഒരു കുളം പണിതു, അതിലെ വെള്ളം ഒരിക്കലും തീരാത്തതായിരുന്നു.
അസംബൂര്ണം തു തത്കര്മ ദൃഷ്ട്വാ ചിന്താകുലോ ഽഭവത്
എന്നാൽ ആ പ്രവൃത്തിയ്ക്ക് പൂര്ത്തിയാകാത്തത് കണ്ടപ്പോൾ, അവൻ വലിയ ആശങ്കയിലായി.
തേനൈവ ബഹുധാ ക്ഷിപ്തം ധനം ഭൂരി മഹീതലേ
അവൻ ഭൂമിയിൽ പലവിധത്തിൽ വളരെ ധനം ചെലവഴിച്ചു.
ഇതി നിശ്ചിത്യ മനസാ തേനാജ്ഞാതസ്തമന്വഗാത്
അവൻ മനസ്സിൽ അങ്ങനെ തീരുമാനിച്ച്, രഹസ്യമായി അവനെ പിന്തുടർന്നു.
മധ്യേ ജലാവൃതസ്തേന പ്രാസാദശ്ചാപി ശാര്ങ്ഗിണഃ
അവിടെ വെള്ളം ചുറ്റപ്പെട്ട സ്ഥലത്ത്, ശാരംഗിനുവേണ്ടി ഒരു കൊട്ടാരം പണിതു.
സേതുമധ്യേ ചകാരാസൌ ശങ്കരായതനം മഹത്
പാലത്തിന്റെ നടുവിൽ, അവൻ ശങ്കരനുവേണ്ടി വലിയൊരു ക്ഷേത്രം പണിതു.
തേനാഗ്ര്യാണി മഹാര്ഹാണി ക്ഷേത്രാണ്യപി ചകാര സഃ
അവൻ ഏറ്റവും വിലപിടിച്ചും ഉത്തമവുമായ കൃഷിഭൂമികളും സൃഷ്ടിച്ചു.
ബ്രാഹ്മണാംശ്ച സമാമന്ത്ര്യ ദേവവ്രാതമുഖാന്ബഹൂന്
അവൻ നിരവധി ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും ദേവസംഘത്തിലെ പ്രധാനികളെയും വിളിച്ചു കൂട്ടി.
ക്വ ചാഹം വീരദത്താഖ്യഃ കിരാതഃ കാഷ്ഠവിക്രയീ
ഞാൻ ആരാണ്, വിരദത്തൻ എന്ന പേരുള്ള ഒരു കിരാതൻ, മരച്ചില്ല വിൽക്കുന്നവൻ മാത്രം.
ക്വ വാ ക്ഷേത്രാണി കൢപ്താനി ബ്രാഹ്മണായതനാനി ച
എവിടെ ഈ സൃഷ്ടിച്ച കൃഷിഭൂമികളും ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ ക്ഷേത്രങ്ങളും?
പ്രതിഗൃഹ്യ തഥൈവൈതദ്ദേവവ്രാതമുഖാ ദ്വിജാഃ
ഇതെല്ലാം സ്വീകരിച്ച്, ദേവസംഘത്തിലെ മുഖ്യ ബ്രാഹ്മണന്മാർ
ചക്രുഃ സംതുഷ്ടമനസോ മഹാത്മാനോ മഹൌജസഃ
വലിയ ആത്മാവും ശക്തിയുമുള്ള അവർ സന്തോഷത്തോടെ പ്രവർത്തിച്ചു.
തത്രൈവ വസതിം ചക്രേ മുദിതോ ഭാര്യയാ സഹ
അവിടെ തന്നെയാണ് അവൻ ഭാര്യയോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ താമസമുറപ്പിച്ചത്.
നാമ ചക്രേ പുരസ്യാസ്യ തോഷ യന്നഖിലാന്ദ്വിജാന്
എല്ലാ ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും സന്തോഷിപ്പിച്ചതിനാൽ, ആ നഗരത്തിന് അവൻ 'തോഷ' എന്ന പേര് നൽകി.
യമസ്യ ബ്രഹ്മണോ വിഷ്ണോര്ദൂതാ രുദ്രസ്യ ചാഗതാഃ
യമൻ, ബ്രഹ്മാവ്, വിഷ്ണു, രുദ്രൻ എന്നിവരുടെ ദൂതന്മാർ അവിടെ എത്തി.
അത്രാന്തരേ സമാഗത്യ നാരദോ മുനിരബ്രവീത്
അതിനിടയിൽ നാരദമുനി അവിടെ എത്തി സംസാരിച്ചു.
അയം കിരാതശ്ചൈര്യേണ സേതുബന്ധം പുരാകരോത്
ഈ കിരാതൻ മുമ്പ് കള്ളത്താൽ പാലം പണിതവനാണ്.
സ ബഹുഭ്യോ ഹരേദ്ദ്രവ്യം തേഷാം യാവത്തഥാ മൃതിഃ
അവൻ പലരിൽ നിന്നുമുള്ള ധനം എടുത്തു, അവരുടെ മരണംവരെ അങ്ങനെ തുടർന്നു.