തേ സര്വേ താവകാഃ സംതുഭൂതാനാമപി തൃപ്തയേ
അവയെല്ലാം നിനക്കാണ്; ജീവികൾക്ക് തൃപ്തി നൽകാനാണ് അവ.
തദുക്തേനൈവ വിധിനാ ചകാര ച മഹാക്രതൂന്
നീ പറഞ്ഞ വിധിപ്രകാരം അവൻ വലിയ യാഗങ്ങൾ നടത്തി.
തത്തദ്വിഭാഗോ വേദേഷു പ്രോക്തത്വാദിഹ നോദിതഃ
ആ വിഭജനം വേദങ്ങളിൽ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്; ഇവിടെ അതു പറയുന്നില്ല.
ആപത്സു ബ്രാഹ്മണോ വാപി ഭക്ഷയേദ്ഗുര്വനുജ്ഞയാ
കഷ്ടസമയത്ത് ഗുരുവിന്റെ അനുമതിയോടെ ബ്രാഹ്മണനും ഭക്ഷിക്കാം.
ഉദ്ബുധ്യസ്വ പശോ ത്വം ഹി നാശിവഃ സഞ്ഛിവോ ഹ്യസി
മൃഗമേ, ഉണരുക; നീ അശുഭൻ അല്ല, നീ ശുഭനാണ്.
യതോ വിശ്വാധികോ രുദ്രസ്തേന രുദ്രോ ഽസി വൈ പശോ
രുദ്രൻ എല്ലാറ്റിലും അതിക്രമിക്കുന്നവൻ ആണു; അതുകൊണ്ട് നീയും രുദ്രനാണ്, മൃഗമേ.
ആത്മാര്ഥം വാ പരാര്ഥം വാ ഹത്വാ ദോഷൈര്ന ലിപ്യതേ
സ്വന്തം കാര്യമോ മറ്റുള്ളവരുടെ കാര്യമോ ആയാലും കൊല്ലുന്നതിൽ പാപം ബാധിക്കില്ല.
മനഃസംകല്പസിദ്ധാനാം മഹതാം ശിവവര്ചസാമ്
മനസ്സിന്റെ ഉറച്ച തീരുമാനത്താൽ സിദ്ധരായ, ശിവന്റെ തേജസ്സുള്ള മഹാന്മാർക്ക്
ജപഹോമാര്ചനാദ്യൈസ്തു തേഷാമിഷ്ടം ച സിധ്യതി
ജപം, ഹോമം, പൂജ എന്നിവയിലൂടെ അവർ ആഗ്രഹിച്ചതു സാധ്യമാണ്.
സ്തേയസ്യ ലക്ഷണം കിം വാ തന്മേ വിസ്തരതോ വദ
മോഷണത്തിന്റെ ലക്ഷണം എന്ത്? അതു വിശദമായി പറയൂ.
ഏതസ്മാദധികം പാപം വിശ്വസ്തേ ശരണം ഗതേ
ആശ്രയം തേടിയവന്റെ വിശ്വാസം വഞ്ചിക്കുന്നത് ഇതിലും വലിയ പാപമാണ്.
ബ്രഹ്മഹത്യാധികം പാപം തസ്മാന്നാസ്ത്യസ്യ നിഷ്കൃതിഃ
ബ്രാഹ്മണഹത്യയെക്കാൾ വലിയ പാപം; അതിനാൽ അതിന് പ്രായശ്ചിത്തമില്ല.
തദ്ദ്രവ്യസ്തേയദോഷസ്യ പ്രായശ്ചിത്തം ന വിദ്യതേ
അത്തരം സ്വത്ത് മോഷ്ടിച്ച പാപത്തിന് പ്രായശ്ചിത്തമില്ല.
വിശ്വസ്തേ വാപ്യവിശ്വസ്തേ ന ദരിദ്രധനം ഹരേത്
വിശ്വാസമുള്ളവരായാലും അല്ലാതിരുന്നാലും, ദരിദ്രരുടെ ധനം കൈവശം വയ്ക്കരുത്.
യോ ഹന്യാദവിചാരേണ സോ ഽശ്വമേധഫലം ലഭേത്
ആലോചനയില്ലാതെ ആരെങ്കിലും കൊല്ലുകയാണെങ്കില്, അശ്വമേധയാഗഫലം അവന് ലഭിക്കും.
സ്തേയാദധഃക്രമേണൈവ ദശോത്തരഗുണം ത്വഘമ്
മോഷ്ടിക്കുന്നതിന്റെ ഗുരുതരത അനുസരിച്ച്, പാപം പത്തു മടങ്ങ് വര്ദ്ധിക്കും.
ദശോത്തരഗുണൈഃ പാപൈര്ലിപ്യതേ ധനഹാരകഃ
ധനം മോഷ്ടിക്കുന്നവന് പത്തു മടങ്ങ് പാപങ്ങളില് കറങ്ങിപ്പിടിക്കും.
രഹസ്യാതിരഹസ്യം ച സര്വപാപപ്രണാശനമ്
ഇത് രഹസ്യത്തിലും രഹസ്യമായതും, എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നതുമാണ്.
സര്വേ നീരോഗിണോ ദാന്താഃ സുഖിനോ ദയയാഞ്ചിതാഃ
എല്ലാവരും രോഗമില്ലാത്തവരും, ആത്മനിയന്ത്രണമുള്ളവരും, സന്തോഷവാന്മാരും, കരുണയുള്ളവരുമാണ്.
സ്തോകാസ്തോകക്രമേണൈവ ബഹുദ്രവ്യമപാഹരത്
കുറച്ച് കുറച്ച് വീതം തുടര്ച്ചയായി ധനം എടുത്താല്,
തദ്ഗോപനം നിശാര്ധായാം തസ്മിന്ദൂരം ഗതേ സതി
അത് അർദ്ധരാത്രിയിൽ, ദൂരെയ്ക്ക് പോയപ്പോൾ, ആ മോഷണം മറച്ചുവെച്ചു.
ജഹാരാവിദിതസ്തേന കാഷ്ഠഭാരം വഹന്യയൌ
അവന് ആരും അറിയാതെ, ഒരു കട്ടിലുമരം എടുത്ത് ചുമന്ന് പോയി.
പുനശ്ച തത്പുരം പ്രായാദ്വജ്രോ ഽപി ധനതൃഷ്മയാ
വജ്രന് വീണ്ടും ധനലോഭം കൊണ്ടു ആ നഗരത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.
കിരാതോ ഽപി ഗൃഹം പ്രാപ്യ ബഭാഷേ മുദിതഃ പ്രിയാമ്
കിരാതനും വീട്ടിലെത്തിയപ്പോള് സന്തോഷത്തോടെ തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളോടു പറഞ്ഞു.
ലബ്ധം ധനമിദം ഭീരു സമാധത്സ്വ ധനാര്ഥിനി
ഭയക്കരിയേ, ഈ ധനം കിട്ടിയിരിക്കുന്നു; നീ ധനത്തിന് ആഗ്രഹിക്കുന്നതുകൊണ്ട് ഇതു സൂക്ഷിക്കൂ.
ചിന്തയന്തീ തതോ വാക്യമിദം സ്വപതിമബ്രവീത്
അവളുടെ വാക്ക് ആലോചിച്ച ശേഷം, അവള് ഭര്ത്താവിനോട് പറഞ്ഞു.
മാം വിലോക്യൈവമചിരാദ്ബഹുഭാഗ്യവതീ ഭവേത്
എന്നെ നോക്കിയാല് മാത്രം, ഉടന് ഒരാള്ക്ക് വലിയ ഭാഗ്യം ലഭിക്കും.
ലക്ഷ്മീര്ന തിഷ്ഠതി ചിരം ശാപാദ്വല്മീകജന്മനഃ
വാല്മീകിയില് ജനിച്ചവന്റെ ശാപം കാരണം, ലക്ഷ്മി ദീര്ഘകാലം നിലനില്ക്കില്ല.
ദൃഷ്ടപൂര്വം തു തദ്വാക്യം ന കദാചിദ്വൃഥാ ഭവേത്
മുന്പ് കണ്ടതും പറഞ്ഞതും ഒരിക്കലും വ്യര്ത്ഥമാകുന്നില്ല.
തദേവ തിഷ്ഠതി ചിരാദന്യദ്ഗച്ഛതി കാലതഃ
ഒന്ന് മാത്രം ദീര്ഘകാലം നിലനില്ക്കും; മറ്റെല്ലാം കാലംകഴിഞ്ഞ് അകന്നു പോകും.