സ്വച്ഛന്ദഗതയഃ സിദ്ധാഃ സിദ്ധൈശ്ചന്യൈര്വിബോധിതാഃ
സ്വേച്ഛയോടെ സഞ്ചരിക്കുന്ന സിദ്ധന്മാർക്ക് മറ്റുള്ള സിദ്ധന്മാർ വഴി ബോധം ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഏഭിഃ സഹ മഹാത്മാ വൈ ദേവദേവോ മഹേശ്വരഃ
ഇവരോടൊപ്പം മഹാത്മാവായ ദേവദേവൻ മഹേശ്വരൻ വസിക്കുന്നു.
നാഹം തേഷാം തു രുദ്രാണാം ഭവസ്യ ച മഹാത്മനഃ
ഞാൻ ആ രുദ്രന്മാരിൽ ഒരാളുമല്ല, മഹാത്മാവായ ഭവനിലും ഉൾപ്പെടുന്നില്ല.
മാതാരിശ്വാബ്രവീത്പുണ്യമിത്യേതാമീശ്വരാച്ഛ്രുതാമ്
മാതാരിശ്വൻ പറഞ്ഞു: 'ഇത് പുണ്യമാകുന്നു' എന്ന്, ഈ വാക്ക് ഈശ്വരനിൽ നിന്ന് കേട്ടതാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു.
ശ്രുത്വേമാം പരമാം പുണ്യാം കഥാം ത്രൈയംബകീന്തതഃ
മൂന്നു കണ്ണുള്ളവന്റെ ഈ അതിപാവനമായ കഥ കേട്ടശേഷം,
സംഭാജയിത്വാ ചാപ്യേനം വായുമൂചുര്മഹാബലമ്
അവനെ ആദരപൂർവ്വം സ്വീകരിച്ച്, അവർ മഹാബലനായ വായുവിനോട് പറഞ്ഞു.
ഈശ്വരസ്യോത്തമം പുണ്യമഷ്ടമം ത്വൌപസാര്ഗികമ്
പ്രഭുവിന്റെ എട്ടാമത്തെ ഉത്തമവും പുണ്യവുമായ കർമ്മം, തടസ്സങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്.
യോഗധര്മസമൃദ്ധം വൈ പരമം പരമാത്മനഃ
ധർമ്മയോഗം നിറഞ്ഞതും പരമാത്മാവിനോടുള്ളതുമായ അതാണ് ഏറ്റവും ഉന്നതമായത്.
സ്വേന മാഹാത്മ്യയോഗേന സഹസ്രസ്യാമിതൌജസഃ
സ്വന്തം മഹത്വത്തിന്റെ യോഗത്താൽ, ആയിരക്കണക്കിന് അപ്പരിമിതമായ ശക്തിയാൽ,
ബ്രാഹ്മീ ലക്ഷ്മ്യാ സ്വയം ജുഷ്ടാ യാ സാപ്രതിമശാലിനീ
ബ്രാഹ്മിയും ലക്ഷ്മിയും, അപാരമായ ഭംഗിയാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവളും, അദ്ദേഹത്തെ സേവിക്കുന്നു.
വിഭൂതിര്ഭ്രാജതേ ഽത്യര്ഥം ദേവദേവസ്യ വേശ്മനി
ദേവദേവന്റെ വാസസ്ഥലത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മഹത്വം അതിയായി പ്രകാശിക്കുന്നു.
തത്സര്വം നിഖിലേനേദം വക്ത്രാദമൃതനിസ്രവഃ
ഇതെല്ലാം മുഴുവനായി, അദ്ദേഹത്തിന്റെ വായിൽ നിന്ന് അമൃതംപോലെ ഒഴുകുന്നു.
പ്രശ്നം ദേവവരപ്രാണ യഥാവദ്വക്തുമര്ഹസി
ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായോ, ഭാഗ്യവാന്മാരുടെ പ്രാണനായോ, നീ ഈ ചോദ്യം ശരിയായി ഉത്തരം പറയണം.
യന്മയാ ചൈവ വക്തവ്യം തദ്വദിഷ്യാമി സുവ്രതാഃ
ഞാൻ പറയേണ്ടതെന്തോ അതെല്ലാം ഞാൻ പ്രഖ്യാപിക്കും, ധർമ്മശീലികളേ.
വൈശ്വാനരാ ഭൂതഗണ വ്യാഘ്രാസ്ചൈവാനുഗാമിനഃ
വൈശ്വാനരന്മാർ, ഭൂതഗണങ്ങൾ, അവരെ അനുഗമിക്കുന്ന കടുവകൾ—
കിമാവസ്ഥാ ഭവന്ത്യേതേ തന്നോ ബ്രൂഹി യഥാര്ഥവത്
ഇവരുടെ നില എന്താണ്? അതു സത്യമായി ഞങ്ങൾക്ക് പറയൂ.
യത്ര പൂര്വം ഗതാസ്തേ തു കുമാരാ ബ്രഹ്മണഃ സുതാഃ
ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രന്മാരായ കുമാരന്മാർ മുമ്പ് എവിടേക്ക് പോയിരുന്നു?
വോഢുശ്ച കപിലസ്തേഷാമാസുരിശ്ച മഹായശാഃ
അവർക്കിടയിൽ കപിലൻ നേതാവായിരുന്നു; അസുരിയും പ്രശസ്തനായിരുന്നു.
തതഃ കാലേ വ്യതിക്രാന്തേ കല്പാനാം പര്യയേ ഗതേ
അപ്പോൾ, കാലം കടന്നുപോയി, യುಗചക്രം പൂര്ത്തിയായി,
അനേകരുദ്രകോട്യസ്തു യാ പ്രസന്നാ മഹേശ്വരീമ്
അനവധി കോടിയോളം രുദ്രന്മാരിൽ, ദയയുള്ള മഹാദേവിയെ,
പ്രവിശ്യ സര്വഭൂതാനി ജ്ഞാനയുക്തേന തേജസാ
ജ്ഞാനത്താൽ നിറഞ്ഞ പ്രകാശത്തോടെ, അവൾ എല്ലാ ജീവികളിലും പ്രവേശിച്ചു.
തത്ര യാന്തി മഹാത്മാനഃ പരമാണും മഹേശ്വരമ്
അവിടെ മഹാത്മാക്കൾ അതിസൂക്ഷ്മനായ പരമേശ്വരനെ പ്രാപിക്കുന്നു.
തതഃ പശ്യന്ത്യപര്വാണം പരം ബ്രഹ്മാണാമേവ ച
അതിനുശേഷം അവർ പരമമായത്, നശിക്കാത്തത്, ബ്രഹ്മത്തിന്റെ സാരമായതും കാണുന്നു.
യത്തത്സഹസ്രം സിംഹാനാമാദിത്യാനാം തഥൈവ ച
അത് ആയിരം സിംഹങ്ങൾക്കും, അതുപോലെ തന്നെ ആയിരം സൂര്യന്മാർക്കും തുല്യമാണ്.
ആവേശ്യാത്മനി താന്സര്വാന് സംഖ്യായോഗ്യഭവാംസ്തഥാ
അവയെല്ലാം തന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് ഉൾക്കൊണ്ടു, എണ്ണാവുന്നവയാക്കുന്നു.
വിഷ്ണുനാ സഹ സംയുക്തഃ കരോതി വികരോതി ച
വിഷ്ണുവിനൊപ്പം ഐക്യമായ്, അവൻ സൃഷ്ടിക്കുകയും മാറ്റങ്ങളും വരുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.
സ ഏഷ ഓതഃ പ്രോതശ്ച ബഹിരന്തശ്ച നിശ്ചയാത്
അവൻ ഉറപ്പോടെ പുറത്തും ഉള്ളിലും ഒത്തുചേർന്നു നൂലാടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
തതസ്തേ ഋഷയഃ സര്വേ ദിവാകരസമപ്രഭാഃ
അപ്പോൾ ആ ഋഷിമാർ എല്ലാവരും സൂര്യനുപോലെയുള്ള പ്രകാശത്തോടെ തിളങ്ങുന്നു.
കര്മണാ മനസാ വാചാ വിശുദ്ധേനാന്തരാത്മനാ
കർമ്മത്താൽ, മനസ്സാൽ, വാക്കിലൂടെ, ശുദ്ധമായ അന്തരാത്മാവുകൊണ്ടും അവർ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
വ്രതോപവാസനിരതാഃ സര്വഭൂതദയാപരാഃ
വ്രതങ്ങളിലും ഉപവാസങ്ങളിലും ഏർപ്പെട്ട്, എല്ലാ ജീവികളോടും കരുണയുള്ളവരായി അവർ നിലകൊള്ളുന്നു.