നമോ രജസ്തമഃസത്ത്വത്രിരൂപായ സ്വയംഭുവേ
രജസ്, തമസ്, സത്ത്വം എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു രൂപങ്ങളായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന സ്വയംഭുവനാഥനോട് ഞാൻ വന്ദനം ചെയ്യുന്നു.
അജേന വിശ്വരൂപേണ നിര്ഗുണേന ഗുണാത്മനാ
ജനനമില്ലാത്തവനും, സർവ്വരൂപനും, ഗുണങ്ങൾക്കപ്പുറവും, ഗുണങ്ങളുടെ അത്മാവുമായവനോടും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
പ്രഭുംഭൂതഭവിഷ്യസ്യ സാമ്പ്രതസ്യ ച സത്പതിമ്
ഭൂതകാലത്തിന്റെയും ഭാവിയുടെയും ഇപ്പോഴത്തെ കാലത്തിന്റെയും യഥാർത്ഥ രക്ഷകനായ പ്രഭുവിനോട് ഞാൻ വന്ദനം ചെയ്യുന്നു.
ഐശ്വര്യ്യം ചൈവ ധര്മശ്ച സദ്ഭിഃ സേവ്യം ചതുഷ്ടയമ്
ഐശ്വര്യവും ധർമ്മവും, സദ്ഗുണങ്ങൾ നാലും, സന്മാർഗ്ഗികൾ സേവിക്കേണ്ടവയാണ്.
അവിംശകഃ പുനസ്താന്വൈ ക്രിയാഭാവാര്ഥമീശ്വരഃ
കർമങ്ങൾക്കായി, ഈശ്വരൻ വീണ്ടും പതിനൊൻപത് രൂപങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു.
അസൃജത്സര്വഭൂതാനി സ്ഥാവരാണി ചരാണി ച
അവൻ സഞ്ചരിക്കുന്നവരെയും അചഞ്ചലങ്ങളെയും ഉൾപ്പെടെ എല്ലാ ജീവികളും സൃഷ്ടിച്ചു.
പുരാണാഖ്യാനജിജ്ഞാസുര്ഗച്ഛാമി ശരണം വിഭുമ്
പുരാതനകഥകൾ അറിയാൻ ആഗ്രഹിച്ച് ഞാൻ സർവ്വവ്യാപിയായ പ്രഭുവിൽ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.
പ്രശശംസ സ ഭഗവാന് വസിഷ്ഠായ പ്രജാപതിഃ
ആ ഭാഗ്യവാനായ പ്രജാപതി വസിഷ്ഠനെ സ്തുതിച്ചു.
പൌത്രമധ്യാപയാമാസ ശക്തേഃ പുത്രം പരാശരമ്
ശക്തിയുടെ മകനായ പരാശരന് തന്റെ മകനായ പുത്രനോട് ഉപദേശിച്ചു.
തമധ്യാപിതവാന്ദിവ്യം പുരാണം വേദസംമിതമ്
അവനോട് ദൈവികമായ, വേദസമമായ പുരാണം പഠിപ്പിച്ചു.
ദ്വൈപായനായ പ്രദദൌ പരം ബ്രഹ്മ സനാതനമ്
ദ്വൈപായനന് പരമമായ, ശാശ്വതമായ ബ്രഹ്മം അവൻ നൽകി.
ലോകതത്ത്വവിധാനാര്ഥം പഞ്ചഭ്യഃ പരമാദ്ഭുതമ്
ലോകതത്ത്വങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കാൻ, അത്ഭുതകരമായത് അഞ്ചുപേര്ക്ക് നൽകി.
ജൈമിനിഞ്ച സുമന്തും ച വൈശംപായനമേവച
ജൈമിനി, സുമന്തു, വൈശംപായനൻ എന്നിവർക്കും അവൻ നൽകി.
സൂതമദ്ഭുതവൃത്താന്തം വിനീതം ധാര്മികം ശ്രുചിമ്
അദ്ഭുതമായ പ്രവർത്തികളുള്ള, വിനീതനും ധാർമ്മികനും ശുദ്ധമായ പെരുമാറ്റമുള്ള സൂതനോടും അവൻ നൽകി.
ഋഷിണാ ച ത്വയാ പൃഷ്ടഃ കൃതപ്രജ്ഞഃ സുധാര്മികഃ
മഹർഷിയായ നീ, ജ്ഞാനിയും ഉത്തമധാർമ്മികനുമായവൻ, അവനോടു ചോദിച്ചു.
ഭക്ത്യാ പരമയാ യുക്തഃ കൃത്വാ ചാപി പ്രദക്ഷിണമ്
പരമഭക്തിയോടെ, പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തശേഷം,
സത്രേ സവിതതേ യത്ര യജമാനാനൃഷീഞ്ശുചീന്
ശുദ്ധരായ യജമാനന്മാരും ഋഷിമാരും പങ്കെടുത്ത സവിതൃസഹിതമായ യാഗത്തിൽ,
വിധാനതോ യഥാശാസ്ത്രം പ്രജ്ഞയാതിജഗാമ ഹ
ശാസ്ത്രാനുസൃതമായും നിയമപ്രകാരംയും വലിയ ജ്ഞാനത്തോടെ അവൻ മുന്നോട്ട് പോയി.
ദൃഷ്ട്വാ പരമസംഹൃഷ്ടാഃ പ്രീതാഃ സുമനസസ്തഥാ
ഇത് കണ്ടപ്പോൾ അവർ അത്യന്തം സന്തോഷത്തോടെ ഹൃദയം നിറഞ്ഞു.
അഭിവാദ്യ മുനീന്സര്വാന് രാജാജ്ഞാമഭിഗമ്യ ച
എല്ലാ മുനിമാരെയും വിനയപൂർവ്വം നമസ്കരിച്ചു, രാജാവിന്റെ ആജ്ഞയിലേക്ക് സമീപിച്ചു.
സദസ്യാനുമതേ രമ്യേ സ്വാസ്തീര്ണേ സമുപാവിശത്
സഭാഗതികളുടെ സമ്മതത്തോടെ, മനോഹരമായി വിരിച്ചിരിക്കുന്ന ഇരിപ്പിടത്തിൽ അദ്ദേഹം ഇരുന്നു.
മുദാന്വിതാ യഥാന്യായം വിനയസ്ഥാഃ സമാഹിതാഃ
സന്തോഷത്തോടെ, യുക്തമായ രീതിയിൽ, വിനയത്തിലും ഏകാഗ്രതയിലും ഉറച്ചവരായി,
പരമപ്രീതിസംയുക്താ ഇത്യൂചുഃ സൂതനന്ദനമ്
പരമാനന്ദത്തിൽ ഒന്നിച്ചവരായി, അവർ സുതപുത്രനോട് പറഞ്ഞു:
പശ്യാമ ധീമന്നത്രസ്ഥാഃ സുബ്രതം മുനിസത്തമമ്
'മഹാമനസുള്ള ജ്ഞാനിയേ, ഞങ്ങൾ ഇവിടെ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനും ധർമ്മനിഷ്ഠനുമായ മുനിയെ കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.'
ഭവാംസ്തസ്യ മുനേഃ സൂത വ്യാസസ്യാപി മഹാത്മനഃ
നീ, സുതാ, ആ മുനിയോടും മഹാത്മാവായ വ്യാസനോടും ഭക്തിയുള്ളവനാണ്.
കൃതബുദ്ധിശ്ച തേ തത്ത്വമനുഗ്രാഹ്യതയാ പ്രഭോ
പ്രഭോ, സത്യമായുള്ള ഉപദേശം ദയയാൽ നൽകാൻ നിന്റെ മനസ്സ് ഉറപ്പാണ്.
പൃച്ചതാം നഃ സദാ പ്രാജ്ഞ സര്വമാഖ്യാതുമര്ഹസി
ജ്ഞാനിയേ, ഞങ്ങൾ ചോദിക്കുമ്പോൾ എല്ലാം പറയാൻ നീ യോഗ്യനാണ്.
ശ്രോതും ധര്മാര്ഥയുക്താം തു ഏതവ്ദ്യാസാച്ഛ്രുതം ത്വയാ
ധർമ്മത്തോടും ഉദ്ദേശത്തോടും കൂടിയതായി നീ വ്യാസനിൽ നിന്ന് കേട്ടതെല്ലാം ഞങ്ങൾ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ഉവാച പരമാപ്രാക്ജ്ഞോ വിനീതോത്തര മുത്തമമ്
അവൻ, പരമജ്ഞാനിയും വിനയപൂർവ്വം ഉത്തരം പറഞ്ഞവനും, ഉത്തമമായ ഉപദേശം പറഞ്ഞു.
യസ്മാച്ഛുശൂഷണാര്ഥം ച തത്സത്യമിതി നിശ്ചയഃ
നിങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ കേൾക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം ഉള്ളതിനാൽ, ഇതെല്ലാം സത്യമാണെന്നും ഉറപ്പാണ്.