മഹർഷിമാർ സംവദിക്കുന്ന ഈ മഹത്തായ ഗ്രന്ഥത്തിൽ, കാലഘട്ടങ്ങളുടെ എണ്ണവും അളവും വിശദമായി വിവരിക്കപ്പെടുന്നു. കൃതയുഗത്തിന്റെ സ്വഭാവം, അതിലെ ധർമാനുസൃതമായ വർണ്ണാശ്രമക്രമം, എല്ലാം സമ്പൂർണ്ണമായി പ്രതിപാദിക്കപ്പെടുന്നു. ശബ്ദത്തിന്റെ ഉത്ഭവം പ്രധാനത്തിൽ നിന്നാണെന്ന്, എന്നാൽ മനു സ്വയംഭുവുവിനെ മാത്രം ഒഴിവാക്കി, വിശദീകരിക്കുന്നു. ദ്വാപരയുഗവും കലിയുഗവും സംക്ഷിപ്തമായി പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ സവിശേഷതകൾ എല്ലാ മന്വന്തരങ്ങളിലും കാണപ്പെടുന്നു എന്നും, മന്വന്തരങ്ങളുടെ അന്തരകാലത്തിലെ വ്യത്യാസങ്ങളും വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. മഹർഷിമാരുടെ മാർഗ്ഗങ്ങളും, കാലത്തിന്റെ ജ്ഞാനത്തിന്റെ ഗതിയും ഇവിടെ പ്രതിപാദിക്കപ്പെടുന്നു. ത്രേതായുഗത്തിൽ, ചക്രവർത്തികളായ രാജാക്കന്മാരുടെ ജനനവും ലക്ഷണങ്ങളും വിവരിക്കുന്നു. അളവിന്റെ നിർണ്ണയം വിരൽമാപനത്തിലൂടെ നടത്തുന്നതും, ജീവികളുടെ ചിരിയും ഇവിടെ പ്രതിപാദ്യമാണ്. വാക്കിന്റെ ഏഴുവിധ സ്വഭാവവും, മഹർഷികളുടെ വംശാവലികൾ പാരായണം ചെയ്യുന്നതും വിവരിക്കുന്നു. വേദങ്ങൾക്ക് നേരെയുള്ള പ്രതിബന്ധങ്ങളും, മഹാത്മാക്കളായ വ്യാസന്മാർ വിശദീകരിക്കുന്നു. മന്വന്തരങ്ങളുടെ ക്രമവും, കാലജ്ഞാനവും ഇവിടെ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. ബ്രഹ്മാവും മറ്റു ദേവന്മാരും, പ്രജാപതിയായ ദക്ഷനും സൃഷ്ടിയെ സൃഷ്ടിച്ച കഥകൾ പറയുന്നു. ധ്രുവനും ഉത്താനപാദനും സന്തതികളെ ജനിപ്പിച്ച കഥയും, രാജാവ് വേനന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ഭൂമിയെ ആദ്യമായി ക്ഷീരദാനത്തിനായി പ്രേരിപ്പിച്ചതും പ്രതിപാദിക്കുന്നു. അതിനു മുമ്പ് ബ്രഹ്മാദികളും ഭൂമിയെ ക്ഷീരദാനത്തിനായി പ്രേരിപ്പിച്ചിരുന്നു. ദക്ഷന്റെ ജനനം ഭാഗികമായി വിവരിക്കുന്നു. മനുവിന്റെ കഥകൾ തുടങ്ങി, അനേകം കഥകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട നിരവധി കഥകൾ ഇവിടെ പറയപ്പെടുന്നു. ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിന്റെ ഉത്ഭവവും, ഭൃഗുമുനിമാരെ ഉൾപ്പെടെ മഹർഷികളുടെ സൃഷ്ടിയും വിശദീകരിക്കുന്നു. ദക്ഷന്റെ സൃഷ്ടിയും, വൈവസ്വത മന്വന്തരത്തിൽ നടന്ന ധ്യാനവും പ്രതിപാദിക്കുന്നു. ബ്രഹ്മാവിന്റെ മനസുപുത്രൻ ഒരു ശാപത്താൽ സൃഷ്ടിയെ നശിപ്പിച്ചതും വിവരിക്കുന്നു. മാരുതന്മാരുടെ ഉത്ഭവം, അവർ ദിതിയിൽ നിന്ന് ജനിച്ച കഥയും, ഇന്ദ്രന്റെ ആലയത്തിലൂടെ ദൈവീകത പ്രാപിച്ച് വായുവിന്റെ സംഘങ്ങളിൽ വസിച്ചിരുന്നതും പറയുന്നു. എല്ലാപ്രാണികളുടെ, ഭൂതങ്ങളുടെ, യക്ഷന്മാരുടെ, പക്ഷികളുടെ, ഔഷധികളുടെ ഉത്ഭവവും വിശദീകരിക്കുന്നു. സൂര്യന്റെ വലയം മുഴുവനും, ഐരാവതം എന്ന ആനയുടെ ജനനവും പ്രതിപാദ്യമാണ്. ഭൃഗുവംശവും, അങ്കിരസുമുനിവംശവും വിശദമായി വിശദീകരിക്കുന്നു. മഹർഷി പരാശരനും, ജനതകളുടെ വംശാവലിയും വിശദീകരിക്കുന്നു. ആദിത്യന്റെ ഇച്ഛയുടെ വിശദമായ വിവരണവും, ബൃഹദ്ബലന്മാരുടെ സംക്ഷിപ്തമായ പരാമർശവും, ഇക്ഷ്വാകുവംശാദികളുടെ കഥകളും പറയുന്നു. സൃഷ്ടിയുടെ വിശദമായ വിവരണവും, യയാതിരാജാവിന്റെ വംശാവലിയും പ്രതിപാദിക്കുന്നു. കോപത്തിന് ശേഷം വംശത്തിന്റെ വികസനവും വിവരിക്കുന്നു. ദേവവൃദ്ധൻ, അന്ധകൻ, ധൃഷ്ടൻ എന്ന മഹാത്മാവിന്റെ കഥകളും ഇവിടെ പറയപ്പെടുന്നു. മനിരത്നമെന്ന ജ്ഞാനിയുടെ മാണിക്യലഭ്യവും വിവരിക്കുന്നു. സൂരന്റെ ജനനവും ആ മഹാത്മാവിന്റെ പ്രവർത്തികളും പറയുന്നു. അനന്തപ്രഭനായ വാസുദേവൻ, വിഷ്ണുവിന്റെ ദിവ്യകൃത്യങ്ങളും, ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ഉദിച്ചപ്പോൾ വിഷ്ണു ഒരു സ്ത്രീയെ സംഹരിച്ച സംഭവവും പ്രതിപാദിക്കുന്നു. ഭൃഗു, ശുക്രന്റെ ദിവ്യമായ മാതാവിനെ ഉയർത്തിയ കഥയും പറയുന്നു. പാപനാശകരായ നരസിംഹാദി ദൈവരൂപങ്ങളും പരാമർശിക്കുന്നു. അവിടെ തന്നെ, അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകി ശര്വന്റെ സ്തോത്രം രചിക്കപ്പെട്ട കഥയും, മഹാത്മാവായ ശുകൻ ജയന്തിയോടും ഇന്ദ്രനോടും കൂടിയിരുന്ന കഥയും പ്രതിപാദ്യമാണ്. ഇങ്ങനെ, ഈ മഹത്തായ ഗ്രന്ഥം സൃഷ്ടിയുടെ, വംശങ്ങളുടെ, ദൈവകഥകളുടെ, മഹർഷിസഞ്ചാരങ്ങളുടെ, കാലചക്രത്തിന്റെ, അനേകം വിശിഷ്ട സംഭവങ്ങളുടെ ഒരു മഹാസാഗരമായി ഉയർന്നുനിൽക്കുന്നു.