ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ചവരും സമദർശികളുമായവർ, തങ്ങളുടെ സ്വന്തം കർമ്മത്തിന്റെ പരിധിയെക്കുറിച്ചേ സംസാരിക്കുന്നു. സൃഷ്ടിയുടെ ആരംഭത്തിൽ മഹാദേവൻ, വേദത്തിലെ ശബ്ദങ്ങളിൽ നിന്നുകൊണ്ട് സൃഷ്ടി നിർവഹിച്ചു. രാത്രിയുടെ അവസാനം, അജൻ (ജനനമില്ലാത്തവൻ) വീണ്ടും സൃഷ്ടിച്ചവർക്കു തങ്ങളുടെ സ്ഥാനങ്ങൾ നൽകുന്നു. അതിനുശേഷം, തന്റെ മനസ്സിൽ നിന്ന്, ഭഗവാൻ അഞ്ചു സ്രഷ്ടാക്കളെ സൃഷ്ടിച്ചു. രുദ്രൻ, ക്ഷീണമാകുമ്പോൾ, ഔഷധികളെ വീണ്ടും വീണ്ടും പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നു. മൂന്ന് കപാലങ്ങൾ മാത്രം ഉള്ള ത്രയംബകൻ, ഔഷധികൾ നശിച്ചപ്പോൾ അവയെ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നു. ഇവ ഗായത്രി, തൃഷ്ടുപ്, ജഗതി എന്നിങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്ന ഛന്ദസ്സുകളാണ്. ഈ മൂന്നായ രൂപങ്ങൾ, സ്വഭാവത്തിൽ ഏകത്വം പുലർത്തി, തന്റെ ശക്തിയാൽ, ത്രയംബകൻ യജ്ഞത്തിൽ പയസമായാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്; അതുകൊണ്ടാണ് അവൻ ത്രയംബകൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. രൂപം "ആകൃതി" എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്; സൗന്ദര്യം "സുരുചി", പ്രകാശം "റുചി" എന്നിങ്ങനെയാണ്; അവൻ വിശ്വാസത്തിന് പ്രചോദകനായി അറിയപ്പെടുന്നു. അവൻ സൃഷ്ടി നടത്തുമ്പോൾ, ജീവികളുടെ വർദ്ധനവിനായി, ബുദ്ധിയെ സൃഷ്ടിച്ചു, അതിലൂടെ ഉദ്ദേശ്യനിർണയം സാധ്യമായി. രാഗവും സത്ത്വവും ഉപേക്ഷിച്ച്, തന്റെ കർമ്മം അനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിച്ചു. പിന്നീട്, അന്ധകാരത്തെ നീക്കി, രാഗത്തിൽ സ്വയം പൊതിഞ്ഞു. അവന്റെ അധർമ്മപരമായ പ്രവർത്തിയിൽ നിന്ന് ഹിംസയും ദുഃഖവും ഉദിച്ചു. അവിടെ, ആ ഭാഗ്യവാനായവൻ സന്തോഷംകൊണ്ട്, അവളെ (സ്ത്രീയെ) തന്റെതാക്കി സ്വീകരിച്ചു. അതീവ സൗന്ദര്യമുള്ള, എല്ലാ ജീവികളെയും ആകർഷിക്കുന്ന സ്ത്രീയായിരുന്നു അവൾ. അവൾ "ശതരൂപാ" എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു; അതാണ് അവളുടെ ആവർത്തനമായ പേര്. നിങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ, മഹാനായവൻ, ത്രേതായുഗത്തിന്റെ മധ്യത്തിൽ, അതേപോലെ സൃഷ്ടി നടത്തി. പിന്നീട്, അവൻ സ്വന്തം മനസ്സിൽ നിന്ന്, തനിക്കു സമാനമായ മറ്റുള്ള മകൻമാരെ സൃഷ്ടിച്ചു. ദക്ഷൻ, അത്രി, വസിഷ്ഠൻ എന്നിവയെ മനസ്സിൽ നിന്ന് ജനിപ്പിച്ചു. ബ്രഹ്മാവാണ് സ്വയംജനിച്ചവരും സ്വയംനിയന്ത്രണമുള്ളവരുടെ ഉറവിടം. പ്രജാപതിയും റുചിയും, ഇവർ മുൻകാല പിതാക്കന്മാർക്കു ആദിപിതാക്കന്മാരാണ്. മനസ്സിൽ നിന്ന്, "റുചി" എന്ന പേരിൽ ഒരാൾ ജനിച്ചു; അവൻ അപ്രകൃതിയിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിച്ചത്. പ്രാണത്തിൽ നിന്നു ബ്രഹ്മാ ദക്ഷനെ സൃഷ്ടിച്ചു; കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് മരീചിയെ. തലയിൽ നിന്ന് അംഗിരസിനെ; ചെവികളിൽ നിന്ന് അത്രിയെ. സമവായപ്രാണത്തിൽ നിന്ന് വസിഷ്ഠൻ, അപാനപ്രാണത്തിൽ നിന്ന് ക്രതു. ഇവരിൽ, ധർമ്മം ദേവതകളുടെ ആദ്യജനനമായി ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു. ആ പുരാതന ഗൃഹസ്ഥന്മാർ, ധർമ്മം മുൻകാലത്ത് സ്ഥാപിച്ചു. ഇവരിൽ, ദ്വാദശ (പന്ത്രണ്ട്) വംശങ്ങൾ ഉണ്ട്, ദൈവീയവും ദേവഗുണങ്ങളാൽ സമ്പന്നവുമാണ്. ഇവരും, ധർമ്മം തുടങ്ങി മഹർഷിമാരും, ഇവിടെ സൃഷ്ടി നിർവഹിച്ചു. അവൻ അന്ധകാരത്തിന്റെ അളവിൽ പൊതിഞ്ഞു, ദുഃഖം അനുഭവിച്ചു. മകൻമാരിൽ നിന്ന് മറ്റൊരു അന്ധകാരത്തിന്റെ അളവ് പുറത്ത് വന്നു. അവന്റെ സൃഷ്ടി തടസ്സപ്പെട്ടപ്പോൾ, തിരഞ്ഞെടുപ്പ് എന്ന രൂപത്തിൽ, അവൻ തന്റെ ശരീരം രണ്ടായി വിഭജിച്ചു; അർദ്ധം പുരുഷൻ ആയി. ആ സ്വഭാവം, ജീവികളുടെ ധാരിണി, ഇച്ഛയിൽ നിന്നാണ് ഭഗവാൻ സൃഷ്ടിച്ചത്. ബ്രഹ്മാവിന്റെ ആ പഴയ ശരീരം, ആകാശത്തെ മറഞ്ഞു നിലനിൽക്കുന്നു. ആ ദേവി, ആയിരം വർഷങ്ങൾ ദുഷ്കരമായ തപസ്സ് ചെയ്തു, ഏറ്റവും പ്രയാസമുള്ള വ്രതം സഹിച്ചു. ആ ആദി സ്വയംഭു, "മനു" എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു; അതാണ് മനുഷ്യൻ. ഭാര്യയെ ലഭിച്ച മനുഷ്യൻ, ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവനല്ല, ശതരൂപ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.