ഭഗവാൻ ആദ്യം നാലു ആശ്രമങ്ങൾ മുൻപത്തെപ്പോലെ സ്ഥാപിച്ചു. ഓരോ ആശ്രമങ്ങളിലും വസിക്കുന്നവർ തങ്ങളുടെ കർത്തവ്യങ്ങൾ നിർവഹിച്ച് അതിന്റെ ഫലങ്ങൾ അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്തു. ബ്രഹ്മാവ് അവർക്കായി ധർമങ്ങൾ വ്യക്തമായി നിർദ്ദേശിച്ചു. ഗൃഹസ്ഥാശ്രമം നാലു വർഗ്ഗങ്ങളിലേയും ഉൾപ്പെടുത്തി മുൻപേ സ്ഥാപിച്ചിരുന്നതാണ്. ഇപ്പോൾ ഞാൻ അതിന്റെ ക്രമത്തിൽ, വ്രതങ്ങൾക്കും ശീലങ്ങൾക്കും അനുസരിച്ച് വിശദമാക്കി പറയാം. ഇങ്ങനെ, ഗൃഹസ്ഥന്റെ കർത്തവ്യങ്ങൾക്കായുള്ള സംക്ഷിപ്ത സമാഹാരമാണ് ഇത്. വിദ്യാർത്ഥി അറിവ് തേടുമ്പോൾ, ഗുരുവിന് സേവനം ചെയ്യുകയും ഭിക്ഷയെടുപ്പും നടത്തുകയും വേണം. വനംവാസികൾക്ക്, പ്രഭാതവും സന്ധ്യയും, സ്നാനവും, അഗ്നിഹോത്രവും നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു. ജാഗ്രത, ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹം, ജീവങ്ങളിൽ കരുണ, ക്ഷമ – ഇതാണ് പത്തു ഭാഗങ്ങളുള്ള ധർമ്മം, സ്വയംഭവനായ ബ്രഹ്മാവ് പ്രഖ്യാപിച്ചിരുന്നത്. ബ്രഹ്മാവ് ഓരോ ആശ്രമസ്ഥരുടെ സ്ഥലം വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഗുരുവിനോടൊപ്പം വസിക്കുന്നവരുടെ സ്ഥലം അതേപോലെയാണ് ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നത്. ഗൃഹസ്ഥന്മാർക്ക് പ്രജാപത്യ എന്ന സ്ഥലം; സന്ന്യാസികൾക്ക് ബ്രഹ്മനിൽ ലയിച്ച സ്ഥലം. മറ്റു ആശ്രമങ്ങളുടെ സ്ഥാനം ബ്രഹ്മന്റെ സ്ഥാനത്താണ് സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നത്. പിതൃയാനത്തിന്റെ മാർഗങ്ങൾ നാലായി പറയുന്നു. പിതൃയാനത്തിൽ പോകുന്നവർക്കായി ചന്ദ്രൻ തന്നെ ഗതിദ്വാരമായി പറയുന്നു. ഓരോ വർഗ്ഗത്തിൽ കർത്തവ്യങ്ങൾ പാലിക്കുന്ന ജീവികൾ വർദ്ധിക്കാതിരുന്നപ്പോൾ, ബ്രഹ്മാവ് തന്റെ തന്നെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് തുല്യരായി ജീവികളെ സൃഷ്ടിച്ചു. പിന്നെ, അദ്ദേഹം മനസ്സിൽ നിന്നുള്ള മറ്റ് സൃഷ്ടികൾ ആരംഭിച്ചു. ധർമ്മം, അർത്ഥം, കാമം, മോക്ഷം, ഉപജീവനം – ഇവ നടത്തുന്നവരാണ് അവ. യുക്തമായ കാലത്ത്, ധർമ്മം അനുസരിച്ച്, ഇവരാൽ ജീവികൾ വർദ്ധിച്ചു. ബ്രഹ്മാവ് ധ്യാനിച്ച്, തന്റെ മനസ്സിൽ നിന്ന് വിവിധ മനസ്സിൽ ജനിച്ച സൃഷ്ടികൾ സൃഷ്ടിച്ചു. ഒരു മുൻ കൽപ്പത്തിൽ, ദേവന്മാരിൽ തുടങ്ങുന്ന സന്തതി ആദ്യ ജീവികൾ ആയിരുന്നു. മന്വന്തരങ്ങളുടെ ക്രമത്തിൽ, ആ ജീവികൾ ആദ്യം ഏറ്റവും ചെറുതായിരുന്നു. അപ്പോൾ, സദാചാരവും ദുഷ്ടചാരവും കുറഞ്ഞില്ല, അതിൽ അവർ ചേർന്നിരുന്നു. ദേവന്മാർ, അസുരന്മാർ, പിതൃകൾ, യക്ഷന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, മനുഷ്യർ – ഇവയെല്ലാം ജീവികളുടെ പോഷണത്തിനായി ആത്മജ്ഞാനി സൃഷ്ടിച്ചു. ആ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ഉരുത്തിരിയുന്ന ഫലങ്ങളോടും കാരണങ്ങളോടും കൂടി, അതിൽ നിന്ന് ദേവന്മാർ, അസുരന്മാർ, പിതൃകൾ, മനുഷ്യർ എന്ന നാലു വിഭാഗങ്ങൾ ഉരുത്തിരിയുന്നു. അപ്പോൾ, ഐക്യമായ ആ ആത്മാവിൽ നിന്ന്, അന്ധകാരത്തിൽ ഉള്ള ഒരു ഭാഗം ഉയർന്നു. അതിന്റെ താഴത്തെ ഭാഗത്തിൽ നിന്ന് അസുരന്മാർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രന്മാരായി ജനിച്ചു. ദേവന്മാർ സൃഷ്ടിച്ച ആ ശരീരം അദ്ദേഹം ഉപേക്ഷിച്ചു. അത് അന്ധകാരത്തിൽ നിറഞ്ഞതുകൊണ്ട്, അതിനെ മൂന്നുവട്ടം ദൈർഘ്യമുള്ള രാത്രിയെന്ന് വിളിക്കുന്നു. അസുരന്മാർ സൃഷ്ടിച്ച ശേഷം, അദ്ദേഹം മറ്റൊരു ശരീരം സ്വീകരിച്ചു. അതിൽ, മനസ്സിൽ നിന്നുള്ള, ഭഗവാനെ പ്രിയപ്പെട്ട, ശരീരവുമായി ഐക്യപ്പെട്ടു. ഭഗവാൻ ദീപ്തിയോടെ തെളിഞ്ഞതുകൊണ്ട്, അവരിൽ നിന്നാണ് ദേവന്മാർ ജനിച്ചത്. അതിനാൽ, ആ ദൈവിക ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ദേവന്മാർ ജനിച്ചു. ആ ശരീരം അദ്ദേഹം ഉപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ, അതാണ് പകൽ എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നത്. ദേവന്മാർ സൃഷ്ടിച്ച ശേഷം, അദ്ദേഹം വീണ്ടും മറ്റൊരു ശരീരം സ്വീകരിച്ചു. അവരെ തന്റെ പുത്രന്മാരായി ചിന്തിച്ച്, ഭഗവാൻ ഒരു പിതാവായി ആലോചിച്ചു.