ശേഷം, അതേ പ്രക്രിയയിലൂടെ, ലൈംഗിക ബന്ധം ഉണ്ടായി. അശുദ്ധ സമയത്ത്, രതുസ്രാവം വന്നപ്പോൾ ഗർഭധാരണം സംഭവിച്ചു. അപ്പോൾ, "വീടുകൾ" എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ആ മരങ്ങൾ എല്ലാം നശിച്ചു. അതേ സമയം, മനസ്സിൽ സത്യം പുലർത്തിയവർ സൗപര്യവും പരിപൂർണതയും നേടുകയും ചെയ്തു. വസ്ത്രങ്ങൾ, ഫലങ്ങൾ, ആഭരണങ്ങൾ എന്നിവ ജനിച്ചു. വലിയ അന്വേഷണശക്തിയും, ഓരോ കോശത്തിലും തേനും ഉദയിച്ചു. ആ സിദ്ധിയാൽ ശക്തിമേറുകയും, ജനങ്ങൾ രോഗരഹിതരായി മാറുകയും ചെയ്തു. അവർ ആ മരങ്ങളെ പിടിച്ചു, അതിൽ നിന്ന് തേനും, തേനീച്ചകളും ബലപ്രയോഗം ചെയ്ത് എടുത്തു. ആ ആശാപൂർണ മരങ്ങൾ അവയുടെ ഉടമയോടുകൂടി ഇവിടെ അങ്ങ് അപ്രത്യക്ഷമായി. അവളോടൊപ്പം, ദ്വന്ദ്വങ്ങൾ — താപം-തണുപ്പ്, സന്തോഷം-ദുഃഖം — ജനങ്ങളിൽ ഉണർന്നു. ആ ദ്വന്ദ്വങ്ങളിൽ പീഡിതരായി, അവർ കൂകുകയും അല്ലെങ്കിൽ തങ്ങളെത്തന്നെ മൂടുകയും ചെയ്തു. മുൻപ് സ്വേച്ഛയോടെ സഞ്ചരിച്ചിരുന്നവർ വീണ്ടും അനാഥരായി, വീട് ഇല്ലാതെ ഭവിച്ചു. തേനോടുകൂടിയ മലകൾ, പർവതങ്ങൾ, നദികൾ എന്നിവയിൽ അവർ സഞ്ചരിച്ചു. തങ്ങള്ക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളതുപോലെ, തങ്ങളുടെ ആഗ്രഹം അനുസരിച്ച്, സമതലത്തിലും, അസമതലത്തിലും അവർ ജീവിച്ചു. പിന്നീട്, അവർ ഗ്രാമങ്ങളും നഗരങ്ങളും നിർമിച്ചു. അവയുടെ നീളം, വീതി, ആന്തരിക ക്രമീകരണങ്ങൾ എന്നിവ നിർണയിച്ചു. അതിനുശേഷം, അളവുകളും മാനദണ്ഡങ്ങളും സ്ഥാപിച്ചു. പത്ത് വിരൽകൂട്ടുകൾ 'പ്രദേശ' എന്ന് വിളിക്കുന്നു. 'താല' എന്നത് മധ്യ അളവാണ്, 'ഗോകർണ' ഏറ്റവും ചെറിയ അളവാണ്. 'രത്നി' എന്നത് ഇരുപത്തിയൊന്ന് വിരൽകൂട്ടുകളാണ്. 'കിഷ്കു' എന്നത് രണ്ടു രത്നികൾ, അഥവാ നാല്പത്തിരണ്ട് വിരൽകൂട്ടുകൾ. രണ്ടായിരം വില്ലുകൾ 'ഗവ്യുതി' എന്ന അളവായി സ്ഥാപിച്ചു. ഈ ക്രമീകരണങ്ങൾ അനുസരിച്ച്, ഇവിടെ വാസസ്ഥലങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു. ഇപ്പൊൾ ഞാൻ നാലാം കൃത്രിമ കോട്ടയുടെ നിർണ്ണയം വിശദീകരിക്കാം. ഓരോ വാതിലിലും 'രുചക' ഉണ്ട്, 'കുമാരീപുര'യും അതുപോലെ. പത്ത് ഇടങ്ങളിൽ 'ഹസ്തസ്രോത' മികച്ചത്, എട്ട് ഇടങ്ങളിൽ 'നവഹസ്ത' ഉണ്ട്. കോട്ടകൾക്ക് മൂന്നു തരം — പർവതം, ജലം, വില്ലാകൃതിയിലുള്ളത്. അതിന്റെ വ്യാസം അർധയോജനമാണ്, അതിൽ എട്ടാം ഭാഗം ദൈർഘ്യത്തിൽ ചേർക്കാം. അതിന്റെ ആകൃതി വീശൽപങ്കായാണ്, കാതുകൾ വെട്ടിയതോ, രൂപഭംഗം വന്നതോ. ദൈവികമായ, ചതുരാകൃതിയിലുള്ള, പ്രശംസിക്കപ്പെട്ട ഒരു നഗരം അവർ നിർമിച്ചു. ഇവിടെ, നഗരം മധ്യഭാഗം ചുരുങ്ങിയതും, മരങ്ങളില്ലാത്തതും എന്നിങ്ങനെ പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു. നഗരത്തിന്റെ അർധവ്യാസം 'ഖേട' എന്നതാണു, അതിനുപുറമേ 'പാന' ഉണ്ട്. ഏറ്റവും അകത്തെ അതിരു രണ്ട് ക്രോഷം, വയൽ അതിരു നാല് ധനുസ്. ഗ്രാമപാതം ഇരുപത് ധനുസ്, അതിരുപാതം പത്ത് ധനുസ്. മനുഷ്യർ, കുതിരകൾ, രഥങ്ങൾ, ആനകൾക്ക് തടസ്സമില്ലാതെ കടന്നുപോകാൻ പാതകൾ ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്. മൂന്നു പ്രധാന വീഥികളും, പാർശ്വവീഥികളും, രണ്ട് ഉപവീഥികളും ഉണ്ട്. 'സഹനപാത' അപ്പൂർവമായി അറുപത്താറ്; കാൽനടപാതം അതുപോലെയാണ്. ഈ സ്ഥലങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ച ശേഷം, വീണ്ടും വീടുകളും വാസസ്ഥലങ്ങളും നിർമിച്ചു. ഇങ്ങനെ നിർമ്മാണം ആരംഭിച്ചവർ, നിരന്തരം ആലോചിച്ച്, പദ്ധതികൾ തയ്യാറാക്കി. അതിനുശേഷം, മറ്റു ചിലർ കൂടുതൽ മുന്നോട്ട് പോയി; അതുപോലെ, കുറേ പേർ അങ്ങോട്ട് കടന്നു.