കൃതയുഗത്തിന്റെ അന്തിമപ്രഭയിൽ, അതിന്റെ നാലിൽ ഒരു ഭാഗം മാത്രം അതിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിൽ നിലനിന്നിരുന്നു. യുഗങ്ങളുടെ ഗുണങ്ങൾ—തപസ്, വിദ്യ, ശക്തി, ആയുസ്—നേരെ നേരെ കുറയാൻ തുടങ്ങി. മഹർഷികളിൽ മികച്ചവനായോരു, ത്രേതായുഗത്തിന്റെ ഉദയം ഭാഗികമായിരുന്നു. യുഗചക്രത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ, ത്രേതായുഗം ആരംഭിച്ചപ്പോൾ, ആ കാലം വളരെ സുഖകരമായിരുന്നു. പക്ഷേ, ആ സമ്പൂർണത നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോൾ, മറ്റൊരു സമ്പൂർണത ഉദിച്ചു. ആ കാലത്ത്, മേഘവും ഇടിമുഴക്കവും വഴി, പിന്ഭാഗം വഴി സ്രവം തുടങ്ങാൻ തുടങ്ങി. അപ്പോൾ, ആ ജീവികൾക്കിടയിൽ, മരങ്ങൾ വീടുകൾ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. ത്രേതായുഗത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ, ആ ജീവികൾ മരങ്ങളിൽ നിന്ന് ജീവിച്ചിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് പ്രകൃതിയുടെ സ്വഭാവം ചഞ്ചലമായി, അപ്രതീക്ഷിതമായി മാറിയത്. ആ യുഗത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ, പിന്നെ അങ്ങനെ സംഭവിച്ചിട്ടില്ല. അതേ രീതിയിൽ, ലൈംഗികസംയോജനവും നടന്നിരുന്നു. അശുഭ സമയത്ത്, രതുസമയത്തിന്റെ ഉദയത്തിൽ, ഗർഭധാരണവും സംഭവിച്ചു. അപ്പോൾ, വീടുകൾ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ആ മരങ്ങൾ മുഴുവനും നശിച്ചു. അപ്പോഴാണ്, സത്യസങ്കൽപമുള്ളവർ സമ്പൂർണതയെ കൈവരിച്ചു. വസ്ത്രങ്ങൾ, ഫലങ്ങൾ, ആഭരണങ്ങൾ ഉത്പന്നമായി. വലിയ അന്വേഷണശക്തിയും, എല്ലാ കോശങ്ങളിലും തേനും ലഭ്യമായി. ആ സമ്പൂർണതയാൽ, ജനങ്ങൾ രോഗരഹിതരായി. അവർ ആ മരങ്ങൾ പിടിച്ചു, തേനും ചെണ്ടകളും ശക്തിയോടെ എടുത്തു. ആ ഇഷ്ടവൃക്ഷങ്ങൾ അവരുടെ ഉടമകളോടൊപ്പം ഇവിടെ അവിടെ ഇല്ലാതായി. അവളോടൊപ്പം, ദ്വന്ദ്വങ്ങൾ—തണുപ്പും ചൂടും, സുഖവും ദുഃഖവും—ഉദിച്ചു. ആ ദ്വന്ദ്വങ്ങൾ കൊണ്ട് പീഡിതരായി, അവർ നിലവിളിച്ചോ, അഥവാ മറഞ്ഞോ. മുമ്പ് സ്വേച്ഛയോടെ സഞ്ചരിച്ചവർ വീണ്ടും വീടില്ലാത്തവരായി. തേൻ നിറഞ്ഞ മലകളിലും, പർവതങ്ങളിലും, നദികളിലും, തങ്ങളുടെ ഇഷ്ടാനുസരണം, തങ്ങളുടെ ആഗ്രഹപ്രകാരം, സമതലവും ഉരുണ്ടതലവും ഉൾപ്പെടെ, അവർ ജീവിച്ചു. അപ്പോൾ, അവർ ഗ്രാമങ്ങളും നഗരങ്ങളും നിർമ്മിച്ചു. അവയുടെ നീളം, വീതി, ആന്തരിക ക്രമീകരണങ്ങൾ നിശ്ചയിച്ചു. അതിനുശേഷം, അളവുകളും മാനദണ്ഡങ്ങളും സ്ഥാപിച്ചു. പത്ത് വിരൽകൂമ്പുകൾ ‘പ്രാദേശ’ എന്നറിയപ്പെട്ടു. ‘താല’ എന്നത് മധ്യ അളവായി, ‘ഗോകർണ’ ഏറ്റവും ചെറിയ അളവായി ഓർമ്മിച്ചു. ‘രത്നി’ എന്നത് ഇരുപത്തൊന്ന് വിരൽകൂമ്പുകൾ ആയി. ‘കിഷ്കു’ രണ്ടരത്നി, അഥവാ നാല്പത്തിരണ്ട് വിരൽകൂമ്പുകൾ. രണ്ടായിരം വില്ലുകൾ ചേർത്തത് ‘ഗവ്യൂതി’ എന്ന അളവായി അപ്പോൾ സ്ഥാപിച്ചു. ഈ ക്രമീകരണപ്രകാരം, അവിടെയുള്ള താമസസ്ഥലങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു. ഇപ്പോൾ ഞാൻ നാലാമത്തെ കൃത്രിമ കോട്ടയുടെ നിർണയം വിശദീകരിക്കുന്നു. ഓരോ വാതിലിലും ‘രുചക’യും, ‘കുമാരിപുര’യും ഉണ്ടായിരുന്നു. പത്ത് വാതിലുകളിൽ ‘ഹസ്തസ്രോത’ ഏറ്റവും നല്ലത്, എട്ടിൽ ‘നവഹസ്ത’ ഉണ്ട്. മൂന്ന് തരം കോട്ടകൾ—മലയോ, ജലമോ, വില്ലാകൃതിയിലോ—ഉണ്ട്. അതിന്റെ വ്യാസം അരയോജനവും, നീളത്തിൽ എണിമംശം കൂടി. കോമളമായ, കാതുകൾ മുറിച്ചോ, ദോഷപ്പെട്ടതോ ആയ പankha (പങ്ക) രൂപത്തിൽ. ദൈവികമായ, ചതുരാകൃതിയിലുള്ള, പ്രശസ്തമായ നഗരവും അവർ നിർമ്മിച്ചു.