സമയത്തെല്ലാം ആനന്ദകരമായിരുന്നു; അത്രയേറെ ചൂടോ തണുപ്പോ ഇല്ലാതെ, സൗഖ്യത്തിന്റെ കാലം. ആ കാലത്ത്, മനുഷ്യർ ധ്യാനത്തിലൂടെ പാതാളത്തിൽ നിന്ന് ഭൂമിയിൽ ഉയർന്നു വന്നു. അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ ശുദ്ധീകരണ ചടങ്ങുകൾ ആവശ്യമില്ലാത്തവയായിരുന്നു; അവരെല്ലാം സ്ഥിരമായ യൗവനം പുലർത്തിയവരായിരുന്നു. ജനനം, രൂപം, സൗന്ദര്യം—ഇവയിൽ എല്ലാവരും സമത്വം പുലർത്തി, പരസ്പരം സുഖത്തോടെ ഒരുമിച്ച് ജീവിച്ചു. രൂപം, ആയുസ്സ്, കഴിവ്, പ്രവർത്തനം—ഇവയിൽ വ്യത്യാസമില്ല; എല്ലാവരും ഒരേപോലെയാണ്. നല്ലതും ദുഷ്ടതയും ചെയ്യുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കുള്ള വാതിലുകൾ അടച്ചതുകൊണ്ട്, ആരും പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടുന്നില്ല. ആഗ്രഹവും ദ്വേഷവും ഇല്ലാതെ, അവർ പരസ്പരം സൗഹൃദത്തോടെ ജീവിക്കുന്നു. കൃതയുഗത്തിൽ ജനിച്ച ഇവർ ഭൂരിഭാഗവും സന്തോഷത്തോടെയും ദുഃഖമില്ലാതെ ജീവിക്കുന്നു. ആഗ്രഹമില്ലാത്തവർക്കു, ഇന്ദ്രിയസുഖങ്ങൾ മനസ്സിലൂടെ മാത്രമേ അനുഭവപ്പെടുന്നുള്ളൂ. അപ്പോൾ, അവർ പരസ്പരം weder സഹായം nor ഹാനി ചെയ്യുന്നില്ല. എന്നാൽ, ദ്വാപരയുഗത്തിൽ കലഹം ഉദിക്കുന്നു; കലിയുഗത്തിൽ കള്ളത്തം ആരംഭിക്കുന്നു. കലിയുഗം ഏറ്റവും അശുദ്ധമായ യുഗമാണ്; അതിന്റെ ഗുണങ്ങളും പ്രവർത്തനങ്ങളും ഗുണഭേദങ്ങളിൽ വിരाजിക്കുന്നു. കൃതയുഗം നാലായിരം വർഷങ്ങളാണ്; ഈ നാലായിരം വർഷങ്ങൾ മനുഷ്യവർഷങ്ങളായാണ് കണക്കാക്കുന്നത്. കൃതയുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, അതിന്റെ സംധിക്കാലം വരുന്നു; സംധിക്കാലം കഴിഞ്ഞാൽ, ആ കാലഘട്ടം കൃതയുഗത്തിന്റെ സംധിയാണ്. അങ്ങനെ, ആ കൃതയുഗം അന്ന് പൂർണ്ണമായും അവസാനിച്ചു. അതിനുശേഷം, കൃതയുഗത്തിന് ശേഷം വരുന്ന ത്രേതായുഗത്തിൽ, പൂർണ്ണതയിലേക്കു എത്തി. ആറ് പൂർണ്ണതകൾ ക്രമമായി കുറയുന്നു. എല്ലാ മന്വന്തരങ്ങളിലും, നാല് യുഗങ്ങളുടെ വിഭജനപ്രകാരം, കൃതയുഗത്തിന്റെ സംധി നാലിൽ ഒരു ഭാഗം മാത്രമാണ് അതിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിൽ. യുഗങ്ങളുടെ ധർമ്മങ്ങൾ—തപസ്, ജ്ഞാനം, ശക്തി, ആയുസ്സ്—കുറയുന്നു. മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായോ, ത്രേതായുഗത്തിന്റെ ഉത്ഭവം അർദ്ധമായിരുന്നു. യുഗചക്രത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ, ത്രേതായുഗം ആരംഭിച്ചപ്പോൾ, അതും വളരെ മനോഹരമായിരുന്നു. ആ യുഗത്തിൽ പൂർണ്ണത നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോൾ, മറ്റൊരു പൂർണ്ണത ഉദിച്ചു. അപ്പോൾ, മേഘങ്ങളിൽ നിന്ന് ഇടിമുഴക്കത്തോടൊപ്പം, പുറഭാഗത്തിൽ നിന്ന് സ്രവം ആരംഭിച്ചു. ആ സമയത്ത്, ആ ജീവികൾക്ക് വൃക്ഷങ്ങൾ വീടുകളായി വിളിക്കപ്പെട്ടു. ത്രേതായുഗത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ, അവർ വൃക്ഷങ്ങളിൽ നിന്ന് ജീവിച്ചു. അപ്പോൾ, പ്രകൃതിയുടെ സ്വഭാവം ചഞ്ചലമായി, അതിവേഗം മാറി. പിന്നീട്, യുഗത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ, അതു വീണ്ടും സംഭവിച്ചില്ല. പിന്നീട്, അതേ പ്രക്രിയയിലൂടെ, ലൈംഗികസമാഗമം ഉണ്ടായി. അശുഭകാലത്ത്, സ്ത്രീകളിൽ ഋതുസ്രാവം ആരംഭിച്ച് ഗർഭധാരണം സംഭവിച്ചു. അപ്പോൾ, വീടുകളായി വിളിക്കപ്പെട്ട എല്ലാ വൃക്ഷങ്ങളും നശിച്ചു. truthful-minded ആയവർ ആ സമയത്ത് പൂർണ്ണതയിലേക്കു എത്തി. വസ്ത്രങ്ങൾ, പഴങ്ങൾ, ആഭരണങ്ങൾ ഉണ്ടായി. വലിയ അന്വേഷണശക്തിയും, ഓരോ കോശത്തിലും തേനും ലഭിച്ചു. ആ നേട്ടത്തിൽ ശക്തി നേടിയവർ രോഗരഹിതരായി. അവർ വൃക്ഷങ്ങളെ പിടിച്ചു, തേയും തേനീച്ചകളും ബലപ്രയോഗം ചെയ്തു എടുത്തു. ഇഷ്ടം നൽകുന്ന വൃക്ഷങ്ങൾ, അവയുടെ ഉടമയോടൊപ്പം, ഇവിടെ അവിടെ ഇല്ലാതായി. അവരോടൊപ്പം, ദ്വന്ദ്വങ്ങൾ—വിരുദ്ധങ്ങൾ—ഉദിച്ചു.