ഭൂതകാലം, ഭാവികാലം, വര്ത്തമാനകാലം എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു ലോകങ്ങളായി ദ്വിജന്മാര് ഓര്മ്മിക്കുന്നു. ഭാവി എന്നത് സ്വര്ഗ്ഗലോകമായാണ് ഓര്മ്മിക്കപ്പെടുന്നത്; അതിലേക്കുള്ള മാര്ഗ്ഗം ഇപ്പോള് വിശദീകരിക്കാം. ആദ്യം ഉച്ചരിക്കപ്പെട്ടത് "ഭൂഃ" എന്ന അക്ഷരമാണ്; അതിലൂടെ ഭൂലോകം ജനിച്ചു. ഈ ലോകം നിലനില്ക്കുന്നതിനാലും, അതിനെ അനുഭവിക്കാവുന്നതായതിനാലും അതിനെ ഭൂലോകം എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. ഭൂലോകത്തില്, ബ്രഹ്മാവ് അടുത്തതായി "ഭുവഃ" എന്ന ശബ്ദം ഉച്ചരിച്ചു. "ഭവന" എന്നത് ഉത്ഭവം എന്ന അര്ത്ഥത്തില് വരുന്നുവല്ലോ, അതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് ഭൂവര്ലോകം എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്. അങ്ങനെ രണ്ടാം ലോകം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടപ്പോള് ബ്രഹ്മാവ് വീണ്ടും അതേ ശബ്ദം ഉച്ചരിച്ചു. ഇനിയും വരാനിരിക്കുന്നതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതായാണ് "ഭവ്യ" എന്നത് സ്വീകരിക്കപ്പെടുന്നത്. "ഭൂഃ" ഭൂമിയെ, "ഭുവഃ" അന്തരീക്ഷത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഈ മൂന്നു ലോകങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു മൂന്നു വ്യാഹൃതികള് ഉത്ഭവിച്ചു. കാരണം, ഭൂതകാലം, വര്ത്തമാനകാലം, ഭാവികാലം എന്നിങ്ങനെ ലോകങ്ങള് ഉണ്ടായതുകൊണ്ടാണ്. ദേവതകളില് പ്രധാനന്മാരായ ഇന്ദ്രന്മാരും, ഗുണങ്ങളുള്ളവര് പോലും ഇതില് ഉള്പ്പെടുന്നു. യജ്ഞങ്ങള്, ഗന്ധര്വ്വന്മാര്, രാക്ഷസന്മാര്, പിശാചുകള്, മനുഷ്യര് എന്നിവരും അതുപോലെയാണ്. ദേവന്മാരില് ഇന്ദ്രന്മാര്, ഗുരുക്കന്മാര്, പ്രഭുക്കന്മാര്, രാജാക്കന്മാര്, പിതാക്കന്മാര്—ഇവരാണവരും. ഇതാണ് ദേവതകളിലെ ഇന്ദ്രന്മാരുടെ പൊതുവായ ലക്ഷണം എന്നിങ്ങനെ വിശദീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഗാധിജനായ കൌശികന്, വിശ്വാമിത്രന് മഹാതപസ്വി, ബൃഹസ്പതിയുടെ പുത്രനായ ഭാരദ്വാജന്, സ്വായംഭുവന്, ഭാഗ്യശാലിയായ അത്രി, ബ്രഹ്മകോശന്—ഇവരൊക്കെയും വത്സരനും കശ്യപനും ചേര്ന്ന് സദാചാരികള് ആദരിച്ചു. ഇക്ഷ്വാകു, നൃഗ, ധൃഷ്ട, ശര്യാതി, കരൂഷ, പൃഷധ്ര, പാംശു—ഇവരാണ് ഒമ്പതാമനായ ഓര്മ്മിക്കപ്പെടുന്നവര്. ഇവരാണു് ഇവരിലേയും ഏഴാമനു് എന്നിങ്ങനെയാണ് എണ്ണപ്പെടുന്നത്. ഇനി കൂടുതല് ക്രമമായി വിശദീകരിക്കേണ്ടതെന്തെന്ന് ചോദിക്കുന്നു. ഇനി മൂന്നാം ഭാഗം വിശദമായി തുടങ്ങാം, അതിന്റെ ഉപോദ്ഘാതം ഉള്പ്പെടുത്തി. ദ്വിജന്മാരേ, ഈ ഭാഗം സംക്ഷേപത്തില് ഞാന് വായിക്കുന്നു, ശ്രദ്ധിക്കൂ. സൃഷ്ടി എങ്ങനെ സംഭവിച്ചുവെന്ന് ക്രമമായി വിശദമായി കേള്ക്കൂ. മഹാദേവതകളും, മഹർഷിമാരും, ദാനവരും, മനുഷ്യരും, മൃഗങ്ങളും, പക്ഷികളും, ചലനരഹിതങ്ങളായ ജീവികളും ഉള്പ്പെടെ, വിവസ്വാനെ നമസ്കരിച്ച് വൈവസ്വതസൃഷ്ടിയെ ഞാന് വിശദീകരിക്കുന്നു. മുന്പ് സ്വായംഭുവ മന്വന്തരത്തില് ഏഴ് മഹർഷിമാര് ഉണ്ടായിരുന്നു. ശക്തന്മാരായ ദക്ഷനും ഭൃഗുവും മറ്റു മഹർഷിമാരും ഉണ്ടായിരുന്നു. വീണ്ടും ഏഴ് മനസ്സില് ജനിച്ച മഹർഷിമാര് ജനിച്ചു. ആ മഹാത്മാക്കള് സന്താനങ്ങള്ക്ക് ജന്മം നല്കി ലോകം നിറച്ചു. അവരുടെ ഉത്ഭവം, ജ്ഞാനവും കര്മ്മവും ശുദ്ധമായവരുടെ ഉത്ഭവം ഞാന് വിശദീകരിക്കുന്നു. ആ ലോകം വീണ്ടും ഗ്രഹനക്ഷത്രാദികളാല് അലങ്കൃതമായ് നിറഞ്ഞു. അവരെ പുത്രന്മാരായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടു; അത് ദയവായി പറയൂ, മഹോന്നതന്. മറ്റൊരു മന്വന്തരത്തിലെത്തിയപ്പോള് വീണ്ടും അത് വൈവസ്വത മന്വന്തരമായിത്തീര്ന്നു. ഈ ലോകത്ത് ജനിച്ചവരില് ചിലര് വീണ്ടും ജന്മം സ്വീകരിക്കുന്നു. ഈ മഹോന്നതര് എല്ലാവരും, വരുണന് നടത്തിച്ച മഹായജ്ഞത്തില്, പ്രപിതാമഹന്മാരുടെ സന്തതികളാണ്; അവര് നമുക്ക് ക്ഷേമം വരുത്തട്ടെ.