പ്രചേതസുകൾ തപസ്സിൽ ലയിച്ചിരുന്നപ്പോൾ, അവർ കേട്ടു—വൻ destruction സംഭവിച്ചു, കാറ്റ് വൃക്ഷങ്ങളെ വേരോടെ പറിച്ചെടുത്തു, അവയെ ഉണങ്ങിയതോടെ വൃക്ഷങ്ങൾ അശേഷം നശിച്ചു. ഇനി ഏതാനും ശാഖകൾ മാത്രം ബാക്കി. ഈ നാശം കണ്ടപ്പോൾ, ലോകത്തിന്റെ തുടർച്ചയ്ക്കുള്ള യഥാർത്ഥ ഉദ്ദേശം മനസ്സിലാക്കി, ദേവതകൾ പറഞ്ഞു: “വൃക്ഷങ്ങൾ വീണ്ടും ഭൂമിയിൽ ജനിക്കും; അഗ്നിയും കാറ്റും ശമിക്കട്ടെ. ഈ ഭാവി തലമുറയെ ഞാൻ എന്റെ ഗർഭത്തിൽ സംരക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു.” അവർ പറഞ്ഞു: “ഈ സ്ത്രീ, സോമയെ ഗർഭത്തിൽ ധരിച്ചവളായും, വളര്ന്നവളായും, നിങ്ങളുടെ ഭാര്യയാകട്ടെ. അവളിൽ നിന്ന് വിദ്യയും കഴിവും നിറഞ്ഞ പ്രജാപതി ദക്ഷൻ ജനിക്കും. ദക്ഷൻ, അഗ്നിയെപ്പോലെ പ്രസിദ്ധനായ, സൃഷ്ടി കൂടുതൽ വർദ്ധിപ്പിക്കും. വൃക്ഷങ്ങളോടുള്ള കോപം നിയന്ത്രിച്ച്, ദക്ഷൻ ധർമ്മപാലനത്തോടെ മാരിഷയെ ഭാര്യയാക്കും. മാരിഷയും പത്ത് പ്രചേതസുകളും ചേർന്ന് പ്രജാപതി ജനിക്കും. ആദിയിൽ ദക്ഷൻ മനസ്സിലൂടെ ജീവികളെ സൃഷ്ടിച്ചു, പിന്നീട് ലൈംഗിക സംയോജനത്തിലൂടെ. ആദ്യം മനസ്സിലൂടെ സൃഷ്ടിച്ച ശേഷം, ദക്ഷൻ സ്ത്രീകളെ ജനിപ്പിച്ചു. ഇരുപത്തിയേഴു സ്ത്രീകളെ, കാലത്തിന്റെ ചലനവുമായി, ദക്ഷൻ ചന്ദ്രനിൽ നൽകി. രണ്ട് സ്ത്രീകളെ ബഹുപുത്രനും, രണ്ടെണ്ണം അംഗിരസിനും നൽകി. ചാക്ഷുഷയുഗവും മനുവിന്റെയും കാലത്തിനിടയിലുള്ള അന്തരവും ആറാമതായി പറയപ്പെടുന്നു. വാസുദേവന്മാർ, പക്ഷികൾ, പശുക്കൾ, സർപ്പങ്ങൾ, ദാനവന്മാർ, ദിതിയുടെ പുത്രന്മാർ—ഈ മുൻകാല ജീവികളുടെ സൃഷ്ടി മനസ്സും ദർശനവും സ്പർശവും കൊണ്ടാണ് നടന്നത്. മഹാത്മാവായ ദക്ഷന്റെ ഉത്ഭവം ഇതിനകം വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. മഹാതപസ്സുകാരൻ, നീ എങ്ങനെ നിന്റെ മുൻകാല സ്ഥിതിയിൽ തിരിച്ചെത്തി? സോമയുടെ പുത്രപൗത്രൻ എങ്ങനെ ശ്രവശുരാവസ്ഥയിൽ എത്തി? ഇവിടെ, സന്യാസികളും ജ്ഞാനികൾക്കും സന്തോഷം ഉണ്ടാകുന്നില്ല; അവർ വീണ്ടും നിയന്ത്രിതരായിരിക്കും, പക്ഷേ ജ്ഞാനി അവിടെ മയങ്ങുന്നില്ല. തപസ്സാണ് ഏറ്റവും വലിയതായതും, ശക്തിയാണ് കാരണം. സന്തതിയും ദീർഘായുസ്സും ഉള്ളവൻ, കടന്നു പോയതിനു ശേഷം സ്വർഗ്ഗലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു. ഇങ്ങനെ, ആറു സ്വാഭാവിക സൃഷ്ടികൾ, ഓരോന്നും ഒരു മന്വന്തരമായി, കഴിഞ്ഞു. ഈ സൃഷ്ടികൾ ജ്ഞാനികൾ വിശദമായി വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ. വിവസ്വതിന്റെ ഈ സൃഷ്ടികൾ പറയപ്പെട്ടതിൽ കൂടുതൽ അല്ല, കുറയുന്നുമില്ല. ആരെങ്കിലും ഈ ഗുണങ്ങൾ പകുതിയില്ലാതെ പാരായണം ചെയ്താൽ, അവയെ പ്രാപിക്കും. സൃഷ്ടിയുടെ സംക്ഷിപ്തവും വിശദവുമായ വിവരണം ഇനി ഞാൻ പറയാം. മാരീചിയും കശ്യപനും നിന്ന് ദേവതകളും ഉത്തമമുനികളും ജനിച്ചു. ഭൃഗു, അംഗിരസും എട്ട് ദേവതാ വിഭാഗങ്ങളായി ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു. സാദ്ധ്യർ, വസു, വിശ്വദേവർ, ധർമ്മന്റെ പുത്രന്മാർ—മൂന്ന് വിഭാഗങ്ങൾ. ഈ വൈവസ്വതയുഗത്തിൽ, ഇവ ആഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ചതായി കരുതപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ, മാരീചിയുടെ സൃഷ്ടി ഇപ്പോൾ ശുഭമായതായാണ് മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്. പുതിയവരും, പഴയവരും, ഇപ്പോൾ ഉള്ളവരും—പൂർവ്വ, ഭാവി, वर्तमान കാലത്തിന്റെ അധിപന്മാർ, ആയിരം കണ്ണുള്ള പുരന്ദരന്മാർ—എല്ലാവരും നൂറുകണക്കിന് യാഗങ്ങൾ നിർവഹിച്ചു, ഓരോന്നിനും പ്രത്യേക ഗുണങ്ങൾ. ധർമ്മം മുതലായ കാരണങ്ങൾ കൊണ്ടും, അവർ നിലനിൽക്കും, ദൃഢമായും വാഴും. പൂർവ്വ, ഭാവി, present കാലത്തിന്റെ അധിപന്മാർ, ശക്തശാലികൾക്കു തുല്യമായ ശക്തിയുള്ളവരാണ്.