ചാക്ഷുഷ മാന്വന്തരത്തിന് മുമ്പ്, ആ കാലഘട്ടത്തിൽ ഭൂമി ഇങ്ങനെ നിലനിന്നിരുന്നു. ഭൂമിയിലെ എല്ലാ സ്ഥലങ്ങളിലും സമത്വം ഉണ്ടായിരുന്നു; എവിടെ എങ്കിലും ഭൂമിയുടെ സമത്വം കാണാമായിരുന്നു. അന്നത്തെ ജനങ്ങൾക്ക് ആഹാരം ആയിരുന്നത് വേരുകളും പഴങ്ങളും മാത്രമായിരുന്നു. പിന്നീട്, വൈന്യനായി അറിയപ്പെടുന്ന രാജാവിൻ്റെ കാലം മുതൽ ഈ ലോകത്ത് മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിക്കുവാൻ തുടങ്ങി. രാജാവ് പൃഥു തന്റെ കൈകൊണ്ടു തന്നെ ഭൂമിയെ കൃഷിക്ക് അനുയോജ്യമായി ദോഹിച്ചു, അതിലൂടെ ധാന്യങ്ങൾ ലഭിച്ചു. മഹർഷിമാരിൽ നിന്ന് കേൾക്കുന്നത് പ്രകാരം ഭൂമി വീണ്ടും ദോഹിക്കപ്പെട്ടുവെന്നും പറയുന്നു. അപ്പോൾ, ദേവതകൾ പൂർവദരനായ ഇന്ദ്രന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ഭൂമിയെ ദോഹിച്ചു. അവിടെ മഘവാൻ എന്ന ഇന്ദ്രൻ കാളിയായിരുന്നു, ശക്തനായ സവിതാവ് ദോഹിക്കുന്നവനായിരുന്നു. പിതൃകൾ മുതൽ കേൾക്കുന്നത് പ്രകാരം ഭൂമി വീണ്ടും ദോഹിക്കപ്പെട്ടുവെന്നും പറയുന്നു. അവിടെയൊക്കെ വൈവസ്വത യമൻ കാളിയായിരുന്നു, അത്യന്തം ശക്തനായവൻ. അസുരന്മാർ പോലും ഭൂമിയെ ദോഹിച്ചു എന്നത് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. അവർക്കായി വിരോചനൻ കാളിയായിരുന്നു, മഹത്വത്തിൽ പ്രശസ്തനായ പ്രഹ്ലാദനും അവരോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു. അസുരന്മാർക്ക് മായാവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുണ്ടായിരുന്നു; അവർ അത്യന്തം മായാവിദ്യയാൽ ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ദോഹനം നടത്തി. നാഗരാശികളും ഭൂമിയെ ദോഹിച്ചു എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. അവരുടെ കാളി തക്ഷകൻ ആയിരുന്നു. കദ്രുവയുടെ മകനായ ശക്തനായ വാസുകി ദോഹിക്കുന്നവനായിരുന്നു. അതിലൂടെ ഭയാനകവും, വലുതും, വിഷം നിറഞ്ഞതുമായ നാഗരാശികൾക്ക് ആവശ്യമുള്ളതെല്ലാം ലഭിച്ചു. അടുത്തതായി, ഭൂമിയെ അസംസ്കൃത പാത്രത്തിൽ ദോഹിച്ചു, രഹസ്യ ധനത്തിന്റെ പ്രിയപുത്രനായി അറിയപ്പെടുന്നവർക്കായി. വെള്ളി നാഭിയുള്ള, മണിധരന്റെ പിതാവായവൻ ദോഹിക്കുന്നവനായിരുന്നു. അവനാൽ അവർ നിലനിൽക്കുന്നു എന്നാണ് സത്യമായി പറയപ്പെടുന്നത്. ബ്രഹ്മാവ് ബ്രാഹ്മണർക്കായി ഭൂമിയെ ദോഹിച്ചു; അവർക്കായി കുബേരൻ കാളിയായിരുന്നു. രാക്ഷസന്മാർക്കായി ഭൂമിയെ ഒരു കപാലപാത്രത്തിൽ ദോഹിച്ചു; അതിലൂടെ രഹസ്യധനം ലഭിച്ചു. പിന്നെയും, ഗന്ധർവ്വരും അപ്സരസുകളും ഭൂമിയെ താമരപാത്രത്തിൽ ദോഹിച്ചു. അവർക്കായി വസുരുചി എന്ന മഹർഷിപുത്രൻ ദോഹിക്കുന്നവനായിരുന്നു. പർവതങ്ങൾ പോലും ഭൂമിയെ ദോഹിച്ചു എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. അവിടെയൊക്കെ ഹിമവാൻ കാളിയായിരുന്നു, മഹാപർവതമായ മേരു ദോഹിക്കുന്നവനായിരുന്നു. മരങ്ങളും ചെടികളും ഭൂമിയെ ദോഹിച്ചു എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. അവിടെയൊക്കെ പുഷ്പിതമായ ശാലമരം കാമധേനുവായിരുന്നുവെന്നും, പ്രശസ്തമായ പ്ലക്ഷമരം കാളിയായിരുന്നു എന്നും പറയുന്നു. ഭൂമിയെ ധാത്രി, വിധാത്രി, ധാരണി, വസുന്ധരാ എന്നിങ്ങനെയും വിളിക്കുന്നു. അവൾ സഞ്ചരിക്കുന്നതും അചഞ്ചലവും ആയ ലോകത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനവും ഗർഭവും ആകുന്നു. അവൾ സമ്പത്ത് വഹിക്കുന്നതിനാൽ 'വസുധാ' എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്നു. ബ്രഹ്മജ്ഞരായവർ വ്യുത്പത്തിപ്രകാരം ഭൂമിയെ 'മേദിനി' എന്നും വിളിക്കുന്നു. അവൾ ഒരു പുത്രിയായി സ്ഥാനം പ്രാപിച്ചതിനാൽ 'പൃഥിവി' എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. രാജാവ് ആകരവത്തിന്റെ നഗരങ്ങളും പട്ടണങ്ങളും കൊണ്ട് ഭൂമി അലങ്കൃതമായിരുന്നു. അങ്ങനെ, ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, വൈന്യനെന്നൊരു രാജാവായിരുന്നു, ഇങ്ങനെ പ്രകാശം നിറഞ്ഞവൻ. വേദങ്ങളിലെയും അതിന്റെ ശാഖകളിലെയും പ്രാവീണ്യമുള്ള മഹാബ്രാഹ്മണന്മാർ അദ്ദേഹത്തെ ആഗ്രഹിച്ചു. മഹത്വം നേടുവാൻ ആഗ്രഹിച്ച പ്രശസ്ത രാജാക്കന്മാരും അദ്ദേഹത്തെ തേടി വന്നു. യുദ്ധത്തിൽ വിജയിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിച്ച വീരന്മാരും അദ്ദേഹത്തെ സമീപിച്ചു. യുദ്ധത്തിന് പോകുന്ന യോദ്ധാക്കൾ രാജാവ് പൃഥുവിനെ സ്തുതിച്ചാൽ അവർക്ക് വിജയം ഉറപ്പാണ് എന്നാണ് വിശ്വാസം. വ്യാപാരത്തിൽ ഏർപ്പെട്ട വൈശ്യന്മാരും ആ മഹാരാജാവിനെ സമീപിച്ചു. ഇങ്ങനെ, ഭൂമിയുടെ മഹത്വവും, അവളുടെ ദോഹനവും, വിവിധ ദൈവങ്ങൾ, അസുരന്മാർ, നാഗർ, പർവതങ്ങൾ, മരങ്ങൾ എന്നിവരുടെ പങ്ക്, രാജാവ് പൃഥുവിന്റെ മഹിമയും ഈ കഥയിലൂടെ പ്രകാശിക്കുന്നു.