കൃതുവിന്റെ പുത്രന്മാരായ സ്വരോചിഷന്മാർ, തുസിത ദേവതകളുടെ ഇടയിൽ ജനിച്ചു. അപ്പോൾ തന്നെ, ചന്ദ്രജ ദേവതകളായ ഇരുപത്തിയഞ്ച് പേരെയും ഓർത്തു. അജ, ഭാഗവ, ഡ്രവിന എന്നിങ്ങനെ ശക്തിയുള്ളവരും, പ്രശസ്തനായ ചികിത്വൻ, അംശ എന്നിങ്ങനെ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നവരും, അന്നേരത്ത് സോമപാനം ചെയ്ത കൃതുവിന്റെ പുത്രന്മാരായിരുന്നു. സമഞ്ജ, പ്രസിദ്ധനും സത്യവാനുമായ ശത്രുക്കളെ കീഴടക്കുന്നവനും, അജേയ, ഭാഗ്യവാനും ചെറുപ്പക്കാരനും ശക്തിയുള്ളവനും, ഇവരായിരുന്നു സ്വരോചിഷ മനുവിന്റെ ഇടവേളയിൽ ദേവതകൾ. ആ കാലത്ത് ഇന്ദ്രൻ വിപശ്ചിതായിരുന്നു, ലോകങ്ങളിൽ പ്രശസ്തനായവൻ. ഭാർഗവ, പ്രാമ, ഋഷഭ, ആംഗിരസ, പോലഹ, അതർവരി എന്നിവരും ആ കാലത്തെ ഏഴു മഹർഷിമാർ ആയിരുന്നു. ബൃഹദുക്ത, നവ, സെതു, ശ്രുത എന്നിങ്ങനെ ഒമ്പത് പേരെയും ഓർത്തിരിക്കുന്നു. പുരാണത്തിൽ എണ്ണപ്പെടുന്ന ഇവയാണ് രണ്ടാം മന്വന്തരത്തിന്റെ ഇടവേള. ഇവരാണ് മന്വന്തരത്തിന്റെ മൂലവും, അവരുടെ സന്തതികൾ ജനങ്ങളുടെ വംശവും. മഹർഷിമാർക്കും ദേവപുത്രന്മാർക്കും ഇതാണ് ശാസ്ത്രത്തിൽ നിർണയമായത്. ഈ മന്വന്തരത്തെ സംക്ഷിപ്തമായി വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു; വിശദമായി പറയാൻ നൂറു വർഷം പോലും മതിയാകില്ല. മൂന്നാമത്തെ ചക്രത്തിൽ, ഉത്തമ മനുവിന്റെ ഇടവേളയിൽ, സുധാമാന ദേവതകളും, അനുസൃതരായ മറ്റു ദേവതകളും ഉണ്ടായിരുന്നു. സത്യ, ധൃതി, ദമ, ദാന്ത, ക്ഷമ, ക്ഷാമ, ധ്വനി, ശുചി എന്നിങ്ങനെ പന്ത്രണ്ടു പേർ സുധാമാനസ് എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. വിശ്വധാ, വിശ്വകർമ, മാനസ, വിരാജസ, അവധ്യ, അവ്രതിര്, ദേവ, വസുര്, ധിഷ്ന്യ, വിഭവസു, രഥോർമി, കേതുമാൻ, പ്രതർദന, സുഡന, വസുദന, സുമഞ്ജസ, വിശാവാ എന്നിങ്ങനെ പന്ത്രണ്ടു ദേവതകൾ യജ്ഞയോഗ്യരായി ശുഭമായവരാണ്. ദിക്പതി, വാക്പതി, വിശ്വ, ശംഭു, അശ്വ, സദശ്വ, ക്ഷേമ, ആനന്ദ എന്നിങ്ങനെ ദേവതകൾ ഉത്തമ മനുവിന്റെ കാലത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നു. അങ്ങിരസിന്റെ പുത്രന്മാർ ഉത്തമയുടെ സന്തതികളായിരുന്നു. ഇവരാണ് ഉത്തമ മനുവിന്റെ കാലത്തെ ഏഴു മഹർഷിമാർ. ദേവംവുജ്, അപ്രതിമ, ശക്തിയുള്ളവരും, ഗജ എന്നിങ്ങനെ ഉത്തമ മനുവിന് ജനിച്ച പതിമൂന്ന് പുത്രന്മാർ. ഉത്തമ സൃഷ്ടി സ്വരോചിഷ കാലത്തേക്ക് ഉൾപ്പെടുന്നു. നാലാമത്തെ ചക്രത്തിൽ, താമസ മനുവിന്റെ കാലത്ത്, പുലസ്ത്യയുടെ പുത്രന്മാർ ദേവതകൾ ആയിരുന്നു. ആ കാലത്തെ മഹർഷിമാർ ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ പ്രതിനിധികളായും, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ തന്നെയാണ് ദേവതകളായും ഓർത്തിരിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ, മഹാന്മാരേ, ആ കാലത്തെ ഏഴു മഹർഷിമാരുടെ പേരുകൾ കേൾക്കൂ: അത്രി അഗ്നിയാണു, ജ്യോതിര്ധാമ ഭാർഗവനാണ്.