ദ്വിജന്മാരേ, ഇവരാണ് ചരകന്മാർ എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്നവർ; സംഹിതയുടെ വ്യാഖ്യാതാക്കളായി ഇവർ അറിയപ്പെടുന്നു. എങ്ങനെ ഇവർ ചരകന്മാരായി മാറി, അതിനുള്ള കാരണം എന്താണെന്ന് നിങ്ങൾക്കു മനസ്സിലാവണം. അവർ മേരു പർവ്വതത്തിന്റെ ശിഖരത്തിൽ എത്തിച്ചേർന്ന്, അവിടെയുള്ളവർ ചേർന്ന് ആലോചിച്ചു: “ബ്രാഹ്മണഹത്യ ഇവിടെയുണ്ടാകും” എന്നാണു അവരുടെ തമ്മിൽ ധാരണയായിരുന്നത്. ഏഴു രാത്രികൾക്കുള്ളിൽ, അവർ ആ ധാരണയുണ്ടാക്കിയ സ്ഥലത്തെത്തിയപ്പോൾ, വൈശമ്പായനൻ തന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ കൂട്ടി വിളിച്ചു പറഞ്ഞു: “എല്ലാവരും ഒന്നിച്ചു കൂടിയിരിക്കുക, നിങ്ങൾക്ക് ഉത്തമമെന്നു തോന്നുന്ന ഉപദേശങ്ങൾ പറയുക. എന്റെ തപസ്സിന്റെ ശക്തിയാൽ ഞാൻ അവനെ വീണ്ടും ഉയർത്തിക്കൊണ്ടുവരാം.” വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ പഠിച്ചിട്ടുള്ളതെല്ലാം എനിക്ക് തിരിച്ചു നൽകണം.” അപ്പോൾ, രക്തത്താൽ മലിനമായതെല്ലാം അവർ ഛർദ്ദിച്ചു. അങ്ങനെ സൂര്യനിൽ ബ്രഹ്മൻ രൂപത്തിൽ ഉദിച്ചതെല്ലാം അവിടേക്കു ചേർന്നു. അതിനുശേഷം, സന്തോഷംകൊണ്ടു സൂര്യദേവൻ അവയെ ബ്രഹ്മരാതനു നൽകി. ബ്രാഹ്മണന്മാർ, ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ രീതിയിൽ ആ യജുസ് മന്ത്രങ്ങൾ പാരായണം ചെയ്യുന്നു. ബ്രാഹ്മണഹത്യ ചെയ്തവർ, അവരുടെ ആചാരത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി, ചരകന്മാർ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. ഇങ്ങനെ ചരകന്മാരുടെ കഥയെ ഞാൻ പറഞ്ഞു. ഇനി വാജിന്മാരെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ. മധ്യന്ദിനൻ ആണ് നിയമാനുസൃത പുത്രൻ; വൈദ്യൻ, അത്ഭുദ്ധകൻ എന്നിവരും ഉണ്ട്. ആവട്ടി, പൂണ്ട്ര, വൈണോയ, സപരാശരൻ എന്നിവരും കൂടെ. യജുർവേദത്തിൽ ഭേദം വരുത്തിയവർ നൂറൊന്ന് പേരാണെന്ന് അറിയണം. സുമന്തു തന്റെ പുത്രനെയും വീണ്ടും ഉപദേശിച്ചു. അവൻ വേഗത്തിൽ ആയിരം സംഹിതകൾ പഠിച്ചു, നല്ല പ്രവൃത്തികളിൽ പ്രാവീണ്യം നേടി. ശതക്രതു, അഥവാ ഇന്ദ്രൻ, നിരോധിത സമയങ്ങളിൽ പഠിച്ചവരെ ദണ്ഡിച്ചു. എന്നാൽ, ശക്രൻ (ഇന്ദ്രൻ) അവൻ്റെ കോപം കണ്ടു, മറ്റൊരു വരം നൽകി: “ഉഭയരും, അതായത് ഇരുവരും, ആയിരം സംഹിതകൾ പഠിക്കട്ടെ.” ഇങ്ങനെ വാസവൻ, പ്രശസ്തനായ സുകർമയോടു പറഞ്ഞു. സുകർമയുടെ ബുദ്ധിമാൻ ശിഷ്യൻ ആയിരുന്നു ഔഷ്യഞ്ജി, ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ. ഔഷ്യഞ്ജി ആയിരത്തിയഞ്ഞു സംഹിതകൾ പഠിപ്പിച്ചു. കൗശില്യൻ അഞ്ചു സംഹിതാസംഹിതകളിൽ പ്രാവീണ്യം നേടി. ഔഷ്യഞ്ജിക്ക് നാല് ശിഷ്യന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവരുടേയും വിഭാഗങ്ങളെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ: സകോതിപുത്രൻ, സുശഹ, സുനാമ, വിത്തലൗഗാക്ഷിണൻ—ഇവരാണ് അവരുടെ ശാഖകൾ. മൂവരായിരുന്നു കുസുമയുടെ ശിഷ്യന്മാർ, പരാശരൻ അവനോടു തന്നെ പുത്രനായിരുന്നു. ശൗരിഷു, ശ്രംഗിപുത്രൻ—ഈ രണ്ടുപേരും വ്രതത്തിൽ സ്ഥിരതയുള്ളവർ. ശ്രംഗിപുത്രൻ, മഹാത്മാവായവൻ, മൂന്ന് സംഹിതകൾ പഠിപ്പിച്ചു. കുത്തുമ, പരാശരപുത്രൻ, ആറു സംഹിതകൾ പഠിപ്പിച്ചു. പ്രാചീനയോഗപുത്രനും വിവേകശാലിയായ പതഞ്ജലിയും, ലാങ്ഗലൻ, ശാലിഹോത്രൻ, ഷഡുവാചൻ, സംഹിതകൾ—കണ്ടു, കോഹലൻ എന്നിവരും ചേർന്ന് ഈ ആറുപേരെ ലാങ്ഗലർ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഒരു സംഹിത രചിച്ചത് ഹിരണ്യനാഭൻ ആയിരുന്നു; അവന്റെ ശിഷ്യൻ ഒരു രാജകുമാരനായിരുന്നു. അവൻ അതു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ പഠിപ്പിച്ചു; ആരായിരുന്നു അവർ എന്ന് കേൾക്കൂ: തലക, മാന്ഡുക, കാലിക, രാജിക, പുഷ്ടി, പരികൃഷ്ട, ഉലൂഖലക—ഇവരാണ് അതിന്റെ ശാഖകൾ.