ത്രേതായുഗത്തിലെ ധർമ്മം സത്യം, ജപം, തപസ്സ്, ദാനം എന്നിവയാണെന്ന് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ വീരന്മാർ ജനിക്കുന്നു; അവർ ദീർഘായുസ്സും വലിയ ശക്തിയും ഉള്ളവരാണ്. അവരുടെ കണ്ണുകൾ താമരയിലപോലെ നീളമുള്ളതും, വിശാലമായ ചുണ്ടുകളും, ദൃഢമായ ശരീരവും കാണാം. വലിയ വില്ലുകൾ വഹിക്കുന്ന ഇവർ, ത്രേതായുഗത്തിലെ സർവഭൗമന്മാരായി ഉയരുന്നു. പരമ്പരാഗതമായി, അവരുടെ ഭുജങ്ങൾ 'ന്യഗ്രോധം' എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്; ഒരു സ്പാൻ നീളവും 'ന്യഗ്രോധം' എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. ശരീരത്തിന്റെ ഉയരവും വീതിയും സമമാണ്; അതിനെ 'ന്യഗ്രോധ വൃത്തം' എന്ന് പറയുന്നു. സർവഭൗമന്മാർക്ക് ഏഴു രത്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നു; അവർക്കു ബാനറും ഏഴു നിധികളും, ജീവിക്കാത്തതായിരിക്കുമ്പോൾ അങ്ങനെ വിളിക്കപ്പെടുന്നു. കുതിരയും ആനയും ഉൾപ്പെടെ ഏഴു ജീവികൾ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു. സർവഭൗമന്മാർക്ക് പതിനാലു നിധികൾ നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു. മന്വന്തരങ്ങളിലുടനീളം, ഭൂമിയിലെ എല്ലാ കാലങ്ങളിലും, ത്രേതായുഗത്തിൽ സർവഭൗമന്മാർ ജനിക്കുന്നു. അവരുടെ ശക്തി, ധർമ്മം, സന്തോഷം, സമ്പത്ത് എന്നിങ്ങനെ നാലു അതിശയകരമായ ഗുണങ്ങൾ കാണാം. ഐശ്വര്യവും, ധർമ്മവും, കാമവും, പ്രശസ്തിയും, ജയവും അവർക്കുണ്ട്. ജ്ഞാനത്തിലും തപസ്സിലും, അവർ ഋഷിമാർക്കു മേൽക്കൂടിയാണ്. മനുഷ്യരിൽ ശരീരത്തിലെ പ്രത്യേക ചിഹ്നങ്ങളോടു കൂടി അവർ ജനിക്കുന്നു: താമ്രവർണ്ണമുള്ള ചുണ്ടുകളും കണ്ണുകളും, ശ്രീവത്സ ചിഹ്നവും, പ്രകാശമുള്ള മുടിയും. വടവൃക്ഷത്തിന്റെ വലിപ്പം, സിംഹത്തിന്റെ ഭുജങ്ങൾ, ഉന്നതമായ ലിംഗം എന്നിവയും കാണാം. അവരുടെ കാലിൽ ചക്രവും മീനും, കയ്യിൽ ശംഖും താമരയും ചിഹ്നങ്ങളുണ്ട്. ഇവരിൽ നാലു സർവഭൗമന്മാർ നിരാസക്തമായ ഗുണങ്ങൾക്കു ഉടമകളാണ്. യാഗം, ദാനം, തപസ്സ്, സത്യം—ഇവയാണ് ത്രേതായുഗത്തിലെ ധർമ്മം. അതിരുകൾ സ്ഥാപിക്കാനായി ശിക്ഷയുടെ നിയമം നിലവിൽ വരുന്നു. ത്രേതായുഗത്തിൽ, ഒരു വേദം നാലു ഭാഗങ്ങളായി അറിയപ്പെടുന്നു. പുത്രന്മാരും പൗത്രന്മാരും ചുറ്റിയിരിക്കുമ്പോൾ, അവർ ക്രമത്തിൽ മരണത്തെ സ്വീകരിക്കുന്നു. സന്ധികാലം അതിന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ, 'സം' എന്ന പേരിൽ നിലനിൽക്കുന്നു. സ്വായംഭുവ കാലഘട്ടത്തിൽ സൃഷ്ടി എങ്ങനെ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് പറയണമെന്ന് ചോദിക്കുന്നു. കാളിയുഗം അവസാനിച്ച് ത്രേതായുഗം ആരംഭിച്ചപ്പോൾ, ആസ്ഥാപിതമായ ക്രമം പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു; ഗൃഹസ്ഥാശ്രമത്തിൽ അർപ്പിതരായവർ വീണ്ടും പ്രവർത്തനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു. യാഗത്തിന് ആവശ്യമായ വസ്തുക്കൾ ഒത്തു ചേർത്ത്, യാഗം എങ്ങനെ ആരംഭിച്ചു എന്ന് ചോദിക്കുന്നു. ത്രേതായുഗത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ, യാഗപ്രകടനം എങ്ങനെ സ്ഥാപിതമായെന്നു അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. സന്ധികാലവും കൃതയുഗവും അവസാനിച്ചപ്പോൾ, ഔഷധികൾ ഉരുത്തിരിഞ്ഞു, മഴ പെയ്യാൻ തുടങ്ങി. വർണ്ണാശ്രമ വ്യവസ്ഥയും മന്ത്രങ്ങൾ കൂട്ടിച്ചേർത്ത് സ്ഥാപിച്ചു. അപ്പോൾ, ലോകത്തിന്റെ ആസ്വാദകനായ ഇന്ദ്രൻ യാഗം ആരംഭിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മഹാ അശ്വമേധ യാഗത്തിൽ മഹർഷികൾ ഒത്തു ചേർന്നു. പുരോഹിതർ യാഗത്തിൽ നിർമിതരായി, യാഗകർമ്മങ്ങൾ നടത്തപ്പെട്ടു. ചെറുതായ കർമ്മങ്ങൾ പൂർത്തിയായപ്പോൾ, പ്രധാന അദ്ധ്വര്യു പുരോഹിതർ അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. ബ്രാഹ്മണർ അഗ്നിയിൽ ഹോമം നടത്തുമ്പോൾ, ദേവതകൾ—ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ സ്വഭാവമുള്ളവർ—യാഗഫലങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചു. പുരോഹിതർ യാഗവിദികൾ നിർദ്ദേശിച്ചപ്പോൾ, അദ്ധ്വര്യു പുരോഹിതരും മഹർഷികളും ഉല്ലാസഭരിതരായി യാഗത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു.