അമാവാസ്യയുടെ സമയത്ത്, സുഷുമ്നാ നാഡി ക്രമമായി പുനഃപൂരിതമാവുന്നു. പിന്നെ, സോമം ഉപഭോഗം ചെയ്തശേഷം, സൂര്യൻ തന്റെ ഒരു കിരണത്തിലൂടെ അതിനെ ഉണക്കുന്നു. സോമത്തിൽ വെറും ഒരു കല മാത്രം ശേഷിക്കുമ്പോൾ, വീണ്ടും അത് പുനഃപൂരിതമാവുന്നു. ഇരുണ്ട കലകൾ ക്ഷയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, പ്രകാശമുള്ളവകൾ സോമത്തെ നിറയ്ക്കുന്നു. പൗർണ്ണമിയുടെ രാത്രിയിൽ, പ്രകാശവത്തും പൂർണ്ണവുമായ ചന്ദ്രമണ്ഡലം ദൃശ്യമാണ്. ഇങ്ങനെ, പിതൃകളാൽ അനുഭവിക്കപ്പെടുന്ന സോമം, വർഷത്തിന്റെ രൂപമായി ഇഡെ പോലെ ഓർക്കപ്പെടുന്നു. ഇനി ഞാൻ പുണ്യദിനങ്ങളെയും പക്ഷാന്തരസന്ധികളെയും വിശദീകരിക്കാം. ഇരുപക്ഷങ്ങളിലും, ശുക്ലപക്ഷം, കൃഷ്ണപക്ഷം എന്നിങ്ങനെ ഇരുപക്ഷ പുണ്യദിനങ്ങൾ ഉണ്ട്. പകുതിപക്ഷത്തിന്റെ പുണ്യദിനങ്ങൾ രണ്ടാം ദിവസത്തിൽ നിന്ന് ആരംഭിക്കുന്നു. അതിനാൽ, ഓരോ പുണ്യദിനത്തിന്റെ തുടക്കത്തിലും, ഓരോ സന്ധിയിൽ ആദ്യദിനം മുതൽ പ്രത്യേകതയുണ്ട്. പൗർണ്ണമിയുടെ രാത്രിയിൽ, രണ്ട് ലവങ്ങൾ മാത്രം അപരാഹ്ണമായി അറിയപ്പെടുന്നു. വൈകുന്നേരം വന്നപ്പോൾ, അതാണ് പൗർണ്ണമിയുടെ സമയമായി കണക്കാക്കുന്നത്. കാലചക്രത്തിന്റെ അവസാനം വന്നാൽ, അപ്പോൾ ക്രമമായി അർദ്ധചന്ദ്രം മാത്രം ശേഷിക്കും. സൂര്യനും ചന്ദ്രനും ഒന്നിച്ചു വന്ന സമയമാണ് സംയുക്തം എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. അതാണ് വഷടാകാര്യം ചെയ്യുന്നതിനുള്ള യുക്തമായ സമയമായി നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. പൗർണ്ണമിയുടെ രാത്രിയിൽ, ചന്ദ്രൻ കുഴപ്പങ്ങളില്ലാതെ ദൃശ്യനാവുന്നു. ഉച്ചയ്ക്ക്, സൂര്യനും ചന്ദ്രനും പൂർണ്ണമായിരിക്കുമ്പോൾ, അതാണ് പൗർണ്ണമി. അതിനാൽ, ആദ്യ പൗർണ്ണമിയെ അനുമതി എന്ന പേരിൽ ഓർക്കപ്പെടുന്നു. ചന്ദ്രന്റെ വർണ്ണഭേദം കാരണം, കവിർ ചന്ദ്രനെ രാകാ എന്നും വിളിക്കുന്നു. രാകാ പതിനഞ്ചാം രാത്രിയാണ്; അതിന് ശേഷം അമാവാസ്യ ഓർക്കപ്പെടുന്നു. സൂര്യനും ചന്ദ്രനും ഒന്നിച്ചാൽ, അതാണ് ഒരു വർഷമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. കുഹു, മാത്ര, ദ്വ്യക്ഷര എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു സമയങ്ങൾ പുണ്യദിനങ്ങളിൽ ഓർക്കപ്പെടുന്നു. അർദ്ധദിവസവും അർദ്ധരാത്രിയും ചേർന്ന്, ചന്ദ്രൻ സൂര്യനെ പ്രാപിക്കുന്നു. രണ്ട് കാലങ്ങളും ഒരു സംയുക്തവും ഉണ്ട്; ഉച്ചയ്ക്ക് സൂര്യൻ സ്ഥിരമായിരിക്കും. അവയുടെ വ്യത്യാസത്തിൽ, അതായത് അവരുടെ വർത്തനങ്ങൾക്കിടയിൽ, ഇതാണ് ഋതുവിന്റെ ആരംഭം, അഥവാ ചന്ദ്രമാസത്തിന്റെ മുഖം എന്നായി മനസ്സിലാക്കണം. അതിനാൽ, അമാവാസ്യയുടെ ദിവസം സൂര്യൻ സ്വീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ഇവിടെയുള്ള വിഭജനങ്ങളിലും, അവയുടെ ജലസാരത്തിൽ വർദ്ധനവും ക്ഷയവും ഉണ്ടാകും. അപ്പോൾ സൂര്യനും ചന്ദ്രനും തങ്ങളെത്തന്നെ പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു. രണ്ട് ലവ സമയത്തേക്ക്, ചന്ദ്രൻ സൂര്യനെ പകൽ-രാത്രികളിൽ സ്പർശിക്കുന്നു. കുഹു എന്ന പേരിൽ കുയിൽ വിളിക്കുന്ന ആ കാലഘട്ടം സമാപിക്കുന്നു. ചന്ദ്രൻ ക്ഷയിച്ചപ്പോൾ ശേഷിക്കുന്ന അളവാണ് സിനീവാളിയുടെ അളവ്. അനുമതി, ചര, സിനീവാലി എന്നിവയെ കുഹുവിനെ ഒഴിവാക്കി എടുത്തിരിക്കുന്നു. സൂര്യനും ചന്ദ്രനും സംയുക്തത്തിൽ, പൗർണ്ണമികൾക്കിടയിൽ, കുഹുവിന്റെയും സിനീവാളിയുടെയും കാലം സമുദ്രത്തിന്റെ നടുവിലാണ്. ഇങ്ങനെ, ശുക്ലപക്ഷത്തിൽ, ചന്ദ്രമാസ സന്ധികളിൽ രാത്രി സമയത്ത്, ചന്ദ്രൻ പതിനഞ്ചാം ദിവസം വരെ വർദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ, പതിനഞ്ച് Kalകൾ ചന്ദ്രനോടാണ്; പതിനാറാമത്തേത് അവനോടാണ്. ഇങ്ങനെ, ഇവർ ദൈവിക പിതൃകൾ, സോമം പാനമാക്കുന്നവരും സോമം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നവരുമാണ്. ഇനി ഞാൻ മാസിക പിണ്ഡങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്ന പിതൃകളെ പ്രഖ്യാപിക്കാം.