സൂര്യൻ തന്റെ താപം എല്ലാ ദിക്കുകളിലും, മുകളിലും താഴെയും സമ്പൂർണ്ണമായി പകർന്നു നൽകുന്നു. അങ്ങനെ തന്നെ, എല്ലാ ദിക്കുകളിലും, മുകളിലും താഴെയും ഇരുണ്ടത്വം അവൻ നശിപ്പിക്കുന്നു. സൂര്യൻ തന്റെ കിരണങ്ങളാൽ ലോകമാകെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു. ഈ കിരണങ്ങളിൽ ഏഴു കിരണങ്ങൾ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടവയാണെന്നും, അവ ഗ്രഹങ്ങൾക്ക് വഴികാട്ടികളാണെന്നും പറയുന്നു. ഇവയിൽ, വിശ്വശ്രവാ എന്നൊരു മറ്റേതെങ്കിലും ഉജ്ജ്വലനും ധർമ്മശീലനും ഉന്നതനാണ്. സുഷുമ്ണ എന്ന സൂര്യകിരണം, ചന്ദ്രൻ ക്ഷയിക്കുമ്പോൾ, അതിനെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു. ഹരികേശൻ മുന്നിൽ നിലകൊള്ളുന്നു; അവൻ നക്ഷത്രങ്ങളുടെ ജനകനായി അറിയപ്പെടുന്നു. വിശ്വശ്രവാ പിന്നിൽ നിലകൊള്ളുന്നു; ജ്ഞാനികൾ അവനെ ശുക്രന്റെ ഉദ്ഭവമായാണ് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. ആറാമത്തെ കിരണം അർവാവസു, അത് ഗുരുവിന്റെ ഉദ്ഭവമാണ്. ഇങ്ങനെ സൂര്യന്റെ ശക്തിയാൽ ഗ്രഹങ്ങളും നക്ഷത്രങ്ങളും താരകളും നിലനിൽക്കുന്നു. ഇവയിൽ ഈ ലക്ഷണങ്ങൾ കാരണം അവയെ 'നക്ഷത്രങ്ങൾ' എന്നാണു വിളിക്കുന്നത്. സൂര്യൻ തന്നെയാണ് നക്ഷത്രങ്ങളുടെ പ്രദേശങ്ങൾ നിർണ്ണയിക്കുന്നത്. ആകാശം കടക്കുന്നതിനാൽ അവയെ 'താരകകൾ' എന്നും, അവയുടെ വെടിപ്പും ശുദ്ധിയും കാരണം അവയെ 'താരകകൾ' എന്നും വിളിക്കുന്നു. സൂര്യന്റെ പ്രകാശം നിരന്തരം സ്വീകരിച്ചു കൊണ്ടാണ് തപസ്സുകാരുടെ തപസ്സും നിലനിൽക്കുന്നത്. ജലത്തിന്റെ പ്രകാശം ഉൾക്കൊള്ളുന്നതിനാൽ സൂര്യനെ 'സവിതാ' എന്നും വിളിക്കുന്നു. അവൻ വെളുപ്പിലും അമൃതത്തിലും തണുപ്പിലും അനുഭവപ്പെടുന്നു. വെളുത്ത് വെള്ളി പോലുള്ള, ശുഭമായ, വൃത്താകൃതിയിലുള്ള പാത്രത്തിൽ സൂര്യൻ പ്രകാശിക്കുന്നു. സൂര്യന്റെ ചക്രം ദൃഢമായ പ്രകാശത്താൽ നിറഞ്ഞതും വെളുപ്പും ആകുന്നു. എല്ലാ മന്വന്തരങ്ങളിലും നക്ഷത്രങ്ങളും സൂര്യനും ഗ്രഹങ്ങളും പരസ്പരം ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. സൂര്യൻ സൂര്യലോകത്തേക്ക് കടക്കുന്നു; ചന്ദ്രനും അതുപോലെ ചന്ദ്രലോകത്തേക്ക് കടക്കുന്നു. ജൈവൻ ബ്രഹസ്പതിയാണ്; ലൗഹിതൻ ലോഹിതനാണ്. ബൗധൻ ബുധനാണ്; സ്വർഭാനു സ്വർഭാനുവാണ്, അവൻ തന്റെ സ്ഥാനത്ത് നിലകൊള്ളുന്നു. ധാരാളമായ പ്രകാശമുള്ള ഈ ദേവന്മാരെ നീ അംഗീകരിക്കണം. ഈ സ്ഥാനങ്ങൾ ഇങ്ങനെയുള്ള ഘടകങ്ങൾ ലയിക്കുന്നതുവരെ നിലനിൽക്കും. അഭിമാനമുള്ളവർ വീണ്ടും ദൈവിക സ്ഥാനങ്ങൾ കൈവരിക്കും. ഈ മന്വന്തരത്തിൽ ഗ്രഹങ്ങളെ 'വൈതാനിക' എന്നു വിളിക്കുന്നു. പ്രകാശമുള്ളവരിൽ ധർമ്മസുതൻ, സോമൻ, വാസു എന്നിവരെ ദേവന്മാർ എന്ന് കരുതുന്നു. അതിവിശിഷ്ടപ്രഭയുള്ള ദേവൻ അഗ്നിയുടെ പുത്രനായ ദിവ്യാചാര്യനായി ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു. ശനൈശ്ചരൻ, അകൃത്യനായവൻ, സംജ്ഞയുടെയും വിവസ്വതിന്റെയും പുത്രനാണ്. നക്ഷത്രങ്ങളെ 'ഋക്ഷ' എന്ന് വിളിക്കുന്നു; അവ ദക്ഷന്റെ പുത്രിമാരാണ്. അഭിമാനമുള്ളവർ ചന്ദ്രൻ, നക്ഷത്രം, ഗ്രഹം, സൂര്യൻ എന്നിവയിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. ആയിരം കിരണങ്ങളുള്ള വിവസ്വതിന്റെ വാസസ്ഥലം വെളുപ്പും അഗ്നിമയവുമാണ്. ആകർഷകമായ അഞ്ചു കിരണങ്ങളുള്ളവന്റെ ഭവനം ജലമയവും ഇരുണ്ടതുമാണ്. ഒൻപതു കിരണങ്ങളുള്ള ഭൗമന്റെ ഭവനം ഇരുമ്പും ചുവപ്പുമാണ്. എട്ട് കിരണങ്ങളുള്ള മന്ദയുടെ ഭവനം കറുപ്പും ഇരുമ്പുമാണെന്ന് പറയുന്നു. എല്ലാ നക്ഷത്രങ്ങളും ഇരുമ്പാണെന്നും അവയുടെ കിരണങ്ങൾ കൈകളാൽ നിർമ്മിതമാണെന്നും മനസ്സിലാക്കണം. അവ ദൃഢവും ജലപരവുമായ സ്വഭാവമുള്ളവയാണെന്നും, കല്പാരംഭത്തിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവയാണെന്നും അറിയണം. സവിത്രുവിന്റെ അക്ഷം ഒൻപതിനായിരം യോജനങ്ങളാണ്. ചന്ദ്രന്റെ വ്യാപ്തി സൂര്യന്റെതിന്റെ ഇരട്ടിയാണ്. ഭൂമിയുടെ നിഴൽ എടുത്ത് വൃത്താകൃതിയിലുള്ള രൂപം നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.