സൂര്യൻ ആകാശത്ത് തന്റെ കിരണങ്ങളാൽ പ്രകാശിച്ച്, ജലത്തെ കുടിച്ച് തിളങ്ങുന്നു. മനുഷ്യരുടെ വയറ്റിൽ വസിക്കുന്ന അഗ്നി ജലത്താൽ പോഷിക്കപ്പെടുന്നു. ജലത്തിൽ ഒരു പ്രകാശം ഉണ്ടെന്നും, മേഘങ്ങളിൽ മറ്റൊരു പ്രകാശം കാണപ്പെടുന്നതുമാണ്. കാറ്റിൽ 의해 ചൊരിയുന്ന അഗ്നി ദീപ്തിയുള്ളതായാണ് പറയപ്പെടുന്നത്, അതേസമയം വയറ്റിലെ അഗ്നി പ്രകാശമില്ലാത്തതാണെന്ന് പറയുന്നു. സൂര്യന്റെ പ്രകാശം, തന്റെ പാദം കൊണ്ട്, ദേവതകളുടെ ആലയത്തിലേക്ക് അസ്തമിക്കുന്നു. വീണ്ടും, സൂര്യൻ ഉദിക്കുന്നപ്പോൾ, അഗ്നിയുടെ താപം അതിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു. ഈ പ്രകാശവും ചൂടും സൂര്യനും അഗ്നിക്കും ഉള്ള ശക്തികളാണ്. ഭൂമിയുടെ വടക്കഭാഗത്താണ് സൂര്യൻ നിലകൊള്ളുന്നത്; അതുപോലെ അഗ്നി തെക്കുഭാഗത്താണ്. അതിനാൽ, പകലും രാത്രിയും വരുമ്പോൾ ജലങ്ങൾ ചൂടാകുന്നു. അതിനാൽ, രാത്രി സമയത്ത് ജലങ്ങൾ വീണ്ടും പ്രകാശമുള്ളതും തിളങ്ങുന്നതുമായതായി കാണപ്പെടുന്നു. സൂര്യോദയത്തിലും അസ്തമയത്തിലും ജലങ്ങൾ എപ്പോഴും പകലിലേക്കും രാത്രിയിലേക്കും പ്രവേശിക്കുന്നു. ഭൂമിയുടെയും അഗ്നിയുടെയും ഘടകങ്ങൾ ചേർന്നത് ശുദ്ധമായ ദൈവിക അഗ്നിയായാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. അതു ആയിരം വഴികളിലൂടെ ജലത്തെ ഏറ്റെടുക്കുന്നു. നിലനിൽക്കുന്നവരും ചലിക്കുന്നവരും, നദികളിൽ ഒഴുകുന്ന ജലങ്ങളുമൊക്കെ ഇതിലുണ്ട്. ഇതിൽ നാലുനൂറ് വഴികളിൽ ജലങ്ങൾ വിവിധ രൂപങ്ങളിൽ ഒഴുകുന്നു. അവയുടെ എല്ലാ കിരണങ്ങളും 'അമൃതം' എന്നറിയപ്പെടുന്നു; ഇവയാണ് മഴയ്ക്ക് കാരണമാകുന്നത്. കാണാവുന്ന മേഘങ്ങൾ, തെക്കൻ മേഘങ്ങൾ, തടാകങ്ങൾ, മഞ്ഞ് രൂപങ്ങൾ എന്നിവയും ഉണ്ട്. വെള്ളയും മായികവുമായ മേഘങ്ങൾ, പശുക്കൾ, എല്ലാം പോഷിക്കുന്നവനും ഉണ്ടു. അവൻ ഈ വഴികൾ മനുഷ്യർ, പിതൃകൾ, ദേവതകൾ എന്നിങ്ങനെ തുല്യമായി വിഭജിക്കുന്നു. അമൃതം കൊണ്ട്, അവൻ ദേവതകളെ മൂന്നു വിധത്തിൽ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നു. വർഷകാലത്തും ശരത്കാലത്തും, അവൻ നാലു ഒഴുക്കുകളോടെ മഴ പെയ്യിക്കുന്നു. ഇന്ദ്രൻ, ധാത, ഭാഗ, പൂഷൻ, മിത്രൻ, വരുൺ, യമൻ—മാഘമാസത്തിൽ വരുൺ, ഫാൽഗുണത്തിൽ പൂഷൻ, ജ്യേഷ്ഠയിൽ ഇന്ദ്രൻ, ആശാഢത്തിൽ സവിതാ സൂര്യൻ, അശ്വയുജത്തിൽ പർജന്യൻ, കാർത്തികയിൽ ത്വഷ്ടാ സൂര്യൻ—ഇവരൊക്കെയാണ് ഓരോ മാസത്തെയും ദേവതകൾ. വരുൺ സൂര്യന്റെ പ്രവർത്തിയിൽ അഞ്ചായിരം കിരണങ്ങൾ ഉണ്ട്; ധാതയ്ക്ക് എട്ടായിരം, ശതക്രതു (ഇന്ദ്രൻ)ക്ക് ഒൻപതായിരം. സിത്രയ്ക്ക് ഏഴ്, ത്വഷ്ട്രിക്കും എട്ട് കിരണങ്ങൾ ഉണ്ട്. വിഷ്ണു ഭൂമിയിൽ ആറായിരം കിരണങ്ങളാൽ തിളങ്ങുന്നു. വർഷകാലത്ത് സൂര്യൻ വെള്ള നിറത്തിൽ, ശരത്കാലത്ത് മങ്ങലായ നിറത്തിലാണ്. ഇങ്ങനെ, കാലാവസ്ഥയനുസരിച്ച് സൂര്യന്റെ വർണങ്ങൾ വിവരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. സൂര്യൻ മൂന്നുവിധത്തിലുള്ള അമൃതം അമരന്മാർക്കുപോലും നൽകുന്നില്ല. കാലാവസ്ഥകളുടെ വരവിനനുസരിച്ച് അതു ജല, ശീത, താപ ഒഴുക്കുകളായി വിഭജിക്കപ്പെടുന്നു. നക്ഷത്രങ്ങൾക്കും ഗ്രഹങ്ങൾക്കും ചന്ദ്രനും അടിസ്ഥാനം, ഗർഭം, സൂര്യനാണു. നക്ഷത്രങ്ങളുടെ അദിപതി സോമൻ (ചന്ദ്രൻ) ആണു; ഗ്രഹങ്ങളുടെ രാജാവ് സൂര്യനാണ്. അഗ്നി സൂര്യനാണ് എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്; ജലം ചന്ദ്രനാണ് എന്ന് കരുതുന്നു. സ്കന്ദൻ ദേവസൈന്യങ്ങളുടെ നായകനാണ്; മംഗളഗ്രഹം (ചുവപ്പ് ഗ്രഹം) അങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നു. രുദ്രൻ വൈവസ്വതൻ തന്നെയാണ്, യമൻ ജീവികളുടേയും ദൈവങ്ങളുടേയും അദ്ധിപതിയാണ്. ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും ഗുരുക്കന്മാരായ രണ്ടു മഹാഗ്രഹങ്ങളും ദീപ്തിയുള്ളവരാണ്. ഈ മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെയും ഉത്ഭവം സൂര്യനിൽ നിന്നാണ്—ഇതിൽ സംശയമില്ല.