ദേവതകളുടെ വാസസ്ഥലങ്ങൾ എങ്ങനെയാണ് നിലനിൽക്കുന്നത്? ജ്യോതിസ്സ്വർഗ്ഗങ്ങളെ എങ്ങനെ വിവരണം ചെയ്യപ്പെടുന്നു? ഈ ചോദ്യങ്ങൾ കേട്ട സുതൻ, ശ്രദ്ധയോടെ മറുപടി നൽകി. ഈ വിഷയത്തിൽ ജ്ഞാനവും വിവേകവും ഉള്ള മഹർഷികൾ പറഞ്ഞതിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കി, ദേവതകളുടെ വാസസ്ഥലങ്ങൾ സൂര്യൻ, ചന്ദ്രൻ, ഗ്രഹങ്ങൾ എന്നിവയാണെന്ന് ഓർക്കപ്പെടുന്നു. ദൈവികം, ഭൗതികം, അഗ്നി, അന്തരീക്ഷം, ഭൂമി — ഇങ്ങനെ വിവിധ തത്ത്വങ്ങളാണ് ഇവയുടെ അടിസ്ഥാനങ്ങൾ. ആദ്യം എല്ലാം അപ്രത്യക്ഷമായിരുന്നു, രാത്രിയുടെ ഇരുണ്ട കൂനിലാവൃതമായിരുന്നതായിരുന്നു. അപ്പോൾ സ്വയംഭൂവായ ഭഗവാൻ, ലോകക്രമത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം പൂർത്തിയാക്കാനായി, ഭൂമിയിലും ജലത്തിലും സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന അഗ്നിയെ ആദിയിൽ കണ്ടു. രാജാവേ, ഈ ലോകത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്ന കാറ്റ് അഗ്നിയാണെന്ന് പറയുന്നു. ഇനി വൈദ്യുത-ജലതത്ത്വങ്ങളെ മനസ്സിലാക്കണം; അവയുടെ സ്വഭാവങ്ങൾ ഞാൻ വിശദീകരിക്കുന്നു. സൂര്യൻ ജലത്തെ കുടിച്ച് തൻറെ കിരണങ്ങളാൽ ആകാശത്ത് പ്രകാശിക്കുന്നു. മനുഷ്യരുടെ വയറ്റിൽ വസിക്കുന്ന അഗ്നി ജലത്താൽ നിലനിൽക്കുന്നു. ജലങ്ങളിൽ ചില പ്രകാശം കാണപ്പെടുന്നു; ചിലത് മേഘങ്ങളിലും കാണാം. കാറ്റ് കൊണ്ട് ഉരുകുന്ന അഗ്നി ദീപ്തിയുള്ളതാണ്; എന്നാൽ വയറ്റിലെ അഗ്നിക്ക് ദീപ്തിയില്ലെന്ന് പറയുന്നു. സൂര്യപ്രഭ, ദേവതകളുടെ വാസസ്ഥലത്തിൽ അസ്തമിക്കുന്നു. വീണ്ടും സൂര്യോദയത്തിൽ അഗ്നിയുടെ താപം അതിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു. പ്രകാശവും ചൂടും സൂര്യനും അഗ്നിക്കും ഉള്ള ശക്തികളാണ്. ഭൂമിയുടെ വടക്കേ ഭാഗത്ത് സൂര്യൻ ഉണ്ട്; അതുപോലെ തെക്കേ ഭാഗത്ത് അഗ്നി ഉണ്ട്. ഇങ്ങനെ, പകലും രാവും കടന്നുപോകുമ്പോൾ ജലങ്ങൾ ചൂടുപിടിക്കുന്നു. അതിനാൽ, രാത്രിയിൽ ജലങ്ങൾ വീണ്ടും പ്രകാശവും ദീപ്തിയും പ്രാപിക്കുന്നു. സൂര്യോദയത്തിലും അസ്തമയത്തിലും ജലങ്ങൾ പകലിലേക്കും രാത്രിയിലേക്കും പ്രവേശിക്കുന്നു. ഭൂമിയുടെയും അഗ്നിയുടെയും ഘടകങ്ങൾ കലർന്നത് ശുദ്ധമായ ദൈവിക അഗ്നിയെന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നു. അതു ആയിരം ചാനലുകൾ വഴി ജലത്തെ ആഗിരണം ചെയ്യുന്നു. സ്ഥാവരജംഗമജലങ്ങൾ, നദികൾ തുടങ്ങിയവയുടെ ജലങ്ങൾ — ഇവയെല്ലാം നാലുനൂറ് ചാനലുകളിൽ വിവിധ രൂപങ്ങളിൽ ഒഴുകുന്നു. അവയുടെ എല്ലാ കിരണങ്ങളും 'അമൃതം' എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്; അവയാണ് മഴയ്ക്കു കാരണമാകുന്നത്. പ്രത്യക്ഷമായ മേഘങ്ങൾ, തെക്കൻ മേഘങ്ങൾ, തടാകങ്ങൾ, ഹിമരൂപങ്ങൾ, വെള്ളയും മായാജാലംപോലുള്ളവയും, പശുക്കൾ, എല്ലാം സംരക്ഷിക്കുന്നവനും ഉണ്ട്. അവൻ മനുഷ്യർക്കും പിതൃകൾക്കും ദേവതകൾക്കും തുല്യമായി ചാനലുകൾ വിതരണം ചെയ്യുന്നു. അമൃതംകൊണ്ട് അവൻ ദേവതകളെ മൂന്നു വിധത്തിൽ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നു. മഴക്കാലത്തിലും ശരത്കാലത്തും നാലു പ്രവാഹങ്ങളാൽ മഴവർഷിക്കുന്നു. ഇന്ദ്രൻ, ധാത, ഭാഗ, പൂഷൻ, മിത്രൻ, പിന്നെ വരുണനും യമനും— ഇവരാണ് അവിടെയുള്ള പ്രധാന ദേവതകൾ. മാഘമാസത്തിൽ വരുണൻ; ഫാൽഗുണത്തിൽ പൂഷൻ. ജ്യേഷ്ഠയിൽ ഇന്ദ്രൻ; ആഷാഢത്തിൽ സവിതാ സൂര്യൻ. ആശ്വയുജയിൽ പർജന്യൻ; കാർത്തികയിൽ ത്വഷ്ടാ സൂര്യൻ. സൂര്യന്റെ കൃത്യങ്ങളിൽ വരുണന് അഞ്ച് ആയിരം കിരണങ്ങളുണ്ട്. ധാതയ്ക്ക് എട്ടായിരം, ശതക്രതു (ഇന്ദ്രന്) ഒൻപതിനായിരം. സിത്രയ്ക്ക് ഏഴ്, ത്വഷ്ടാവിന് എട്ട് കിരണങ്ങൾ. വിഷ്ണു ആറായിരം കിരണങ്ങളാൽ ഭൂമിയെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു. മഴക്കാലത്ത് സൂര്യൻ വെളുപ്പാണ്; ശരത്കാലത്ത് സൂര്യൻ മങ്ങലാണ്.