ചന്ദ്രപുത്രന്റെ രഥം പ്രകാശഭരിതമായ, വെളിച്ചം കൊണ്ട് നിർമ്മിതമായ, ഭാസുരമായ വെളുത്ത രഥമാണ്. ഭാർഗവന്റെ രഥം അതിശയകരമായ പ്രകാശത്തോടെ, സൂര്യന്റെ ദീപ്തിയെപ്പോലെ തിളങ്ങുന്നു. ഈ രഥങ്ങളെ വഹിക്കുന്ന കുതിരകൾ വെളുത്തതും, കറുപ്പും, പച്ചയും, മഞ്ഞയും, തവിട്ടുമാണ്; ചിലത് പാടുള്ളവയും, ചിലത് തിളക്കമുള്ള ചുവപ്പുമാണ്. ഈ പത്ത് മഹാനായ, ശക്തിയുള്ള, വേഗതയുള്ള കുതിരകളാണ് രഥങ്ങളെ വഹിക്കുന്നത്. ചില കുതിരകൾ ചുവന്നതും, ബന്ധനങ്ങളില്ലാത്തതും, അഗ്നിയിൽ നിന്നും ജനിച്ചവയും, എല്ലായിടത്തിലും വ്യാപിച്ചവയുമാണ്. അംഗിരസുകളുടെ വംശത്തിൽപ്പെട്ട ദിവ്യഗുരുവായ ബൃഹസ്പതി, ജലത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച എട്ടു ദൈവിക, വേഗതയുള്ള കുതിരകളോടൊപ്പം എത്തുന്നു. പിന്നെ ശനി, ആകാശത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച ശക്തിയുള്ള കുതിരകളോടൊപ്പം വരുന്നു. അതുപോലെ, സ്വർഭാനുവിന്റെ എട്ടു കുതിരകൾ കറുപ്പും, ചിന്തയുടെ വേഗതയിലും വരുന്നു. രാഹു, ആദിത്യന്മാരിൽ നിന്നു ഉത്ഭവിച്ച്, ചന്ദ്രനോട് സമാഗമിക്കുന്ന സമയങ്ങളിൽ അടുത്ത് എത്തുന്നു. ഇനി, കേതുവിന്റെ രഥം എട്ടു വേഗതയുള്ള കുതിരകളോടാണ്. ഇങ്ങനെ, ഗ്രഹങ്ങളുടെ വാഹനങ്ങളും രഥങ്ങളും വിശദമായി വിവരണം ചെയ്യപ്പെട്ടു. അവ തങ്ങളുടെ ക്രമത്തിൽ ചുറ്റി സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ അതിശയകരമായി തിളങ്ങുന്നു. ചന്ദ്രൻ, സൂര്യൻ, ഗ്രഹങ്ങൾ—all of them—ആകാശത്തിൽ ആ പാതയിൽ ബന്ധിതമായി ചുറ്റുന്നു. വെള്ളത്തിൽ ഒരു ബോട്ട് വെള്ളത്തിൽ തടസ്സപ്പെടാതെ നീങ്ങുന്നതുപോലെ, ആ ദേവസംഘങ്ങൾ പാമ്പുകളെപ്പോലെ നീങ്ങുമ്പോൾ ആകാശത്തിൽ കാണപ്പെടുന്നില്ല. അവ എല്ലാവരും ധ്രുവനിൽ ബന്ധിതമാണ്; അവ ചുറ്റുമ്പോൾ മറ്റുള്ളവരെയും ചുറ്റിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ, എല്ലാ ദീപ്തിമാർ ഗ്രഹങ്ങൾ കാറ്റിൽ ബന്ധിതമായി ചുറ്റുന്നു. കാറ്റ് ദീപ്തിമാരെ ചുറ്റിക്കുന്നതിനാൽ അതിനെ ആ പേരിൽ അറിയുന്നു. ഇത് നക്ഷത്രരൂപമായ ശിശുമാരമായി, ആകാശത്തിലെ സ്ഥിരമായ ധ്രുവനക്ഷത്രമായി മനസ്സിലാക്കണം. ആ ശിശുമാരയുടെ രൂപത്തിൽ ആകാശത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന എല്ലാ നക്ഷത്രങ്ങളും അതിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിലായി മനസ്സിലാക്കണം. യജ്ഞം ഏറ്റവും ഉന്നതമായതാണ്; ധർമ്മം അതിന്റെ തലയിൽ സ്ഥാപിതമാണ്. ശിശുമാരയുടെ പാശ്ചാത്യ ജങ്ഗകളിൽ വരുണനും അര്യമാനും സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. വാലിൽ അഗ്നി, മഹേന്ദ്ര, മാരീച, കശ്യപ, ധ്രുവ—ഇവരുണ്ട്. നക്ഷത്രങ്ങൾ, ചന്ദ്രൻ, ഗ്രഹങ്ങൾ, നക്ഷത്രസംഘങ്ങൾ—all of them—ധ്രുവനാൽ സ്ഥാപിതവും, ധ്രുവനെ ചുറ്റിയും സഞ്ചരിക്കുന്നു. അഗ്നി, ഇന്ദ്ര, കശ്യപ—ഇവരിൽ ധ്രുവൻ അവസാനത്തെയാണ്. അവൻ മേരുവിനെ നിരന്തരം ചുറ്റി നിരീക്ഷിക്കുന്നു. ഇതിനുശേഷം, രോമഹർഷണനോട് കൂടുതൽ ചോദ്യങ്ങൾ അവർ ചോദിച്ചു: "ദേവതകളുടെ വാസസ്ഥലങ്ങൾ എങ്ങനെ നിലവിലുണ്ട്? ദീപ്തിമാർ എങ്ങനെ വിവരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു?" അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, സൂതൻ ശ്രദ്ധയോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു. ഈ വിഷയത്തിൽ, വലിയ ജ്ഞാനികളും വിവേകവും ഉള്ള മഹർഷികൾ പറഞ്ഞതുപോലെയാണ്: ദേവതകളുടെ വാസസ്ഥലങ്ങൾ ഈ ലോകത്ത് സൂര്യൻ, ചന്ദ്രൻ, ഗ്രഹങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെയാണ് ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നത്. ദിവ്യ, ഭൗതിക, അഗ്നി, വാതാവശ്യ, ഭൂമിയിലുള്ളവ—ഇവയെല്ലാം അപ്രത്യക്ഷമായിരുന്നു, രാത്രിയുടെ അന്ധകാരത്തിൽ മറഞ്ഞിരുന്നതായിരുന്നു. അവിടെ, സ്വയംഭവനായ ഭഗവാൻ ലോകവ്യവസ്ഥയുടെ ലക്ഷ്യം പൂർത്തിയാക്കാൻ, ലോകത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ ഭൂമിയിലും ജലത്തിലും സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന അഗ്നിയെ കാണുകയും, ആഗോളത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്ന കാറ്റ് അഗ്നിയാണെന്ന് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. വൈദ്യുതവും ജലപരമായ രൂപങ്ങളും മനസ്സിലാക്കണം; ഇപ്പോൾ അവയുടെ സ്വഭാവങ്ങൾ ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം.