ആദിമ അണ്ഡം തകർന്ന ശേഷം, അതിൽ നിന്നുണ്ടായ എല്ലാ രൂപങ്ങളും, നിറങ്ങളും, ഭൂമിയുടെ ഉപരിതലത്തേയും നിറച്ചു. അണ്ഡത്തിൽ നിന്നു ഉദിച്ചതെല്ലാം, ആ അണ്ഡത്തിന്റെ പുറംചുരുണ്ടുകളായി, മേഘങ്ങളായി അറിയപ്പെടുന്നു. ഇവയിൽ, പര്ജന്യൻ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടവൻ; ദിശകളിലെ നാലു ആനകളും അണ്ഡത്തിലെ ശ്രദ്ധേയരായി നിലകൊള്ളുന്നു. ഇവയുടെ വംശം ഒന്നാണ്, ഉത്ഭവം ഒരേത്—ജലമാണ് അതിന്റെ മൂലകാരം. മറ്റു മേഘങ്ങൾ, ഭൂമിയിൽ ധാന്യങ്ങളുടെ വളർച്ചയ്ക്കായി പെയ്യുന്ന മഞ്ഞും മഴയും നൽകുന്നു. ആകാശത്തിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്ന ദിവ്യ ഗംഗയെ വഹിക്കുന്ന ഭാഗ്യവതിയും, ദിശകളിലെ ആനകൾ അവരുടെ വിശാലമായ തുമ്പുകൾ കൊണ്ട് ഗംഗയിൽ നിന്നു ഒഴുകുന്ന ജലങ്ങൾ ആകർഷിക്കുന്നു. ദക്ഷിണ ദിശയിൽ, ഹേമകൂട്ട എന്ന പർവതം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു; അവിടെയാണ് വലിയ നഗരമായ പുണ്ഡ്ര സ്ഥിതിചെയ്യുന്നതെന്ന് പറയുന്നു. അപ്പോൾ, കാറ്റ് ഹേമവന്ത പർവതത്തെ താങ്ങി കൊണ്ടുപോകുന്നു. ഹിമവതിനെ കടന്ന്, അവശേഷിച്ച മഴ അപ്പുറത്തേക്ക് ഒഴുകുന്നു. രണ്ട് വർഷം കാലയളവിൽ, രണ്ട് വിളകളുടെ വർദ്ധനവിനായി മഴ പെയ്യുന്നു. മഴയുടെ സൃഷ്ടാവൻ സൂര്യൻ മാത്രമാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു. ധ്രുവൻ സ്ഥാപിച്ച സൂര്യൻ, മഴക്കാലത്ത് തന്റെ ഗതിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു. സൂര്യത്തിൽ നിന്നു പുറപ്പെട്ട ഒരു ഗ്രഹം, നക്ഷത്രങ്ങളുടെ പ്രദേശം മുഴുവൻ സഞ്ചരിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ, സൂര്യന്റെ രഥത്തിന്റെ ക്രമീകരണത്തെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ. ആ ഭാഗ്യവാൻ, സ്വർണ്ണം നിറമുള്ള, പച്ച നിറമുള്ള യോക്ക്കോടെ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. സൂര്യൻ, തേജസ്സുള്ള ചക്രംകൊണ്ടും, തന്റെ രഥത്തോടും മുന്നേറുന്നു. രഥത്തിന്റെ പ്ലാറ്റ്ഫോമിന്റെ ഇരട്ട വലിപ്പമുള്ള അളവുകോലാണ് (ഈഷദണ്ഡം). അതു ബന്ധനമില്ലാത്ത, സ്വർണ്ണം നിറമുള്ള, ദൈവികമായ, കാറ്റിന്റെ വേഗതയിലുള്ള കുതിരകളാൽ യോജിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ രഥം, വരുണന്റെ രഥത്തിന്റെ സവിശേഷതകളോട് സമാനമാണ്. സൂര്യന്റെ രഥത്തിന്റെ ഘടകങ്ങൾ ഇവയാണ്: ദിവസമാണ് രഥത്തിന്റെ ചക്രത്തിന്റെ നാഭി; ഇത് രഥത്തിന്റെ സീറ്റ് എന്നറിയപ്പെടുന്നു; രണ്ട് പോളുകൾ ഉത്തരായണവും ദക്ഷിണായണവുമാണ്; ആക്സിൽ ഷാഫ്റ്റ് എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്; യോക് പോളാണ്; ക്ഷണം (മൊമെന്റ്) പെഗാണ്. രാത്രിയാണ് രഥത്തിന്റെ കവചം; ധർമ്മമാണ് പതാക; പതാക ഉയർത്തിയിരിക്കുന്നു. ഏഴ് കുതിരകളുടെ രൂപത്തിലുള്ള വൃത്തങ്ങൾ (മീറ്റർ) യോകിന്റെ ഇടതുവശം വഹിക്കുന്നു. പങ്ക്തി, ബൃഹതീ, ഉഷ്ണിക് എന്നിവ ഏഴാമത്തെ മീറ്ററാണ്. കൂട്ടചക്രം കൂടെ, ആക്സിൽ തിരിയുന്നു; കൂട്ടആക്സിൽ കൂടെ, ധ്രുവൻ ചുറ്റുന്നു. അങ്ങനെ, ഉദ്ദേശത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ, രഥത്തിന്റെ ക്രമീകരണം നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടു. ഇതിലൂടെ, പ്രകാശമുള്ള ദേവൻ—തരണി—ആകാശത്തിലൂടെ വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു. ധ്രുവനിൽ, ആ രണ്ടു കിരണങ്ങളും ചക്രങ്ങൾ പോലെ ചുറ്റുന്നു. രഥത്തിന്റെ ആക്സിലിന്റെ അറ്റങ്ങൾ ദക്ഷിണ ഭാഗത്താണ്. ആ രണ്ടു കിരണങ്ങൾ, ധ്രുവൻ ചുറ്റുമ്പോൾ, അതിനെ പിന്തുടരുന്നു. ഒരു കയറിനെ തൂണിൽ ബന്ധിച്ചിട്ടുള്ളത് പോലെ, എല്ലാ ദിശകളിലെയും ചുറ്റുന്നു. ദക്ഷിണം ചുറ്റുമ്പോൾ, വൃത്തങ്ങൾ രൂപപ്പെടുന്നു. ധ്രുവൻ പിടിച്ചിരിക്കുന്ന ആ രണ്ടു കിരണങ്ങൾ, സൂര്യനെ നയിക്കുന്നു. അതിനുള്ളിൽ, സൂര്യൻ വൃത്തങ്ങൾ രൂപപ്പെടുത്തി സഞ്ചരിക്കുന്നു. ധ്രുവൻ വിട്ടയച്ചപ്പോൾ, ആ രണ്ട് കിരണങ്ങളാൽ വീണ്ടും...