ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിന്റെ പുറംവട്ടത്തിന്റെ അളവ് എങ്ങനെ ആണെന്ന് മുമ്പ് വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഭൂർലോകം, ഭൂവർലോകം, സ്വർഗ്ഗം എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു ലോകങ്ങൾ സ്വയം സ്ഥാപിതമായിരിക്കുന്നു. ആകെ ഏഴു ലോകങ്ങൾ ഒരു കുടയുടെ ആകൃതിയിൽ ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ ലോകങ്ങളെ ചുറ്റി പുറത്തേക്ക്, അവയുടെ അളവിനെക്കാൾ പത്ത് ശതമാനം അധികം വലുപ്പമുള്ള ഘടകങ്ങൾ ഉണ്ട്. ഈ ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിന്റെ ചുറ്റും സാന്ദ്രമായ ഒരു സമുദ്രം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ആ സാന്ദ്രസമുദ്രത്തിനു പുറത്തായി, അതിനെ ധാരാളമായ പ്രകാശം പിന്തുണയ്ക്കുന്നു. അതിനുമുകളിലായി, സമ്പത്തിന്റെ പ്രഭുവായ വായു അതിനെ ഉറപ്പോടെ നിലനിറുത്തുന്നു. എല്ലാം ആദിമഘടകങ്ങൾ കൊണ്ട് ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അതും മഹത്താൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇനി, പുരാതന ലോകപാലകരെ ക്രമമായി ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം. മെറു പർവതത്തിന്റെ കിഴക്കുവശത്തും, മനസ പർവതത്തിന്റെ ശിഖരത്തും, അതുപോലെ ദക്ഷിണത്തും പശ്ചിമത്തും മനസയുടെ മുകളിൽ, ലോകപാലകർ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ജലചരങ്ങളുടെ അധിപനായ വരുണൻ സുഖ എന്ന നഗരത്തിൽ വസിക്കുന്നു. ആ നഗരം മഹേന്ദ്രന്റെ നഗരത്തിന് തുല്യമാണ്; ചന്ദ്രനു വേണ്ടി വിഭാവരി എന്ന നഗരം ഉണ്ട്. ഈ നഗരങ്ങൾ ധർമ്മം നിലനിറുത്താനും ലോകങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാനുമാണ് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടത്. ഇനി, സൂര്യന്റെ ഗതിയെക്കുറിച്ച് ശ്രവിക്കൂ. പ്രകാശകരമായ ഗ്രഹങ്ങളുടെ ചക്രം എടുത്ത് സൂര്യൻ എപ്പോഴും ചുറ്റുന്നു. വൈവസ്വതയുടെ പ്രദേശത്ത്, നിയന്ത്രണം പാലിക്കപ്പെടുന്നു; അവിടെ ഉദയകാലം കാണപ്പെടുന്നു. സന്തോഷത്തിനായി, അല്ലെങ്കിൽ വരുണന്റെ പ്രദേശത്ത്, സൂര്യോദയം അനുഭവപ്പെടുന്നു. തെക്കുകിഴക്കൻ ദിശയിൽ അപരാഹ്ണം ഉറപ്പാകുമ്പോൾ, അറ്റത്തുള്ള വടക്കൻ ദേശങ്ങളിൽ താമസിക്കുന്നവർക്ക് അപ്പോൾ രാത്രി ആയിരിക്കും. അതുപോലെ തന്നെ, വടക്കൻ ലോകങ്ങളിൽ ആരാണ് പ്രകാശം പകരുന്നത് എന്നതും ഉണ്ട്. പ്രഭാതത്തിൽ, അല്ലെങ്കിൽ സോമപുരത്തിൽ, പ്രകാശവാനായ സൂര്യൻ ഉദയിക്കുന്നു. സോമപുരത്തിൽ, പ്രഭാതം സമയത്ത് സൂര്യൻ മധ്യാഹ്നം ആകുന്നു. അർദ്ധരാത്രിയിൽ, നിയന്ത്രണ പ്രദേശത്തോ വരുണന്റെ ദേശത്തോ സൂര്യൻ അസ്തമിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ, സൂര്യൻ അനന്തമായി ചലിച്ച്, നക്ഷത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു. ഉദയസമയത്തും അസ്തമയത്തും സൂര്യൻ വീണ്ടും വീണ്ടും തന്റെ പാതയിൽ മടങ്ങുന്നു. മധ്യാഹ്നത്തിൽ, അതേ രശ്മികളാൽ സൂര്യൻ ദഹിപ്പിക്കുന്നു. അതിനുശേഷം, പശുക്കളുടെ എണ്ണം കുറയുന്നപോലെ, സൂര്യൻ അസ്തമയത്തിലേക്ക് നീങ്ങുന്നു. കിഴക്കോട്ട് സൂര്യൻ ദഹിപ്പിക്കുന്നത്ര തന്നെ, പിന്നിലും വശങ്ങളിലുമാണ് അതിന്റെ ദാഹനം. സൂര്യൻ അസ്തമിക്കുന്നിടത്താണ് അസ്തമയമെന്ന് പറയുന്നത്. ഇരുട്ടിന്റെ ദൂരവും ഭൂമിയുടെ രേഖയുടെ മറയ്ക്കലും കാരണം, ഗ്രഹങ്ങൾ, നക്ഷത്രങ്ങൾ, ചന്ദ്രൻ, സൂര്യൻ എന്നിവയുടെ ദർശനം സാധ്യമാകുന്നു. അഗ്നിക്ക് തെളിച്ചമായ ഛായയും ഭൂമിക്ക് ഇരുണ്ട ഛായയും ഉണ്ട്. ഈ ചുവപ്പു നിറം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത് ഈർപ്പം ഇല്ലാതാവുകയും ചുവപ്പും ചൂട് കുറവുമാകുന്നതും മൂലമാണ്. സൂര്യൻ ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഒരു ലക്ഷം യോജന ഉയരത്തിൽ കാണപ്പെടുന്നു. അഗ്നി പർവതത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് ദൂരത്ത് നിന്ന് പ്രകാശിക്കുന്നു. സൂര്യൻ അഗ്നിയോട് ചേർന്ന്, അതിനാൽ തന്നെ, പകലിൽ ചൂട് നൽകുന്നു. ഇങ്ങനെ പരസ്പരം ചേർന്ന്, പകലും രാത്രിയും അവർ ദഹിപ്പിക്കുന്നു. ഈ ക്രമത്തിൽ, സൂര്യൻ ഉദയിക്കുമ്പോൾ, രാത്രി ജലങ്ങളിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു.