ഭൂമിയില് മുന്പ് അഭിമാനത്തോടെ ജീവിച്ചവരും, ഇപ്പോള് ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരും ഒറ്റപോലെയാണ്—എല്ലാവരും സമാനരാണ്. അതിനാല്, ഇപ്പോഴുള്ള ദേവന്മാരുടെ കാലഘട്ടത്തില് ഭൂമിയുടെ ഉപരിതലം എങ്ങനെയാണെന്ന് ഞാന് വിശദീകരിക്കാം. മുഴുവന് ഭൂമിയുടെയും വീതി ഒരു നൂറ് അമ്പതു കോടി യോജനങ്ങളാണ് എന്ന് സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു. ആ വീതിയുടെ പാതി, യോജനത്തിന്റെ അഗ്രത്തില് നിന്നാണ് കണക്കാക്കുന്നത്. അങ്ങനെ, ഒരു ലക്ഷം യോജനത്തില് ഒറ്റയിരത്തി ഒൻപതിനായിരം കുറവാണ്. യോജനത്തിന്റെ അഗ്രത്തില് നിന്ന് പതിനൊന്നു കോടി യോജനങ്ങള് അളക്കപ്പെടുന്നു. അങ്ങനെ, ഭൂമിയുടെ അകത്തളത്തിന്റെ ചുറ്റളവ് ഇവിടെ വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഭൂമിയുടെ ക്രമീകരണവും വിഭജനവും അതിന്റെ ഭ്രമണപഥം വരെയാണ് വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഏഴു ദ്വീപുകളുടെ സ്ഥാനം ഇവിടെ വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവയുടെ മുകളില്, ലോകങ്ങള് കുടയപോലെയുള്ള വൃത്താകൃതിയില് ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ രീതിയില് ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിന്റെ ചിപ്പിന്റെ അളവ് വ്യക്തമാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഭൂല്, ഭൂവര്, സ്വര്ഗ്ഗം എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു ലോകങ്ങള് സ്വയം സ്ഥാപിതമായിരിക്കുന്നു. ആകെ ഏഴു ലോകങ്ങള് കുടയാകൃതിയില് ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. അവയെ ചുറ്റി പുറത്ത്, അവയുടെ അളവില് പത്ത് ശതമാനം കൂടുതലുള്ള ഘടകങ്ങള് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ഈ ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിന്റെ ചുറ്റും സാന്ദ്രമായ സമുദ്രം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ആ സാന്ദ്രസമുദ്രത്തിന് അപ്പുറം അതിനെ ദീപ്തമായ പ്രകാശം പിന്തുണയ്ക്കുന്നു. അതിന് അടിസ്ഥാനം നല്കുന്നത് മഹത്തായ സമ്പത്തിന്റെ വായുവാണ്. എല്ലാം ആദി ഘടകങ്ങള് കൊണ്ടു ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അതിനെ വീണ്ടും മഹത്തായത് ചുറ്റിയിരിക്കുന്നു. ഇപ്പോള് ഞാന് ലോകങ്ങളുടെ പാരമ്പര്യരക്ഷകരെ ക്രമമായി പ്രഖ്യാപിക്കാം. മേറു പര്വ്വതത്തിന്റെ കിഴക്കുവശത്തും, മനസ പര്വ്വതത്തിന്റെ ശിഖരത്തും, വീണ്ടും തെക്കുവശത്തും, പടിഞ്ഞാറുവശത്തും മനസയുടെ ശിഖരത്തും—വിവിധ ദിക്കുകളില് ദേവതകള് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ജലജനങ്ങളുടെ അധിപനായ വരുണന് സുഖ എന്ന നഗരത്തില് വസിക്കുന്നു. ആ നഗരം മഹേന്ദ്രനഗരത്തിന് തുല്യമാണ്; സോമനു വേണ്ടി വിഭാവരി എന്ന നഗരം ഉണ്ട്. ഈ നഗരങ്ങള് ധര്മ്മം നിലനിര്ത്താനും ലോകങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാനുമാണ് സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഇനി സൂര്യന്റെ ഗതിയെക്കുറിച്ച് ശ്രദ്ധിക്കൂ. പ്രകാശകര്മ്മങ്ങളുടെ ചക്രം കൈവശമാക്കി സൂര്യന് നിരന്തരം ഭ്രമണം ചെയ്യുന്നു. വൈവസ്വതന്റെ പ്രദേശത്ത് സംയമനം പാലിക്കപ്പെടുന്നു; അവിടെ സൂര്യോദയം കാണപ്പെടുന്നു. സന്തോഷത്തിനായി, അല്ലെങ്കില് വരുണന്റെ പ്രദേശത്ത്, ഉദയം അനുഭവപ്പെടുന്നു. തെക്കുപൂര്വ്വഭാഗങ്ങളില് ഉച്ചവേളയായാല്, അറ്റത്തുള്ള വടക്കന് പ്രദേശവാസികള്ക്കു രാത്രിയാണ്. അതുപോലെ തന്നെ വടക്കന് ലോകങ്ങളിലും ആരാണ് പ്രകാശിക്കുന്നതെന്ന് ചിന്തിക്കണം. ഉഷസ്സിന്റെ സമയത്ത്, അല്ലെങ്കില് സോമപുരിയില്, പ്രകാശവാനായ സൂര്യന് ഉദിക്കുന്നു. സോമപുരിയില് ഉഷസ്സിന്റെ സമയത്ത് സൂര്യന് ഉച്ചവേളയാകുന്നു. അര്ദ്ധരാത്രിയില്, സംയമനത്തിന്റെ പ്രദേശത്തോ, വരുണന്റെ പ്രദേശത്തോ, സൂര്യന് അസ്തമിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ, സൂര്യന് ചലിക്കുകയും ഭ്രമിക്കുകയും നക്ഷത്രങ്ങളെ കടന്നുപോകുകയും ചെയ്യുന്നു. ഉദയവും അസ്തമയവും ആവര്ത്തിച്ചുകൊണ്ടു, സൂര്യന് തന്റെ പഥത്തില് വീണ്ടും വീണ്ടും മടങ്ങുന്നു. ഉച്ചവേളയില് അതേ കിരണങ്ങളാല് സൂര്യന് ദഹിപ്പിക്കുന്നു. അതിനുശേഷം, പശുക്കളുടെ സംഖ്യ കുറയുമ്പോള് പോലെയാണ്, സൂര്യന് അസ്തമയത്തിലേക്ക് സഞ്ചരിക്കുന്നു. സൂര്യന് കിഴക്കോട്ട് ദഹിപ്പിക്കുന്നത്രയും, അതുപോലെ പിന്നിലും വശങ്ങളിലും ദഹിപ്പിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെയാണ് ഭൂമിയുടെ ആകൃതിയും, ലോകങ്ങളുടെ ക്രമീകരണവും, സൂര്യന്റെ ഗതിയും ദൈവികമായി വിശദീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്.