ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ, ഞാൻ ഇപ്പോൾ ശാകദ്വീപത്തെയും പുഷ്കരദ്വീപത്തെയും അതിന്റെ അത്ഭുതങ്ങളെയും കുറിച്ചുള്ള ദിവ്യകഥ പറഞ്ഞുതരാം. ശാകദ്വീപത്തിൽ മഹാപുണ്യവാന്മാരായ നദികളും ഗംഗയുടെ ഏഴു രൂപങ്ങളും നിലനിൽക്കുന്നുവെന്ന് പറയുന്നു. ആ ഗംഗാരൂപങ്ങൾ: ഇക്ഷു, വേണുക, ഗഭസ്തി, അതുപോലെ സപ്തമി എന്ന ഏഴാമത്തേത് എന്നിവയാണ്. ഈ നദികൾ ആയിരക്കണക്കിന് എണ്ണത്തിൽ അവിടെയുണ്ട്; അവിടെയാണ് ഇന്ദ്രൻ മഴ പെയ്യിക്കാൻ കാരണമാവുന്നത്. ഏറ്റവും വിശുദ്ധമായ ഈ നദികളെ എണ്ണിപ്പറയാനും കഴിയും. ശാകദ്വീപം, വലിയൊരു ശാൽമലി വൃക്ഷംപോലെ വിശാലവും ചക്രാകൃതിയിലുമാണ്. വിവിധ ഖനിജങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതും മാണിക്യങ്ങളും പവഴകളും കൊണ്ടു ഭൂഷിതവുമാണ് ഈ ദ്വീപം. എല്ലാ ദിശകളിലും പുഷ്പഫലഭരിതമായ വൃക്ഷങ്ങൾ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു; ധാന്യവും സമ്പത്തും അവിടെയെങ്ങും സമൃദ്ധിയായി കാണാം. ശാകദ്വീപം എല്ലാ ദിശകളിലും തുല്യമായ വിസ്തൃതിയുള്ളതാണെന്നു പറയുന്നു. അവിടെ ഏഴു പ്രദേശങ്ങൾ ഉണ്ട്, അവയിൽ എല്ലാ വർണ്ണങ്ങളുടെയും ജീവിതാശ്രമങ്ങളുടെയും ആളുകൾ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അവർ അചഞ്ചലമായ ധർമ്മനിഷ്ഠയാൽ പരമസന്തോഷം അനുഭവിക്കുന്നു. പ്രകൃതിദത്തമായ കാലചക്രം ഒഴികെ അവർക്കു പിന്നോട്ടു പോകലൊന്നുമില്ല. ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടേതായ കർത്തവ്യങ്ങൾ നിർവഹിച്ച് പരസ്പരം ധർമ്മജ്ഞാനത്തിലൂടെ സംരക്ഷിക്കുന്നു. ശാകദ്വീപവാസികളെക്കുറിച്ച് ഇത്രയേറെ കേൾക്കേണ്ടതാണ്. പുഷ്കരദ്വീപം ചുറ്റും വിരിഞ്ഞുകിടക്കുന്ന സമുദ്രം, ക്ഷീരംപോലെയുള്ള മഹാസമുദ്രം, ഇവയെല്ലാം ചുറ്റിപ്പറ്റിയിരിക്കുന്നു. പുഷ്കരദ്വീപിൽ, അതിന്റെ കിഴക്കുവശത്ത്, മഹത്തായ ശിലകളാൽ നിർമ്മിതമായ ഒരൊറ്റ അത്ഭുതപർവ്വതം ഉണ്ട്—ചിത്രശാണു എന്ന ഈ പർവ്വതം ഭൂമിയുടെ ഉപരിതലത്തിൽ നിന്ന് മുപ്പത്തിയാനായിരം യോജന ഉയരത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. പുതുതായി ഉദിച്ച ചന്ദ്രനെപ്പോലെയാണ് അതിന്റെ ഭംഗി. അതിന്റെ വിസ്തൃതി മുഴുവൻ തുല്യവും വൃത്താകൃതിയുമാണ്. ദ്വീപം രണ്ടുഭാഗങ്ങളായി വിഭജിച്ചിരിക്കുന്നു—രണ്ടു പ്രദേശങ്ങൾ, പുഷ്കരദ്വീപിന്റെ വിസ്തൃതിയ്ക്ക് തുല്യമാണവ. ഈ വൃത്തത്തിന്റെ ചുറ്റിലും മനസാ പർവ്വതം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. അതിനകത്താണ് ധാതകീ പ്രദേശം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. അവിടെയുള്ളവർ രോഗമില്ലാത്തവരും അനന്തസന്തോഷം അനുഭവിക്കുന്നവരുമാണ്; മനസ്സിന്റെ പരിപാകം നേടിയവരായ ഇവർക്കിടയിൽ ഉയരമോ താഴ്വോ ഇല്ല, എല്ലാം തുല്യരായി ജീവിക്കുന്നു. അവിടെ ശിക്ഷയോ ദണ്ഡനോ, മോഹമോ സമ്പാദനമോ ഇല്ല. വർണ്ണം, ആശ്രമം, കൃഷി, പശുപാലനം, വ്യാപാരം—ഇവ ഒന്നും അവിടെയില്ല. പുഷ്കരദ്വീപിന്റെ ആ രണ്ടു പ്രദേശങ്ങളിലും ഇവയൊന്നും കാണാറില്ല. അവിടെ സ്വയം വളരുന്ന സസ്യങ്ങളും സ്വച്ഛമായ ജലസ്രോതസ്സുകളും പർവ്വതനദികളും ഉണ്ട്. എല്ലാ കാലാവസ്ഥയിലും അവിടെ വാസം ചെയ്യുന്നവർക്ക് വല്ലാത്ത സന്തോഷമാണ്, വാർദ്ധക്യത്തിന്റെ സ്പർശം പോലും അവരെ ബാധിക്കില്ല. ഇങ്ങനെ പുഷ്കരദ്വീപിന്റെ ക്രമമായ വിവരണം പൂർത്തിയാവുന്നു. പുഷ്കരദ്വീപിന്റെ വിസ്തൃതിയ്ക്ക് തുല്യമായ മറ്റൊരു വൃത്താകൃതിയിലുള്ള പ്രദേശം അടുത്തുണ്ട്—അത് സാംദ്രം എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ജലം നിറഞ്ഞതിനാൽ അതിനെ സാംദ്രം എന്നാണു വിളിക്കുന്നത്. അതിനാൽ തന്നെ, ജീവജാലങ്ങൾക്ക് സന്തോഷം നൽകുന്നതായ മഴയ്ക്കു 'വൃഷ്ടി' എന്ന പേരുണ്ട്. ആ പ്രദേശത്ത് ആനന്ദം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന മഴ സ്വാഭാവികമായി ഉളവാകുന്നു. മഴ വളരെ കുറയുമ്പോൾ, പക്ഷി അസ്തമിക്കുന്നതുപോലെ അതു ക്ഷയിക്കുന്നു. അങ്ങനെ, മഴ കുറഞ്ഞാൽ അതത് സ്വഭാവത്തിലേക്ക് പിന്വാങ്ങുന്നു. മഹാസമുദ്രത്തിലെ ജലം സ്വയം ഉയരുന്നതുപോലെയാണ് അതിന്റെ സ്വഭാവം. പ്രഭാതത്തിലും സന്ധ്യാസമയത്തും, പക്ഷദ്വയങ്ങളിൽ—ശുക്ലപക്ഷം, കൃഷ്ണപക്ഷം—ഇതെല്ലാം സംഭവിക്കുന്നു. ഇവരീതിയിൽ, ദ്വീപങ്ങളുടെയും അവിടുത്തെ ജനങ്ങളുടെയും വിശുദ്ധമായ ക്രമവും സൗന്ദര്യവും മഹത്വവുമാണ് ഈ കഥയിലൂടെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്.