അനൂപർ, തുണ്ടികേരർ, വിതിഹോത്രർ, അവന്തിയിലെ ജനങ്ങൾ—ഇവരെപ്പറ്റി വിവരിച്ച ശേഷം, ഭാരതഭൂമിയിലെ മലകളിലെയും പ്രദേശങ്ങളിലെയും ജനങ്ങളെ വിശദമായി വിവരണയിലേക്കാണ് കടന്നത്. അപ്പപ്ര, രണ, ഊർണ, ദർവ, സഹൂഹുക—ഇവിടെയുള്ളവർ. ഭാരതഭൂമിയിൽ നാലു യൂഗങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന് സന്യാസികൾ പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്; അവയുടെ സ്വഭാവം മുഴുവൻ വിശദമായി പറയാൻ storyteller തയ്യാറായി. “ഭാരതം എന്നതിനെപ്പറ്റി നിങ്ങൾ പറഞ്ഞത് സത്യമായും വിശദമായി ഞങ്ങൾക്കു പറയണം,” എന്ന അഭ്യർത്ഥനയോടെ കഥയെത്തുന്നു. കിംപുരുഷ പ്രദേശത്തുള്ള പ്ലക്ഷഖണ്ഡം വളരെ വിശാലമാണ്; നന്ദനവനത്തോടു താരതമ്യം ചെയ്യാവുന്ന അതിന്റെ മഹത്വം. അവിടുത്തെ പുരുഷന്മാർ സ്വർണ്ണം പോലെ കുതിരയുള്ളവർ, സ്ത്രീകൾ ദിവ്യഅപ്സരസുകൾ പോലെയാണ്. മനുഷ്യർ അവിടുത്തെ ജന്മത്തിൽ തിളങ്ങുന്ന സ്വർണ്ണം പോലെ പ്രകാശമുണ്ടാക്കുന്നു. എല്ലാ കിംപുരുഷരും ഏറ്റവും ഉത്തമമായ രസം പാനിക്കുന്നു. ആ പ്രദേശത്ത് മനുഷ്യർ മഹാസ്വർണ്ണത്തിന്റെ തിളക്കത്തോടെ ജനിക്കുന്നു. ഹരിവർഷയിൽ, എല്ലാ പുരുഷന്മാരും ശുദ്ധമായ ഇനിപ്പഞ്ചസാരയുടെ രസം കുടിക്കുന്നു; അവിടെ എല്ലാവരും സന്തോഷം നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ ജീവിക്കുന്നു. storyteller പറഞ്ഞ അതിന്റെ മധ്യഭാഗം ‘ഇലാവൃതം’ എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. അവിടുത്തെ ചന്ദ്രൻ, സൂര്യൻ, നക്ഷത്രങ്ങൾ തങ്ങളുടെ പ്രകാശം നൽകുന്നില്ല; മനുഷ്യർ അവിടെ താമരപ്പൂവിന്റെ സുഗന്ധം പോലെ ജനിക്കുന്നു. അവർ ജ്ഞാനികൾ, സുഖങ്ങൾ ആസ്വദിക്കുന്നു, നല്ല പ്രവർത്തികളുടെ ഫലങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു. ഈ ഉത്തമ പുരുഷന്മാർ പതിമൂന്നായിരം വർഷം ജീവിക്കുന്നു. മേരു പർവതത്തിൽ നിന്ന് എല്ലാ ദിശകളിലേക്കും ഈ പ്രദേശം വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു; അതിന്റെ വീതി ഒമ്പതിനായിരം അളവാണ്. ഇത് എല്ലാ വശത്തും ചതുരാകൃതിയിൽ, പാത്രത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ. ഗന്ധമാദനപർവതം മുപ്പത്തിയഞ്ചായിരം അളവിൽ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു; ഭൂമിയുടെ ഉപരിതലത്തിൽ നിന്ന് നാല്പത്തിയിരം അളവിൽ ഉയർന്നിരിക്കുന്നു. കിഴക്കോട്ട് മലയവാൻ പർവതം അതിനോടു സമാനമായ അളവിലാണ്. ഇവിടെയെല്ലാം മഹാമേരു പർവതം തനതായ അളവിൽ ഉറച്ചിരിക്കുന്നു; അതിന്റെ വീതി അതേ അളവിലാണ്, നീളം ഒരു നിയുതയാണ്. പർവതങ്ങളുടെ നീളം കുറഞ്ഞു വരുന്നു; അവ ചതുരാകൃതിയിൽ ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു. ജംബു നദി, ജലസമൃദ്ധിയോടെ, കജൽപോലെ ഇരുണ്ടതും തകർന്നതും ആയി കാണപ്പെടുന്നു. അവിടുത്തെ ശാശ്വതമായ മഹാ ജംബു വൃക്ഷം ‘സുദർശന’ എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ആ വൃക്ഷത്തിന്റെ പേരിൽ അതിന്റെ ഭൂമി ‘ജംബുദ്വീപം’ എന്നറിയപ്പെടുന്നു. വൃക്ഷരാജാവിന്റെ ഉയരം എല്ലാ ദിശകളിലേക്കും ആകാശം വരെ എത്തുന്നു. അതിന്റെ ഫലത്തിന്റെ അളവ് സത്യം കാണുന്ന സന്യാസികൾ എണ്ണിയിരിക്കുന്നു. ആ ഫലത്തിന്റെ രസം ഒരു നദിയായി ഒഴുകുന്നു. ജംബു വൃക്ഷത്തിന് സമീപം കാണപ്പെടുന്നവർ എപ്പോഴും ആ രസം കുടിക്കുന്നു. അവിടെ വിശപ്പ്, ക്ഷീണം, മരണം, ഉറക്കം എന്നിവയൊന്നും സംഭവിക്കുന്നില്ല. ആ രസം ഇന്ദ്രഗോപം (ചുവന്ന പുഴു) പോലെ പ്രകാശം പുലർത്തുന്നു; തുള്ളിയപ്പോൾ ദേവതകളുടെ ആഭരണമായ സ്വർണ്ണം പോലെ തെളിഞ്ഞതും ശുദ്ധമായതും ആയി മാറുന്നു. ഭഗവാന്റെ കൃപയാൽ, ഭൂമി മരിച്ചവരെ ഗ്രഹിക്കുന്നു. ഹേമകൂട പർവതത്തിൽ ഗന്ധർവരും അവരുടെ അപ്സരസുകളുടെ സംഘങ്ങളും വാസം ചെയ്യുന്നു. മേരു പർവതത്തിൽ, യാഗയോഗ്യമായ മുപ്പത്തിമൂന്ന് ദേവതകൾ വിനോദം ചെയ്യുന്നു. ദൈത്യരും ദാനവരും ഇടയിൽ, ‘ശ്വേത’ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തമായ ഒരു പർവതം ഉണ്ട്. ഇങ്ങനെ storyteller, ഭാരതഭൂമിയിലെ പ്രദേശങ്ങൾ, ജനങ്ങൾ, പർവതങ്ങൾ, ദിവ്യവൃക്ഷങ്ങൾ, അവരുടെ സ്വഭാവങ്ങൾ, ദേവതകളും ഗന്ധർവരും ദാനവരും താമസിക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങൾ എന്നിവയെ സ്നേഹപൂർവ്വം, വിശ്വാസപൂർവ്വം വിവരിച്ചു.