ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಪುರಾಣಮ್

ತತಃ ಸ್ಥಾನಾ ನಿ ಶುಭ್ರಾಣಿ ಸ್ಥಾನಿನಾಂ ತಾನಿ ವೈ ತದಾ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾದವರ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳಗಳು ಉಳಿಯುತ್ತವೆ.

ತತಸ್ತೇಷು ವ್ಯತೀತೇಷು ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಸ್ಯೇಶ್ವರೇಷ್ವಿಹ

ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಆಳ್ವಿಕಾರರು ಇಲ್ಲಿಂದ ಹೋದ ಮೇಲೆ.

ಅಜಿತಾದ್ಯಾ ಗಣಾ ಯತ್ರ ಆಯುಷ್ಮನ್ತಶ್ಚತುರ್ದಶ

ಅಲ್ಲಿ ಅಜಿತನಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುವ, ನಾಲ್ಕು ಹದಿನಾಲ್ಕು ಗುಂಪುಗಳು ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ ಹೊಂದಿವೆ.

ಸಶರೀರಾಶ್ಚ ಶ್ರೂಯನ್ತೇ ಜನಲೋಕೇ ಸಹಾನುಗಾಃ

ಅವರು ತಮ್ಮ ಅನುಯಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ದೇಹದೊಂದಿಗೆ ಜನಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇರುವಂತೆ ಕೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಭೂತಾದಿಷ್ವವಶಿಷ್ಟೇಷು ಸ್ಥಾವರಾಂ ತೇಷು ತೇಷು ವೈ

ಉಳಿದ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ, ಸ್ಥಾವರಗಳು ಪ್ರತಿ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣಸಿಗುತ್ತವೆ.

ದೇವೇಷು ಚ ಗತೇಷ್ವೂರ್ದ್ಧ್ವಂ ಸಾಯುಜ್ಯಂ ಕಲ್ಪವಾಸಿನಾಮ್

ದೇವತೆಗಳು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ, ಒಂದು ಕಲ್ಪದ ಕಾಲವರೆಗೆ ಇರುವವರು ಪರಮ ಐಕ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಸಂಸ್ಥಾಪಯತಿ ವೈ ಸರ್ಗಮಹರ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಯುಗಕ್ಷಯೇ

ಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಲಯವನ್ನು ಕಂಡು, ಅವನು ಮತ್ತೆ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ.

ರಾತ್ರಿಂ ಯುಗಸಹಸ್ರಾನ್ತಾಂ ತೇ ಽಹೋರಾತ್ರವಿದೋ ಜನಾಃ

ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ತಿಳಿದವರು, ಸಾವಿರ ಯುಗಗಳ ಅಂತ್ಯವನ್ನೇ ಆ ರಾತ್ರಿಯೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ತ್ರಿವಿಧಿಃ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಮಿತ್ಯೇಷ ಪ್ರತಿಸಂಚರಃ

ಇದು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಮೂರು ವಿಧದ ಲಯವಾಗಿದೆ.

ಪ್ರತಿಸರ್ಗೇ ತು ಭೂತಾನಾಂ ಪ್ರಾಕೃತಃ ಕರಣಕ್ಷಯಃ

ಪುನಃ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ, ಜೀವಿಗಳ ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

ತತಃ ಸಂಹೃತ್ಯ ತಾನ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ದೇವಾಂಸ್ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವಾಸಿನಃ

ಆಮೇಲೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ವಾಪಸ್ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

ಸುಷುಪ್ಸುರ್ಭಗವಾನ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ಪ್ರಜಾಃ ಸಂಹರತೇ ತದಾ

ನಿದ್ರೆಗೆ ಇಚ್ಛಿಸಿದ ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ತನ್ನೊಳಗೆ ಸೆಳೆಯುತ್ತಾನೆ.

ತತ್ರಾತ್ಮಸ್ಥಾಃ ಪ್ರಜಾಃ ಕರ್ತುಂ ಪ್ರಪೇದೇ ಸ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ

ಅಲ್ಲಿ, ಪ್ರಜಾಪತಿ ತನ್ನೊಳಗೆ ಇರುವ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.

ತಯಾ ಯಾನ್ಯಲ್ಪಸಾರಾಣಿ ಸತ್ತ್ವಾನಿ ವೃಥಿವೀತಲೇ

ಅದರಿಂದ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿರುವ ಸ್ವಲ್ಪ ಶಕ್ತಿಯ ಜೀವಿಗಳು—

ಸಪ್ತರಶ್ಮಿರಥೋ ಭೂತ್ವಾ ಉದತ್ತಿಷ್ಠದ್ವಿಭಾವಸುಃ

ಏಳು ಕಿರಣಗಳ ರಥವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏಳಿದನು.

ಹರೀತಾರಶ್ಮಯಸ್ತಸ್ಯದೀಪ್ಯಮಾನಾಸ್ತು ಸಪ್ತತಿಃ

ಅವನ ಹಸಿರು ಕಿರಣಗಳು, ಎಪ್ಪತ್ತೂ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ, ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತವೆ.

ಭೌಮಂ ಕಾಷ್ಠೇನ್ಧನಂ ತೇಜೋ ಭೃಶಮದ್ಭಿಸ್ತು ದೀಪ್ಯತೇ

ಭೂಮಿಯ ಇಂಧನವನ್ನು ನೀರಿನ ತೇಜಸ್ಸು ತುಂಬಾ ಉರಿಯಿಸುತ್ತದೆ.

ನಾವೃಷ್ಟ್ಯಾ ತಪತೇ ಸೂರ್ಯ್ಯೋ ನಾವೃಷ್ಟ್ಯಾ ಪರಿಷಿಚ್ಯತೇ

ಮಳೆ ಇಲ್ಲದೆ ಸೂರ್ಯನು ಉರಿಯುತ್ತಾನೆ, ಮಳೆಯಿಲ್ಲದೆ ಅವನು ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

ತಸ್ಮಾದಪಃ ಪಿಬನ್ಯೋ ವೈ ದೀಪ್ಯತೇ ರವಿರಂಬರೇ

ಆದುದರಿಂದ, ನೀರನ್ನು ಕುಡಿದು, ಸೂರ್ಯನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

ತೇನಾಹಾರೇಣ ಸಂದೀಪ್ತಾಃ ಸೂರ್ಯಾಃ ಸಪ್ತ ಭವನ್ತ್ಯುತ

ಆ ಆಹಾರದಿಂದ, ಏಳು ಸೂರ್ಯರು ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುತ್ತಾರೆ.

ಚತುರ್ಲೋಕಮಿಮಂ ಸರ್ವಂ ದಹನ್ತಿ ಶಿಖಿನಸ್ತದಾ

ಆಗ, ಆ ಜ್ವಾಲಾಮಯರು ಈ ನಾಲ್ಕು ಲೋಕಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸುಡುತ್ತಾರೆ.

ದೀಪ್ಯನ್ತೇ ಭಾಸ್ಕರಾಃ ಸಪ್ತ ಯುಗಾನ್ತಾಗ್ನಿಪ್ರತಾಪಿನಃ

ಯುಗಾಂತ್ಯದ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಶಕ್ತಿಪಡೆಯುವ ಏಳು ಭಾಸ್ಕರರು ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುತ್ತಾರೆ.

ಸ್ವಂ ಸಮಾವೃತ್ಯ ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ನಿರ್ದಹನ್ತೋ ವಸುಂಧರಾಮ್

ಅವರು ತಮ್ಮನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸುಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಅಲ್ಲೇ ಉಳಿಯುತ್ತಾರೆ.

ಸಾದ್ರಿನದ್ಯರ್ಣವಾ ಪೃಥ್ವೀ ನಿಸ್ನೇಹಾ ಸಮಪದ್ಯತ

ಪರ್ವತಗಳು, ನದಿಗಳು, ಸಮುದ್ರಗಳೊಡಗೂಡಿ ಭೂಮಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಣಗಿಹೋಗಿತು.

ಅಧಶ್ಚೋರ್ಧ್ವಂ ಚ ತಿರ್ಯಕ್ ಚ ಸಂರೂದ್ಧಾ ಸೂರ್ಯರಶ್ಮಿಭಿಃ

ಕೆಳಗೆ, ಮೇಲೆ, ಅಡ್ಡವಾಗಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಭಾನುಕಿರಣಗಳು ತಡೆಯುವಂತೆ ಆವರಿಸಿತು.

ಏಕತ್ವಮುಪಯಾತಾನಾಮೇಕಜ್ವಾಲಾ ಭವತ್ಯುತ

ಒಂದಾಗಿ ಬೆರೆತವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಜ್ವಾಲೆ ಮಾತ್ರ ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ.

ಚತುರ್ಲೋಕಮಿದಂ ಸರ್ವಂ ನಿರ್ದಹತ್ಯಾಶು ತೇಜಸಾ

ಆ ಜ್ವಾಲೆಯ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ನಾಲ್ಕು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಕ್ಷಿಪ್ರವಾಗಿ ಸುಟ್ಟುಹಾಕುತ್ತದೆ.

ನಿರ್ವೃಕ್ಷಾ ನಿಸ್ತೃಣಾ ಭೂಮಿಃ ಕೂರ್ಮಪೃಷ್ಠಸಮಾ ಭವೇತ್

ಭೂಮಿ ಮರಗಳೂ ಹುಲ್ಲುಗಳೂ ಇಲ್ಲದೆ, ಆಮೆಯ ಬೆನ್ನಿನಂತೆ ಸಮತಟ್ಟಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡುತ್ತದೆ.

ಸರ್ವಮೇವ ತದರ್ಚಿರ್ಭಿಃ ಪೂರ್ಣಂ ಜಾಜ್ವಲ್ಯತೇ ಘನಃ

ಆ ಜ್ವಾಲೆಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ತುಂಬಿ, ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಅಗ್ನಿಕಣಿಕೆಯಂತೆ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುತ್ತದೆ.