ಅಜಾಯತ ಸುತಃ ಶ್ರೀಮಾನಂಶುಮಾನಿತಿ ವಿಶ್ರುತಃ
ಅದ್ಭುತವಾದ, ಅಮ್ಶುಮಾನನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಮಗನು ಹುಟ್ಟಿದನು.
ಪ್ರೀಣಯಾಮಾಸ ಸುತ್ದೃದಃ ಸ್ವಪಿತಾಮಹಮೇವ ಚ
ಅವನ ದೃಢತೆಯಿಂದ ಅವನು ತಂದೆಯನ್ನೂ ತಾತನನ್ನೂ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದನು.
ಆವಿಷ್ಟೋ ನಷ್ಟಚೇಷ್ಟೋ ಽಭೂತ್ಸ ಪಿಶಾಚೇನ ಕೇನ ಚಿತ್
ಅವನು ಯಾವುದೋ ಪಿಶಾಚನಿಂದ ಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟು, ಚಲನೆ ಇಲ್ಲದವನಾಗಿ ಬಿಟ್ಟನು.
ಕಸ್ಯಾಚಿದ್ವಿಷಯೇ ರಾಜ್ಞಃ ಪ್ರಭೂತಧನಧಾನ್ಯವಾನ್
ಒಬ್ಬ ರಾಜನ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ, ಅಪಾರ ಧನ ಧಾನ್ಯಗಳಿದ್ದವು.
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಗ್ರಹೀತುಮಾರೇಭೇ ವಣಿಗ್ಲೋಭವರಿಪ್ಲುತಃ
ಅದನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ವ್ಯಾಪಾರಿ ಲೋಭದಿಂದ ತುಂಬಿ ಅದನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಹೊರಟನು.
ಕ್ಷುಧಿತೋ ಽಹಂ ಚಿರಾದಸ್ಮಿನ್ನಿವಸನ್ನಿಧಿಪಾಲಕಃ
ನಾನು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಬಹು ಕಾಲದಿಂದ ಈ ಧನದ ಕಾಯುವವನಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ಈಗ ನನಗೆ ಹಸಿವಾಗಿದೆ.
ಕಾಮತಃ ಪ್ರತಿಗೃಹ್ಣೀಷ್ವ ನಿಧಿಮೇನಂ ಮಮಾಜ್ಞಯಾ
ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ, ನನ್ನ todayಯಿಂದ ಈ ಧನವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೋ.
ಆದತ್ತ ಚ ನಿಧಿಂ ತಂ ತು ಪಿಶಾಚೇನಾನುಮೋದಿತಃ
ಆ ವ್ಯಾಪಾರಿ, ಪಿಶಾಚನ ಅನುಮತಿಯೊಂದಿಗೆ ಆ ಧನವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.
ಪ್ರತಿಶ್ರುತಾಪ್ರದಾನೋತ್ಥರೋಷಂ ನ ಶ್ರದ್ದಧೇ ನೃಪ
ಓ ರಾಜನೇ, ಕೊಟ್ಟ ಮಾತು ತಪ್ಪಿದರೆ ಬರುವ ಕೋಪವನ್ನು ಅವನು ನಂಬಲಿಲ್ಲ.
ಅಪನೀತಧನಃ ಸೋ ಽಪಿ ಮಮಾರ ವ್ಯಥಿತಃ ಕ್ಷುಧಾ
ಧನವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಅವನು ಕೂಡ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾ ಸತ್ತನು.
ಬಭೂವ ಕಾಲೇ ಕೇಶಿನ್ಯಾಂ ತನಯೋ ಽನ್ವಯವರ್ದ್ಧನಃ
ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ, ಕೇಶಿನಿಗೆ ಅನುಯವರ್ಧನ ಎಂಬ ಮಗನು ಹುಟ್ಟಿದನು.
ವಾಯುಭೂತೋ ಽವಿಶದ್ದೇಹಂ ರಾಜಪುತ್ರಸ್ಯ ಭೂಪತೇ
ಓ ರಾಜನೇ, ಆ ಆತ್ಮವು ಗಾಳಿಯಂತೆ ಆಗಿ ರಾಜಕುಮಾರನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು.
ಮತಿವಿಭ್ರಂಶಮಾಸಾದ್ಯ ಮುಹುಸ್ತೇನ ಬಲಾತ್ಕೃತಃ
ಆತನಿಂದ ಪುನಃ ಪುನಃ ಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟ ರಾಜಕುಮಾರನ ಮನಸ್ಸು ಗೊಂದಲಗೊಂಡಿತು.
ಬಾಲಾಂಶ್ಚ ಯೂನಃ ಸ್ಥವಿರಾನ್ಯೋಷಿತಶ್ಚ ಸದಾ ಖಲಃ
ಆ ದುಷ್ಟನು ಯಾವಾಗಲೂ ಮಕ್ಕಳನ್ನು, ಯುವಕರನ್ನು, ವೃದ್ಧರನ್ನು ಮತ್ತು ಹೆಂಗಸರನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ತತಃ ಪೌರಜನಾಃ ಸರ್ವೇ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಸ್ಯ ಕದರ್ಯತಾಮ್
ನಂತರ, ಅವನ ಕಂಜಕತನವನ್ನು ನೋಡಿ ಎಲ್ಲ ಪಟ್ಟಣದ ಜನರು ಕೂಡಾ,
ರಾಜಾ ಚ ತದುಪಶ್ರುತ್ಯ ತಮಾಹೂಯ ಪ್ರಯತ್ನತಃ
ಆ ವಿಷಯವನ್ನು ಅರಿತು, ರಾಜನು ಕೂಡ ಅವನನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಕರೆಯಿಸಿಕೊಂಡನು.
ಬಹುಶಃ ಪ್ರತಿಷಿದ್ಧೋ ಽಪಿ ಪಿತ್ರಾ ತೇನ ಮಹಾತ್ಮನಾ
ಆ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ತಂದೆಯು ಅವನನ್ನು ಹಲವಾರು ಬಾರಿ ತಡೆಯಲು ಯತ್ನಿಸಿದರೂ,
ನಾಶಕತ್ತಂ ಯದಾ ಪಾಪಾದ್ವಿನಿವರ್ತ್ತಯಿತುಂ ನೃಪಃ
ರಾಜನು ಅವನನ್ನು ಪಾಪದಿಂದ ದೂರವಿಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಲೋಕಾಪವಾದಭೀರುತ್ವಾದ್ವಿಷಯಾನತ್ಯಜತ್ತದಾ
ಜನರ ನಿಂದೆಗೆ ಭಯಪಟ್ಟು, ಅವನು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲಿಲ್ಲ.
ಇತಿ ಶ್ರೀಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡೇ ಮಹಾಪುರಾಣೇ ವಾಯುಪ್ರೋಕ್ತೇ ಮಧ್ಯಮಭಾಗೇ ತೃತೀಯ ಉಪೋದ್ಧಾತಪಾದೇ ಸಗರಚರಿತೇ ಽಸಮಞ್ಜಸತ್ಯಾಗೋ ನಾಮೈಕಪಞ್ಚಾಶತ್ತಮೋ ಽಧ್ಯಾಯಃ
ಇಂತಿ ಶ್ರೀಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಮಧ್ಯಭಾಗದ ಮೂರನೇ ಉಪೋದ್ದಾತಪಾದದಲ್ಲಿ ಸಾಗರಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿರುವ 'ಅಸಮಂಜನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ ಅಧ್ಯಾಯ' ಎಂಬ ಐವತ್ತೊಂದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಕ್ತಾಯವಾಯಿತು.
ಧರ್ಮಶೀಲೇ ತದಾ ವಾಲೇ ಚಕಾರಾಂಶುಮತಿ ಪ್ರಭುಃ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಪರನಾದ ಬಾಲಕನಿಗೆ, ಅಂಶುಮಂತನು ವಿಧಿಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.
ವವೃಧುಃ ಸಘಶಃ ಸರ್ವೇ ಪರಸ್ಪರಮನುವ್ರತಾಃ
ಎಲ್ಲ ಸಾಗರರು ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಬೆಳೆದರು.
ಅಧರ್ಮಶೀಲಾ ನಿತರಾಮೇಕಘರ್ಮಾಣ ಏವ ಚ
ಅವರು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಧರ್ಮವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಂಡರು, ಕೆಟ್ಟತನದಲ್ಲೇ ತೊಡಗಿದ್ದರು.
ಅಧೃಷ್ಯಾಃ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ಜನೋಪದ್ರವಕಾರಿಣಃ
ಅವರು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ ಅಪ್ರಾಪ್ಯರಾಗಿದ್ದರು, ಜನರಿಗೆ ಕಷ್ಟ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ಬಬಾಧಿರೇ ಜಗತ್ಸರ್ವಮಸುರಾ ಇವ ಕಾಮತಃ
ಅವರು ಆಸೆಗಾಗಿ ಅಸುರರು ಹೇಗೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾರೋ ಹಾಗೆ, ಈ ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹಿಂಸಿಸಿದರು.
ನಿಃಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ ವಷಟ್ಕಾರಂ ಬಭೂವಾರ್ತಂ ವಿಶೇಷತಃ
ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವೇದಪಾಠವೂ 'ವಷಟ್' ಎಂಬ ಉಚ್ಚಾರಣೆಯೂ ಇಲ್ಲದಂತಾಯಿತು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ದುಃಖವಿತ್ತು.
ಪ್ರಕ್ಷೋಭಂ ಪರಮಂ ಜಗ್ಮುರ್ದೇವಾಸುರಮಹೋರಗಾಃ
ದೇವರು, ಅಸುರರು ಮತ್ತು ಮಹಾಸರ್ಪರು ತುಂಬಾ ತಲ್ಲಣಗೊಂಡರು.
ತಪಃ ಸಮಾಧಿಭಙ್ಗಶ್ಚ ಪ್ರಬಭೂವ ತಪಸ್ವಿನಾಮ್
ತಪಸ್ವಿಗಳಿಗೆ ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಅಡಚಣೆ ಉಂಟಾಯಿತು.
ದುಃಶೇನ ಮಹಾತಾವಿಷ್ಟಾ ವಿರಿಞ್ಜಭವನಂ ಯಯುಃ
ಮಹಾ ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ, ಅವರು ವಿರಿಂಚಿಯ ಮನೆಗೆ ಹೋದರು.
ಶಶಂಸುಃ ಸಕಲಂ ತಸ್ಮೈ ಸಾಗರಾಣಾಂ ವಿಚೇಷ್ಟಿತಮ್
ಅವರು ಸಾಗರರ ಎಲ್ಲಾ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಅವನಿಗೆ ವಿವರಿಸಿದರು.