ಪರಮಾತ್ಮಾತ್ಮಸಂಭೂತಿರಾತ್ಮಾರಾಮಃ ಸನಾತನಃ
ಪರಮಾತ್ಮ, ಸ್ವಯಂ ಹುಟ್ಟಿದವನು, ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುವವನು, ಶಾಶ್ವತನು—
ವಪುಷಾನೇನ ಸಂಯುಕ್ತೇ ಭವಾನ್ಭವಿತುಮರ್ಹತಿ
ಈ ರೂಪದಿಂದ ನೀನು ಅದಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನಾಗಿದ್ದೀಯೆ.
ಜಾತ್ಯರ್ಥಸೌಷ್ಠವೋಪೇತಾ ವಾಣೀ ಚೌದಾರ್ಯಶಾಲಿನೀ
ನಿನ್ನ ಮಾತು ಜನ್ಮ, ಅರ್ಥ ಮತ್ತು ಮಹತ್ವದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿದೆ.
ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತಾಮುಪಗತೋ ಸಂದೇಹೋ ಽಸ್ಮತ್ಪರೀಕ್ಷಯಾ
ನನ್ನ ಪರೀಕ್ಷೆಯಿಂದ, ನನ್ನ ಸಂಶಯ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆ.
ತಸ್ಮಾತ್ತುಭ್ಯಂ ನಮಸ್ತಸ್ಮೈ ಸುರುಪಂ ಸಂಪ್ರದರ್ಶಯ
ಆದುದರಿಂದ ನಿನಗೆ ವಂದನೆಗಳು; ನಿನ್ನ ನಿಜವಾದ ರೂಪವನ್ನು ನನಗೆ ತೋರಿಸು.
ಮಮಾನೇಕವಿಧಾ ಶಙ್ಕಾಮುಚ್ಯೇತ ಯೇನ ಮಾನಸೀ
ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿರುವ ಅನೇಕ ಸಂಶಯಗಳು ಅದರಿಂದ ದೂರವಾಗಲಿ.
ಪ್ರಣಾಶಯ ಸ್ವರೂಪಸ್ಯ ಗ್ರಹಣಾದೇವ ಕೇವಲಮ್
ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಹಿಡಿಯುವದರಿಂದಲೇ ಅದು ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.
ಕಸ್ತ್ವಂ ಮೇ ದರ್ಶಯಾತ್ಮಾನಂ ಬದ್ಧೋ ಽಯಂ ತೇ ಮಯಾಞ್ಜಲಿಃ
ನೀನು ಯಾರು? ನನಗೆ ನಿನ್ನನ್ನು ತೋರಿಸು; ನಾನು ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ಉಪವಿಶ್ಯ ತತೋ ಭೂಮೌ ಧ್ಯಾನಮಾಸ್ತೇ ಸಮಾಹಿತಃ
ಆಮೇಲೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಅವನು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದನು.
ನಿರುದ್ಧಪ್ರಾಣಸಂಚಾರೋ ದಧ್ಯೌ ಚಿರಮುದಾರಧೀಃ
ಉಸಿರಿನ ಓಡಾಟವನ್ನು ತಡೆದು, ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ದೀರ್ಘ ಕಾಲ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದನು.
ಚಿನ್ತಯಾಮಾಸ ದೇವೇಶಂ ಧ್ಯಾನದೃಷ್ಟ್ಯಾ ಜಗದ್ಗುರುಮ್
ಅವನು ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ಜಗತ್ತಿನ ಗುರುವನ್ನು ಧ್ಯಾನ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಚಿಂತಿಸಿದನು.
ಸ್ವಭಕ್ತಾನುಗ್ರಹಕರಂ ಮೃಗವ್ಯಾಧಸ್ವರೂಪಿಣಮ್
ಭಕ್ತರಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡುವ, ಮೃಗಗಳನ್ನು ಬೇಟೆಯಾಡುವವನ ರೂಪವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದನು.
ದದರ್ಶ ದೇವಂ ತೇನೈವ ವಪುಷಾ ಪುರತಃ ಸ್ಥಿತಮ್
ಅದೇ ರೂಪದಲ್ಲಿ ದೇವರು ಅವನ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು.
ಆವಿರ್ಭೂತಂ ಮಹಾರಾಜ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ರಾಮಃ ಸಸಂಭ್ರಮಮ್
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಆ ರೂಪವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ರಾಮನು ಭಯಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದನು.
ಪಪಾತ ಪಾದಯೋರ್ಭೂಮೌ ಭಕ್ತ್ಯಾ ತಸ್ಯ ಮಹಾಮತಿಃ
ಆ ಮಹಾಮತಿಯಾದವನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದು ನಮನ ಮಾಡಿದನು.
ಶರಣಂ ಭವ ಶರ್ವೇತಿ ಶಙ್ಕರೇತ್ಯಸಕೃನ್ನೃಪ
'ಶರಣಾಗು, ಶಂಕರನೇ, ಬಾಣಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದವನೇ,' ಎಂದು ಅವನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಕೂಗಿದನು.
ರಾಮಮುತ್ಥಾಪಯಾಮಾಸ ಪ್ರಣಾ ಮಾವನತಂ ಭುವಿ
ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಭೂಮಿಗೆ ವಂದನೆ ಮಾಡಿದ ರಾಮನನ್ನು ದೇವರು ಎತ್ತಿದರು.
ತುಷ್ಟಾವ ದೇವದೇವೇಶಂ ಪುರಃ ಸ್ಥಿತ್ವಾ ಕೃತಾಜಲಿಃ
ದೇವತೆಗಳ ದೇವರ ಮುಂದೆ ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ನಿಂತು, ಅವನು ಸ್ತುತಿ ಮಾಡಿದನು.
ನಮಃ ಶರ್ವಾಯ ಶಾನ್ತಾಯ ಶಾಶ್ವತಾಯ ನಮೋನಮಃ
ಶರ್ವನಿಗೆ, ಶಾಂತನಿಗೆ, ಶಾಶ್ವತನಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ.
ನಮಸ್ತೇ ಭೂತನಾಥಾಯ ಭೂತವಾಸಾಯ ತೇ ನಮಃ
ಭೂತಗಳ ಅಧಿಪತಿಗೆ, ಭೂತಗಳ ನಿವಾಸಸ್ಥಳವಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ಶಿವಾಯ ಬಹುರೂಪಾಯ ತ್ರಿನೇತ್ರಾಯ ನಮೋನಮಃ
ಬಹು ರೂಪಗಳಿರುವ, ಮೂವರು ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಶಿವನಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ.
ಭೂಯೋ ಽನನ್ಯಾಶ್ರಯಾಣಾಂ ತು ತ್ವಮೇವ ಹಿ ಪರಾಯಣಮ್
ಮತ್ತೆ, ಬೇರೆ ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ನೀನೇ ಪರಮ ಆಶ್ರಯ.
ಅಜಾನತಾ ತ್ವಾಂ ಭಗವನ್ಮಮ ತತ್ಕ್ಷನ್ತುಮರ್ಹಸಿ
ಪ್ರಭುವೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ಅರಿಯದೆ ಇದ್ದುದನ್ನು ನೀನು ಕ್ಷಮಿಸಬೇಕು.
ತ್ವಾಮೃತೇ ತವ ಸರ್ವೇಶ ಸಮ್ಯಕ್ ಶಕ್ರೋತಿ ವೇದಿತುಮ್
ಎಲ್ಲರ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ದೇವರೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಯಾರು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರಿಯಬಲ್ಲರು?
ನಾನ್ಯಾಸ್ತಿ ಮೇ ಗತಿಸ್ತುಭ್ಯಂ ನಮೋ ಭೂಯೋ ನಮೋ ನಮಃ
ನಾನು ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರನ್ನೂ ಆಶ್ರಯಿಸುವವನಲ್ಲ. ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ತಿಷ್ಠನ್ತಮಾಹ ಭಗವಾನ್ಪ್ರಸನ್ನಾತ್ಮಾ ಜಗನ್ಮಯಃ
ಆ ಭಗವಂತನು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶಾಂತನಾಗಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿದ್ದಂತೆ, ನಿಂತುಕೊಂಡು ಮಾತನಾಡಿದರು.
ಭಕ್ತ್ಯಾ ಚೈವಾನಪಾಯಿನ್ಯಾ ಹ್ಯಪಿ ಭಾರ್ಗವಸತ್ತಮ
ಓ ಭಾರ್ಗವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆ, ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಅಚಲವಾಗಿದೆ.
ಭಕ್ತೋ ಹಿ ಮೇ ತ್ವಮತ್ಯರ್ಥಂ ನಾತ್ರ ಕಾರ್ಯಾ ವಿಚಾರಣಾ
ನೀನು ನನಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಭಕ್ತನೆ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟ, ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
ತಸ್ಮಾದ್ಬ್ರವೀಮಿ ಯತ್ತ್ವಾಹಂ ತತ್ಕುರುಷ್ವಾವಿಶಙ್ಕಿತಮ್
ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಏನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆಂಬುದನ್ನು ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸು.
ರೌದ್ರಾಣಾಂ ತೇನ ಭೂಯೋ ಽಪಿ ತಪೋ ಘೋರಂ ಸಮಾಚರ
ಆ ಕ್ರೂರ ದೇವತೆಗಳಿಗಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಭಯಾನಕ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡು.