ದೇವರ್ಷಿಭ್ಯಸ್ತಯೋರ್ಜನ್ಮ ಯಸ್ಮಾನ್ನಾರದಪರ್ವತೌ
ಅವರು ದೇವರ್ಷಿಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಕಾರಣ, ನಾರದ ಮತ್ತು ಪರ್ವತ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟರು.
ವಿನತಾಯಾಶ್ಚ ಪುತ್ರೌ ದ್ವೌ ಅರುಣೌ ಗರುಡಶ್ಚ ಹ
ವಿನತೆಯಿಂದ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರು ಹುಟ್ಟಿದರು—ಅವರು ಅರುಣ ಮತ್ತು ಗರುಡ.
ವ್ಯವಹಾರ್ಯಾಣಿ ಸರ್ವಾಣಿ ಋಜುಸನ್ನಿಹಿತಾನಿ ಚ
ಎಲ್ಲ ವ್ಯವಹಾರಗಳು ಸರಳವಾಗಿಯೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿಯೂ ಇದ್ದವು.
ಅನೇಕಶಿರಸಾಂ ತೇಷಾಂ ಖೇಚರಾಣಾಂ ಮಹಾತ್ಮನಾಮ್
ಆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಮಹಾತ್ಮರುಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಶಿರಸ್ಸುಗಳಿರುವವರೂ ಇದ್ದರು.
ತೇಷಾಂ ಪ್ರಧಾನಾ ನಾಗಾನಾಂ ಶೇಷವಾಸುಕಿತಕ್ಷಕಾಃ
ಆ ನಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾದವರು ಶೇಷ, ವಾಸುಕಿಯು ಮತ್ತು ತಕ್ಷಕನು.
ಐರಾವತೋ ಮಹಾಪದ್ಮಃ ಕಂಬಲಾಶ್ವತರಾವುಭೌ
ಅಲ್ಲದೆ ಐರಾವತ, ಮಹಾಪದ್ಮ ಮತ್ತು ಕಂಬಲ, ಅಶ್ವತರ ಇಬ್ಬರೂ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ.
ಮಹಾಕರ್ಣಮಹಾನೀಲೌ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರಬಲಾಹಕೌ
ಮಹಾಕರ್ಣ, ಮಹಾನೀಲ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಮತ್ತು ಬಲಾಹಕ ಎಂಬವರೂ ಇದ್ದಾರೆ.
ಸೂನಾಮುಖೋ ದಧಿಮುಖಃ ಕಾಲಿಯಶ್ಚಾಲಿಪಿಣ್ಡಕಃ
ಸುನಾಮುಖ, ದಧಿಮುಖ, ಕಾಲಿಯ ಮತ್ತು ಅಲಿಪಿಂಡಕ ಕೂಡ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ.
ಪ್ರಹ್ರಾದಸ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಣಾಶ್ಚ ಗನ್ಧರ್ವೋ ಽಥ ಮಣಿಸ್ಥಕಃ
ಪ್ರಹ್ಲಾದ, ಬ್ರಹ್ಮಣ, ಗಂಧರ್ವ ಮತ್ತು ಮಣಿಷ್ಠಕ ಎಂಬವರೂ ಉಲ್ಲೇಖವಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಕಾದ್ರವೇಯಾಃ ಸಮಾಖ್ಯಾತಾಃ ಖಶಾಯಾಸ್ತು ನಿಬೋಧತ
ಇವರು ಕಾದ್ರವೇಯ ನಾಗರು; ಈಗ ಖಶಾಯರ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿ.
ಶ್ರೇಷ್ಠಂ ಪಶ್ಚಿಮಸಂಧ್ಯಾಯಾಂ ಪೂರ್ವಸ್ಯಾಂ ಚ ಕನೀಯಸಮ್
ಪಶ್ಚಿಮ ಸಂಧ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಪೂರ್ವ ಸಂಧ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕವನು.
ಚತುರ್ಭುಜಂ ಚತುಷ್ಪಾದಂ ಕಿಞ್ಚಿತ್ಸ್ಪನ್ದಂ ದ್ವಿಧಾಗತಿಮ್
ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳು, ನಾಲ್ಕು ಕಾಲುಗಳು, ಸ್ವಲ್ಪ ಚಲಿಸುವದು, ಎರಡು ರೀತಿಯ ನಡೆಯು.
ಸ್ವಚ್ಛಶೀರ್ಷಂ ಮಹಾಕರ್ಣಂ ಮುಞ್ಜಕೇಶಂ ಮಹಾಬಲಮ್
ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ತಲೆ, ದೊಡ್ಡ ಕಿವಿಗಳು, ಮುಂಜು ಹೋಲುವ ಕೂದಲು, ಮಹಾ ಶಕ್ತಿ.
ರಕ್ತಪಿಙ್ಗಾಕ್ಷಪಾದಂ ಚ ಸ್ಥೂಲಭ್ರೂದೀರ್ಘನಾಸಿಕಮ್
ಕೆಂಪು ಮತ್ತು ಪಿಂಗಾಣಿ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಕಾಲುಗಳು, ದಪ್ಪ ಭ್ರೂಗಳು, ಉದ್ದ ಮೂಗು.
ಏವಂವಿಧಂ ಖಶಾಪುತ್ರಂ ಜಜ್ಞೇ ಽಸಾವತಿಭೀಷಣಮ್
ಅಂತಹ ಭಯಾನಕವಾದ ಖಶಾ ಪುತ್ರನು ಜನಿಸಿದ್ದನು.
ತ್ರಿಶೀರ್ಷಂ ಚ ತ್ರಿಪಾದಂ ಚ ತ್ರಿಹಸ್ತಂ ಕೃಷ್ಣಲೋಚನಮ್
ಮೂರು ತಲೆ, ಮೂರು ಕಾಲು, ಮೂರು ಕೈ, ಕಪ್ಪು ಕಣ್ಣುಗಳು.
ಹ್ರಸ್ವಕಾಯಂ ಪ್ರಬಾಹುಂ ಚ ಮಹಾಕಾಯ ಮಹಾರವಮ್
ಚಿಕ್ಕ ದೇಹ, ಉದ್ದ ಕೈ, ದೊಡ್ಡ ದೇಹ, ಭಾರೀ ಶಬ್ದ.
ಸ್ಥೂಲೌಷ್ಠಮಷ್ಟದಂಷ್ಟ್ರ ಚ ಜಿಹ್ಮಾಸ್ಯಂ ಶಙ್ಕುಕರ್ಣಕಮ್
ದಪ್ಪ ತುಟಿಗಳು, ಎಂಟು ಹಲ್ಲುಗಳು, ವಕ್ರವಾದ ಬಾಯಿ, ಶಂಖದಂತೆ ಕಿವಿಗಳು.
ಮಹಾಸ್ಕನ್ಧಂ ಮಹೋರಸ್ಕಂ ಪೃಥುಘೋಣಂ ಕೃಶೋದರಮ್
ದಪ್ಪ ಭುಜಗಳು, ವಿಶಾಲವಾದ ಹೃದಯ, ಅಗಲ ಮೂಗು, ಸಣ್ಣ ಹೊಟ್ಟೆ.
ಏವಂವಿಧಂ ಕುಮಾರಂ ಸಾ ಕನಿಷ್ಠಂ ಸಮಸೂಯತ
ಅಂತಹ ಕಿರಿಯ ಮಗನನ್ನು ಅವಳು ಹೆತ್ತಳು.
ಉಪಯೌಗಸಮರ್ಥಾಭ್ಯಾಂ ಶರೀರಾಭ್ಯಾಂ ವ್ಯವಸ್ಥಿತೌ
ಇಬ್ಬರೂ ಕೂಡಾ ಸಂಯೋಗಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ದೇಹಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾಗಿದ್ದರು.
ತಯೋಃ ಪೂರ್ವಸ್ತು ಯಃ ಕ್ರೂರೋ ಮಾತರಂ ಸೋ ಽಭ್ಯ ಕರ್ಷತ
ಆ ಇಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯನು ಕ್ರೂರನಾಗಿ ತಾಯಿಯನ್ನು ಎಳೆದನು.
ನ್ಯಷೇಧಯತ್ಪುನರ್ಹ್ಯೇನಂ ಸ್ವಯಂ ಸ ತು ಕನಿಷ್ಠಕಃ
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, ಅವನು ತಾನೇ ತನ್ನ ಅಣ್ಣನನ್ನು ತಡೆಯಲು ಮುಂದಾದನು, ಆ ಅಣ್ಣನು ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಚಿಕ್ಕವನು.
ಬಾಹುಭ್ಯಾಂ ಪರಿಗೃಹ್ಯೈನಂ ಮಾತರಂ ಸೋ ಽಭ್ಯಭಾಷಯತ್
ಅವನು ತನ್ನ ತಾಯಿಯನ್ನು ಎರಡು ಕೈಗಳಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಮಾತಾಡಿದನು.
ತೌ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವಿಕೃತಾ ಕಾರೌ ಖಶಾಂ ತಾಮಭ್ಯಭಾಷತ
ಆ ಎರಡು ವಿಕೃತವಾದ ಕೈಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ಆ ಖಶಾ ಹೆಂಗಸಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ಮಾತುರೇವ ಪುನಶ್ಚಾಙ್ಗೇ ಪ್ರಲೀಯೇತಾಂ ಸ್ವಮಾಯಯಾ
ಈ ಕೈಗಳು ಮತ್ತೆ ತಾಯಿಯ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಅವಳ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಲೀನವಾಗಲಿ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ಸರ್ವಮಾಚಕ್ಷ್ವ ತತ್ತ್ವೇನ ತವೈವಾಯಂ ವ್ಯತಿಕ್ರಮಃ
ನೀನು ನಿಜವಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳು; ಈ ತಪ್ಪು ನಿನ್ನದೇ.
ಯಥಾಶೀಲಾ ಭವೇನ್ಮಾತಾ ತಥಾಶೀಲೋ ಭವೇತ್ಸುತಃ
ತಾಯಿಯ ಸ್ವಭಾವ ಹೇಗಿದೆಯೋ, ಮಗನ ಸ್ವಭಾವವೂ ಹಾಗೆಯೇ ಇರುತ್ತದೆ.
ಮಾತೄಣಾಂ ಶೀಲದೋಷೇಣ ತಥಾ ರೂಪಗುಣೈಃ ಪುನಃ
ತಾಯಿಯ ಸ್ವಭಾವದ ದೋಷದಿಂದ, ಅವಳ ರೂಪ ಮತ್ತು ಗುಣಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪರಿಣಾಮ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
ಇತ್ಯೇವಮುಕ್ತ್ವಾ ಭಗವಾನ್ಖಶಾಮಪ್ರತಿಮಸ್ತದಾ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಪಾರವಾದ ಖಶಾ ದೇವತೆ.