ಅಥಾಜಗ್ಮುಃ ಪ್ರಭುಂ ದ್ರಷ್ಟುಂ ಸರ್ವೇ ದೇವಾಃ ಸನಾತನಮ್
ಆಮೇಲೆ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಶಾಶ್ವತ ಪ್ರಭುವನ್ನು ನೋಡಲು ಬಂದರು.
ಸಿದ್ಧಾ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಯೋ ಯಕ್ಷಾ ಗನ್ಧರ್ವಾಪ್ಸರಸಾಂ ಗಣಾಃ
ಸಿದ್ಧರು, ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳು, ಯಕ್ಷರು, ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಅಪ್ಸರಸರು ಕೂಡಾ,
ಅಭಿಗಮ್ಯ ಮಹಾತ್ಮಾನಂ ಸ್ತುವನ್ತಿ ಪುರುಷಂ ಹರಿಮ್
ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಅವರು ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.
ತ್ವತ್ಪ್ರಸಾದಾಚ್ಚ ಕಲ್ಯಾಣಂ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಮವ್ಯಯಮ್
ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಿಗೂ ಶಾಶ್ವತ ಮಂಗಳವು ದೊರೆತಿದೆ.
ಏವಮುಕ್ತಃ ಸುರೈರ್ವಿಷ್ಣಃ ಸಿದ್ಧೈಶ್ಚ ಪರಮರ್ಷಿಭಿಃ
ಈ ರೀತಿ ದೇವತೆಗಳು, ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ಪರಮ ಋಷಿಗಳು ಕೇಳಿದಾಗ, ವಿಷ್ಣುನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
ಶ್ರೂಯತಾಮಭಿಧಾಸ್ಯಾಮಿ ಕಾರಣಂ ಸುರಸತ್ತಮಾಃ
ಓ ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯು ಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಕೇಳಿರಿ, ನಾನು ಕಾರಣವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಯೇನಾಹಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಸೃಷ್ಟಾ ಲೋಕಾಶ್ಚ ಮಾಯಯಾ
ಯಾವುದರಿಂದ ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಜೊತೆಗೆ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಮಾಯೆಯಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದೆವೋ,
ಪುರಾ ತಮಸಿ ಚಾವ್ಯಕ್ತೇ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯೇ ಗ್ರಸಿತೇ ಮಯಾ
ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ನಾನು ತಮಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅವ್ಯಕ್ತದಲ್ಲಿಯೇ ಆವೃತಗೊಳಿಸಿದ್ದೆ.
ಸಹಸ್ರಶೀರ್ಷಾ ಭೂತ್ವಾ ಚ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷಃ ಸಹಸ್ರಪಾತ್
ಸಾವಿರ ತಲೆಗಳನ್ನೂ, ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನೂ, ಸಾವಿರ ಕಾಲುಗಳನ್ನೂ ಹೊಂದಿದವನು ಆಗಿ,
ಏತಸ್ಮಿನ್ನನ್ತರೇ ದೂರಾತ್ಪಶ್ಯಾಮಿ ಹ್ಯಮಿತಪ್ರಭಮ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೂರದಿಂದ ಅಪಾರ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಕೂಡಿದವನನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದೆ.
ಚತುರ್ವಕ್ತ್ರಂ ಮಹಾಯೋಗಂ ಪುರುಷಂ ಕಾಞ್ಚನಪ್ರಭಮ್
ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳಿರುವ, ಮಹಾ ಯೋಗಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ, ಬಂಗಾರದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಪುರುಷನನ್ನು ನೋಡಿದೆ.
ನಿಮೇಷಾನ್ತರಮಾತ್ರೇಣ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ಽಸೌ ಪುರುಷೋತ್ತಮಃ
ಒಂದು ಕ್ಷಣದೊಳಗೆ ಆ ಪರಮ ಪುರುಷನು ಅಲ್ಲಿ ಬಂದು ನಿಂತನು.
ಕಸ್ತ್ವಂ ಕುತೋ ವಾ ಕಿ ಚೇಹ ತಿಷ್ಠಸೇ ವದ ಮೇ ವಿಭೋ
ನೀನು ಯಾರು? ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದೆ? ಇಲ್ಲಿ ಏಕೆ ನಿಂತಿದ್ದೀಯೆ? ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ಹೇಳು ಸ್ವಾಮಿ.
ಏವಮುಕ್ತಸ್ತದಾ ತೇನ ಬ್ರಹ್ಮಣಾಹಮುವಾಚ ತಮ್
ಹೀಗೆ ಅವನು ಕೇಳಿದಾಗ ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
ಏವಂ ಸಂಭಾಷಮಾಣೌ ತು ಪರಸ್ಪರಜಯೈಷಿಣೌ
ಇವರಿಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಜಯವನ್ನು ಬಯಸಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ಜ್ವಾಲಾಂ ತತಸ್ತಾಮಾಲೋಕ್ಯ ವಿಸ್ಮಿತೌ ಚ ತದಾನಘಾಃ
ಆಗ ಆ ಜ್ವಾಲೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಇಬ್ಬರೂ ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತರಾದರು.
ವರ್ದ್ಧಮಾನಾಂ ತದಾ ಜ್ವಾಲಾಮತ್ಯನ್ತಪರಮಾದ್ಭುತಾಮ್
ಆ ಜ್ವಾಲೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ, ಅತ್ಯಂತ ಅದ್ಭುತವಾಗಿತ್ತು.
ದಿವಂ ಭೂಮಿಂ ಚ ನಿರ್ಭಿದ್ಯ ತಿಷ್ಠನ್ತಂ ಜವಾಲಮಣ್ಡಲಮ್
ಆ ಅಗ್ನಿಯ ವಲಯವು ಆಕಾಶವನ್ನು ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಭೇದಿಸಿ ನಿಂತಿತ್ತು.
ಪ್ರಾದೇಶಮಾತ್ರಮವ್ಯಕ್ತಂ ಲಿಙ್ಗಂ ಪರಮದೀಪ್ತಿಮತ್
ಅದರೊಳಗೆ ಒಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗದ, ಬಹಳ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ, ಒಂದು ಮುಟ್ಟಿನಷ್ಟು ಗಾತ್ರದ ಲಿಂಗವಿತ್ತು.
ಅನಿರ್ದೇಶ್ಯಮಚಿನ್ತ್ಯಂ ಚ ಲಕ್ಷ್ಯಾಲಕ್ಷ್ಯಂ ಪುನಃ ಪುನಃ
ಅದು ವರ್ಣನೆಗೆ ಅಸಾಧ್ಯ, ಕಲ್ಪನೆಗೂ ಮೀರಿದದ್ದು, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕಾಣಿಸದು, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಮಹತಾ ತೇಜಸಾಯುಕ್ತಂ ವರ್ದಭಮಾನಂಭೃಶನ್ತಥಾ
ಅದು ಮಹಾ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು.
ಘೋರರೂಪಿಣಮತ್ಯರ್ಥಂ ಭಿನ್ದಂ ತಮಿವ ರೋದಸೀ
ಅದು ಭಯಾನಕವಾದ ರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದು, ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ವಿಭಜಿಸುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಅನ್ತಮಸ್ಯ ವಿಜಾನೀವೋ ಲಿಙ್ಗಸ್ಯ ತು ಮಹಾತ್ಮನಃ
ಈ ಮಹಾ ಲಿಂಗದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ನಾವು ಕಂಡುಹಿಡಿಯೋಣ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು.
ತದಾ ತು ಸಮಯಂ ಕೃತ್ವಾ ಗತ ಉರ್ದ್ಧ್ವಮಧಶ್ಚ ಹಿ
ಆಗ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಒಬ್ಬನು ಮೇಲಕ್ಕೆ, ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಕೆಳಕ್ಕೆ ಹೋದರು.
ನ ಪಶ್ಯಾಮಿ ಚ ತಸ್ಯಾನ್ತಂ ಭೀತಶ್ಚಾಹಂ ತತೋ ಽಭವಮ್
ನಾನು ಅದರ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ, ಅದರಿಂದ ಭಯಗೊಂಡೆನು.
ಸಮಾಗತೋ ಮಯಾ ಸಾರ್ದ್ಧ ತತ್ರೈವ ಚ ಮಹಾಭಸಿ
ನಾನು ಮತ್ತೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ, ಆ ಮಹಾ ಸಾಗರದ ಬಳಿಗೆ ಬಂದೆ.
ಮಾಯಯಾ ಮೋಹಿತೌ ತೇನ ನಷ್ಟಸಂಜ್ಞೈ ವ್ಯವಸ್ಥಿತೌ
ಅವನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಅವರು ಮೋಹಿತರಾಗಿ, ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದರು.
ಪ್ರಭವಂ ನಿಧನಂ ಚೈವ ಲೌಕಾನಾಂ ಪ್ರಭುಮವ್ಯಯಮ್
ಅವನು ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಆದಿಯೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಆಗಿರುವ, ನಾಶವಾಗದ ಒಡೆಯನು.
ಅವ್ಯಕ್ತಾಯಾಥ ಮಹತೇ ನಮಸ್ಕಾರಂ ಪ್ರಕುರ್ವಹೇ
ಅದೃಶ್ಯನಾದ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ನಾವು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ.
ನಮೋ ಽಸ್ತು ತೇ ಶಾಶ್ವತಸಿದ್ಧಯೋಗಿನೇ ನಮೋಸ್ತು ತೇ ಸರ್ವಜಗತ್ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ
ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಸ್ಥಿರನಾದ ಶಾಶ್ವತನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಆಧಾರನಾದ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು.