ಬಭೂವುಸ್ತೌ ಮಹಾಭಕ್ತ್ಯಾ ಪ್ರಣಮ್ಯ ಲಲಿತೇಶ್ವರೀಮ್
ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ಮಹಾಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಲಲಿತೇಶ್ವರಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಆ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದರು.
ವ್ಯಜ್ಞಾಪಯದಿದಂ ವಾಕ್ಯಂ ಭಕ್ತಿನಿರ್ಭರಮಾನಸಃ
ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವನು ಈ ಮಾತನ್ನು ವಿನಂತಿಸಿದನು.
ತತ್ತ್ವದೀಯಕಟಾಕ್ಷಸ್ಯ ಪ್ರಸಾದಾತ್ಪುನರಾಗತಮ್
ತತ್ತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದವನ ದಯಾದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.
ಇತ್ಯುಕ್ತಾ ಪರಮೇಶಾನೀ ತಮಾಹ ಮಕರಧ್ವಜಮ್
ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಪರಮೇಶ್ವರಿ ಆ ಮಕರಧ್ವಜನಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದರು.
ಮತ್ಪ್ರಸಾದಾಜ್ಜಗತ್ಸರ್ವಂ ಮೋಹಯಾವ್ಯಾಹತಾಶುಗ
ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ನೀನು ಯಾವುದೇ ಅಡ್ಡಿಯಿಲ್ಲದೆ ಈ ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮೋಹಗೊಳಿಸು, ಓ ವೇಗದ ಬಾಣ.
ಪರ್ವತಸ್ಯ ಸುತಾಂ ಗೌರೀಂ ಪರಿಣೇಷ್ಯತಿ ಸತ್ವರಮ್
ಅವನು ಶೀಘ್ರವೇ ಪರ್ವತದ ಮಗಳು ಗೌರಿಯನ್ನು ವಿವಾಹವಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವನು.
ಸರ್ವೇಷಾಂ ದೇಹಮಾವಿಶ್ಯ ದಾಸ್ಯನ್ತಿ ರತಿಮುತ್ತಮಾಮ್
ಎಲ್ಲರ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಅವರಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡು.
ದೇಹದಾಹಂ ವಿಧಾತುಂ ತೇ ನ ಸಮರ್ಥೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ
ದೇಹವನ್ನು ಸುಡುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀನು ಹೊಂದಿರುವುದಿಲ್ಲ.
ಪ್ರಯಾತೋ ಽಸೌ ಕಾತರಾತ್ಮಾ ತ್ವದ್ಬಾಣಾಹತಮಾನಸಃ
ನಿನ್ನ ಬಾಣದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ತೊಡಗಿದ ಅವನು ಭಯದಿಂದ ಹೃದಯವು ಕುಗ್ಗಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟನು.
ಅವಶ್ಯಂ ಕ್ಲೀಬತೈವ ಸ್ಯಾತ್ತೇಷಾಂ ಜನ್ಮನಿಜನ್ಮನಿ
ಅವರ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜನ್ಮದಲ್ಲಿಯೂ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಶಕ್ತಿಹೀನತೆ ಬರುತ್ತದೆ.
ತಾನಗಮ್ಯಾಸು ನಾರೀಷು ಪಾತಯಿತ್ವಾ ವಿನಾಶಯ
ಅವರನ್ನು ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ಮಹಿಳೆಯರ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಪತನಗೊಳಿಸಿ ನಾಶಮಾಡು.
ತೇಷಾಂ ಕಾಮಸುಖಂ ಸರ್ವಂ ಸಂಪಾದಯ ಸಮೀಪ್ಸಿತಮ್
ಅವರ ಎಲ್ಲ ಕಾಮಸೌಖ್ಯಗಳನ್ನು, ಅವರು ಬಯಸಿದಂತೆ ಪೂರೈಸು.
ತಥೇತಿ ಶಿರಸಾ ಬಿಭ್ರತ್ಸಾಂಜಲಿರ್ನಿರ್ಯಯೌ ತತಃ
"ಹೌದು" ಎಂದು ಶಿರಸಾ ವಂದಿಸಿ, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟನು.
ಬಹವಃ ಶೋಭನಾಕಾರಾ ಮದನಾ ವಿಶ್ವಮೋಹನಾಃ
ಅನೇಕ ಸುಂದರ ರೂಪದ, ಜಗತ್ತನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುವ ಮದನರು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷರಾದರು.
ಪುನಃ ಸ್ಥಾಣ್ವಾಶ್ರಮಂ ಪ್ರಾಪ ಚನ್ದ್ರಮೌಲೇರ್ಜಿಗೀಷಯಾ
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಜಯಿಸುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ, ಚಂದ್ರಶೇಖರನ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ಅವನು ತಲುಪಿದನು.
ರಾಗೇಣ ಪೀಠಮರ್ದೇನ ಮನ್ದಾನಿಲರಯೇಣ ಚ
ಆಸೆಯಿಂದ, ಆಸನವನ್ನು ಒತ್ತಿ, ಮೃದುವಾದ ಗಾಳಿಯ ಚಲನೆಯೊಂದಿಗೆ.
ಶೃಙ್ಗಾರವೀರಸಂಪನ್ನೋ ರತ್ಯಾಲಿಙ್ಗಿತವಿಗ್ರಹಃ
ಪ್ರೇಮದ ಶೌರ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ, ರತಿಯ ಆಲಿಂಗನದಲ್ಲಿ ಅವನ ದೇಹ ಮುಳುಗಿದ್ದಿತು.
ಮದನಾರೇರಭಿಮುಖಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ನಿಭಯ ಆಸ್ಥಿತಃ
ಮದನಶತ್ರುವಿನ ಎದುರಿಗೆ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ನಿಂತನು.
ದೂರೀಚಕಾರ ವೈರಾಗ್ಯಂ ತಪಸ್ತತ್ತ್ಯಾಜ ದುಷ್ಕರಮ್
ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು ದೂರಮಾಡಿ, ಕಷ್ಟದ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟನು.
ತಾಮೇವ ಪಾರ್ವತೀಂ ಧ್ಯಾತ್ವಾ ಭೂಯೋಭೂಯಃ ಸ್ಮರಾತುರಃ
ಮರುಮರು ಪ್ರೇಮಪೀಡಿತನಾಗಿ, ಅವನು ಪಾರ್ವತಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ಭೂಯೋಭೂಯೋ ಗಿರಿಸುತಾಂ ಪೂರ್ವದೃಷ್ಟಾಮನುಸ್ಮರನ್
ಮರುಮರುಗುಡುಕಾಗಿ, ಅವನು ಹಿಮಪರ್ವತದ ಮಗಳನ್ನೆಂದಿನಂತೆ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡನು.
ನ ಚನ್ದ್ರರೇಖಾ ನೋ ಗಙ್ಗಾ ದೇಹತಾಪಚ್ಛಿದೇ ಽಭವತ್
ಚಂದ್ರನ ಕಿರೀಟವೂ ಅಲ್ಲದೆ ಗಂಗೆಯ ನೀರಿನೂ ಅವನ ದೇಹದ ಉರಿಯನ್ನು ತಣಿಸಲಿಲ್ಲ.
ಆಹೃತೇ ಪುಷ್ಪಶಯನೇ ವಿಲುಲೋಠ ಮುಹುರ್ಮುಹುಃ
ಹೂವಿನ ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನು ತಂದಾಗ, ಅವನು ಅದರಲ್ಲಿ ಪುನಃ ಪುನಃ ತಿರುಗಾಡಿದನು.
ಪುಷ್ಪತಲ್ಪಾನ್ತರಂ ಗತ್ವಾ ವ್ಯಚೇಷ್ಟತ ಮುಹುರ್ಮುಹುಃ
ಹೂವಿನ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮತ್ತೊಂದು ಭಾಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಅವನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅಶಾಂತವಾಗಿ ತಿರುಗಾಡಿದನು.
ನ ಹಿಮಾನೀಪಯಸಿ ವಾ ನಿವೃತ್ತಸ್ತದ್ವಪುರ್ಜ್ವರಃ
ಹಿಮದಿಂದ ತುಂಬಿದ ನೀರಿನಲ್ಲಿಯೂ ಅವನ ದೇಹದ ಜ್ವರವು ತಣಿಯಲಿಲ್ಲ.
ಭೂಯಃ ಶೈಲಸುತಾರೂಪಂ ಚಿತ್ರಪಟ್ಟೇ ನಖೈರ್ಲಿಖತ್
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, ಅವನು ತನ್ನ ನೇಗಿಲಿನಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಪರ್ವತದ ಮಗಳ ರೂಪವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸಿದನು.
ತಾಮಾಲಿಖ್ಯ ಹ್ರಿಯಾ ನಮ್ರಾಂ ವೀಕ್ಷಮಾಣಾಂ ಕಟಾಕ್ಷತಃ
ಆಕೆಯ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಬಿಡಿಸಿ, ಅವನು ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ತಲೆಬಾಗಿಕೊಂಡು, ಬದಿಗೆ ನೋಡುತ್ತಾ ಆಕೆಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ಭೂಯಸಾ ಸ್ಮರತಾಪೇನ ವಿವ್ಯಥೇ ವಿಷಮೇಕ್ಷಣಃ
ಆಕೆಯ ನೆನಪು ಉರಿಯುತ್ತಾ, ಅವನ ದೃಷ್ಟಿ ಗೊಂದಲಗೊಂಡು ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.
ತಥೈವ ಸಂಲ್ಲಪನ್ಸಾರ್ಧಮುನ್ಮಾದೇನೋಪಪನ್ನಯಾ
ಹಾಗೆಯೇ, ಅವನು ಆಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಬಗೆಯ ಹುಚ್ಚಿನಿಂದ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ತತ್ಕಥಾಸುಧಯಾ ನೀತಸಮಸ್ತರಜನೀದಿನಃ
ಆಕೆಯ ಕಥೆಗಳ ಅಮೃತದಿಂದ ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ರಾತ್ರಿ-ಹಗಲುಗಳನ್ನು ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು.