ಶೌರಿಷು ಮತ್ತು ಶೃಂಗಿಪುತ್ರ—ಈ ಇಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ವ್ರತಗಳಲ್ಲಿ ಅಚಲರಾಗಿದ್ದರು. ಶೃಂಗಿಪುತ್ರ ಮಹಾತ್ಮನು ಮೂರು ಸಂಹಿತೆಗಳನ್ನು ಬೋಧಿಸಿದನು. ಪರಾಶರನ ಪುತ್ರನಾದ ಕೌಥುಮನು ಆರು ಸಂಹಿತೆಗಳನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿದನು. ಪ್ರಾಚೀನಯೋಗಪುತ್ರ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಪತಂಜಲಿ ಕೂಡ ಇದ್ದರು. ಲಾಂಗಲ, ಸಾಲಿಹೋತ್ರ, ಷಡುವಾಚ ಮತ್ತು ಸಂಹಿತೆಗಳು—ಇವರ ಜೊತೆಗೆ ಕಣ್ಡು ಮತ್ತು ಕೊಹಲ ಕೂಡ ಸೇರಿ, ಈ ಆರು ಜನರನ್ನು ಲಾಂಗಲರು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಹಿರಣ್ಯನಾಭನು ಒಂದು ಸಂಹಿತೆಯನ್ನು ರಚಿಸಿದ್ದನು; ಅವನ ಶಿಷ್ಯನು ರಾಜಕುಮಾರನಾಗಿದ್ದ. ಹಿರಣ್ಯನಾಭನು ತನ್ನ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಅದನ್ನು ಬೋಧಿಸಿದನು; ಆ ಶಿಷ್ಯರು ಯಾರು ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳಿರಿ: ತಲಕ, ಮಾಣ್ಡುಕ, ಕಾಲಿಕಾ, ರಾಜಿಕ, ಪುಷ್ಟಿ, ಪರಿಕೃಷ್ಠ ಮತ್ತು ಉಲುಖಲಕ, ಸಾಲಿಮಂಜರಿಪಾಕ, ಶಧೀಯ ಮತ್ತು ಕಾನಿನಿ—ಇವರು ಎಲ್ಲರೂ ಹಿರಣ್ಯನಾಭನ ಶಿಷ್ಯರು. ಸಾಮಗಾನದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಇಬ್ಬರನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠರು ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅಥರ್ವವೇದವನ್ನು ಸುಮಂತು ಇಬ್ಬರಿಗೆ ವಿಭಜಿಸಿ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ನೀಡಿದನು. ಕಬಂಧನು ಅದನ್ನು ಮತ್ತೆ ಎರಡು ಭಾಗ ಮಾಡಿ, ಪಥ್ಯನಿಗೆ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು. ಮೋದ, ಬ್ರಹ್ಮಬಲ ಮತ್ತು ಪಿಪ್ಪಲಾದ—ಈ ನಾಲ್ವರು ದೃಢಶಿಷ್ಯರು ದೇವದರ್ಶನಿಗೆ ಸೇರಿದವರು. ಜಾಜಲಿ, ಕುಮುದಾದಿ ಮತ್ತು ಮೂರನೆಯವರು ಶೌನಕ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧರು. ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಸೈಂಧವಾಯನನು ಎರಡನೇ ಸಂಹಿತೆಯನ್ನು ಪಡೆದನು. ನಕ್ಷತ್ರಕಲ್ಪ, ವೈತಾನ ಮತ್ತು ಮೂರನೆಯದು ಸಂಹಿತಾವಿಧಿ—ಇವು ಅಥರ್ವಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾಗಿದ್ದು ಸಂಹಿತೆಗಳ ವ್ಯವಸ್ಥಾಪಕರು. ಆತ್ರೇಯ, ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಸುಮತಿ, ಕಾಶ್ಯಪ ಮತ್ತು ಅಕೃತವ್ರಣ, ಸಾವರ್ಣಿ, ಸೋಮದತ್ತಿ, ಸುಶರ್ಮಾ ಮತ್ತು ಶಾಂಶಪಾಯನ—ಇಲ್ಲಿ ಮೂವರು ಮತ್ತೆ ಮೂರು ಸಂಗ್ರಹಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದರು. ಆದರೆ ನನ್ನದು ನಾಲ್ಕನೆಯದು; ಹೀಗಾಗಿ ನಾಲ್ಕು ಪ್ರಮುಖ ಸಂಗ್ರಹಗಳಿವೆ. ಇತರ ಪಾಠಾಂತರಗಳು ಅನಾವಶ್ಯಕವಾಗಿವೆ, ವೇದಶಾಖೆಗಳಂತೆಯೇ. ಲೌಮಹರ್ಷಣಿಕ ಪಾಠಾಂತರವು ಮೊದಲ ಮೂಲ, ನಂತರ ಕಾಶ್ಯಪಿಕ, ಮತ್ತೊಂದು ಶಾಂಶಪಾಯನಿಕ—ಇವು ನೊದ ಮತ್ತು ಅರ್ಥಗಳ ಅರ್ಥವತ್ತಿನಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಇವು ಹದಿನೈದು; ಇನ್ನೂ ಹತ್ತು ಮತ್ತು ಮತ್ತೊಂದು ಹತ್ತು ಪಾಠಾಂತರಗಳಿವೆ. ಎಂಟು ಸಾವಿರ ಸಾಮನ ಗೀತಗಳು ಮತ್ತು ಹದಿನಾಲ್ಕು ಸಾಮನ ಗಾನಗಳಿವೆ. ಆದ್ವರ್ಯವ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡು ಸಾವಿರ ಛಂದಸ್ಸುಗಳಿವೆ. ಅದರಿಂದ ಗ್ರಾಮ್ಯ ಮತ್ತು ಆರಣ್ಯಕ ಭಾಗಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಂತ್ರಗಳ ಸಂಯೋಜನೆಯೂ ಉಂಟಾಗಿದೆ. ಗ್ರಾಮ್ಯ ಮತ್ತು ಆರಣ್ಯಕ, ಮಂತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ, ಋಗ್ವೇದ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮತ್ತು ಯಜುಸ್ಸು ಎಂದು ಹೆಸರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ತೈತ್ತಿರೀಯರೂ ಪರಕ್ಷುದ್ರ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವರು. ಋಗ್ವೇದ ಸಂಗ್ರಹವನ್ನು ಎಣಿಸಲಾಗಿದೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣವು ಅದಕ್ಕಿಂತ ನಾಲ್ಕುಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಯಜುಸ್ಸು ಮತ್ತು ಋಕ್ಪಾದಗಳ ಪ್ರಮಾಣವೂ ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯನ ಪ್ರಕಾರ ನಿರ್ಧರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆರು ಸಾವಿರ ಋಕ್ಪಾದಗಳಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ, ಮತ್ತೆ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಹೆಚ್ಚಾಗಿವೆ. ಹನ್ನೊಂದು ಸಾವಿರ ಋಕ್ಪಾದಗಳು ಮತ್ತು ಹತ್ತು ಹೆಚ್ಚಾಗಿವೆ. ಸಾವಿರ ಋಕ್ಮಂತ್ರಗಳು ಪ್ರಮಾಣವಾಗಿ ಘೋಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಅಥರ್ವಣರ ಋಕ್ಪಾದಗಳು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಐದು ಸಾವಿರ. ಇದುವರೆಗೂ ಆಂಗಿರಸರನ್ನು ಕುರಿತು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು, ಅವರ ಆರಣ್ಯಕವನ್ನು ಪುನಃ ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ.