सूर्ये ब्रह्म यदुत्पन्नं तं गत्वा प्रतितिष्ठति
जो ब्रह्म सूर्य में उत्पन्न हुआ था, वह वहाँ जाकर स्थित हो गया।
तानि तस्मै ददौ तुष्टः सूर्यो वै ब्रह्मरातये
संतुष्ट होकर सूर्य ने वह ज्ञान ब्रह्मरात को दे दिया।
यजूंष्यधीयते तानि ब्राह्मणा येन केनचित्
ब्राह्मण लोग वे यजुर्वेद की ऋचाएँ अपने-अपने ढंग से पढ़ते हैं।
ब्रह्महत्या तु यैश्चीर्णा चरणाच्चरकाः स्मृताः
जिन्होंने ब्रह्महत्या का पाप किया, वे अपने आचरण के कारण चरक कहलाए।
इत्येते चरकाः प्रोक्ता वाजिनस्तु निबोधत
ये चरक बताए गए; अब वाजिनों के बारे में सुनो।
मध्यन्दिनस्तु सापत्यो वैधेयश्चाद्धबौद्धकौ
मध्यंदिन वैध पुत्र है, और वैद्य तथा अधबौद्धक भी हैं।
आवटी च तथा पुण्ड्रो वैणोयः सपराशरः
आवटी, पुंड्र, वैणोय और सपराशर भी थे।
शतमेकाधिकं ज्ञेयं यजुषां ये विकल्पकाः
यजुर्वेद के जो भेद करने वाले थे, उनकी संख्या एक सौ एक थी।
सुमन्तुश्चापि सुत्वानं पुत्रमध्यापयत्पुनः
सुमन्तु ने फिर से अपने पुत्र को पढ़ाया।
स सहस्रमधीत्याशु सुकर्माप्यथ संहिताः
उसने जल्दी ही हजार संहिताएँ सीख लीं और अच्छे कर्मों में निपुण था।
अनध्यायेष्वधीयानांस्तञ्जघान शतक्रतुः
जो लोग निषिद्ध समय में पढ़ते थे, उन्हें शतक्रतु इन्द्र ने दंडित किया।
क्रुद्धं दृष्ट्वा ततः शक्रोवरं सो ऽथ पुनर्ददौ
फिर जब उसे क्रोधित देखा, तो शक्र ने उसे एक और वरदान दिया।
अधीयातां महाप्राज्ञौ सहस्रं संहिता उभौ
दोनों महान बुद्धिमान हजार संहिताएँ पढ़ें।
इत्युक्त्वा वासवः श्रीमान्सुकर्माणं यशस्विनम्
ऐसा कहकर तेजस्वी वासव ने प्रसिद्ध सुकर्मा से कहा।
तस्य शिष्यो ऽभवद्धीमान् पौष्यञ्जिर्द्विजसत्तमाः
उसका बुद्धिमान शिष्य पौष्यांजी था, जो द्विजों में श्रेष्ठ था।
अध्यापयत पौष्याञ्जिः सहस्रार्द्धं तुसंहिताः
पौष्यांजी ने डेढ़ हजार संहिताएँ पढ़ाई।
सत्त्वानि पञ्च कौशिल्यः संहिताना मधीतवान्
कौशिल्य ने पाँच संहिताओं का अध्ययन किया।
पौष्यञ्जि शिष्याश्चत्वारस्तेषां भेदान्निबोधत
पौष्यांजी के चार शिष्य थे; उनके विभाग सुनो।
सकोतिपुत्रः सुसहाः सुनामा चैतान्भेदान्वित्तलौगाक्षिणस्तु
सकोटिपुत्र, सुसह, सुनाम और वित्तलौगाक्षिण — ये उनके शाखाएँ हैं।
त्रयस्तु कुशुमेः शिष्या औरसः स पराशरः
कुशुम के तीन शिष्य थे, और पराशर उसका अपना पुत्र था।
शौरिषुः शृङ्गिपुत्रश्च द्वावेतौ तु चिरव्रतौ
शौरिषु और श्रृंगिपुत्र — ये दोनों दीर्घ व्रत वाले थे।
प्रोवाच संहितास्ति स्रः शृङ्गिपुत्रौ महात्पाः
महात्मा श्रृंगिपुत्र ने तीन संहिताएँ पढ़ाई।
प्रोवाच संहिताः षट्तु पाराशर्यस्तु कौथुमः
पाराशर के पुत्र कौथुम ने छह संहिताएँ पढ़ाई।
प्राचीनयोगपुत्रश्च बुद्धिमांश्च पतञ्जलिः
प्राचीनयोगपुत्र और बुद्धिमान पतंजलि भी थे।
लाङ्गलः शालिहोत्रश्च षडुवाचाथ संहिताः
लाङ्गल, शालिहोत्र, षडुवाच और संहिताएँ—
कण्डुश्च कोहलश्चैव षडे ते लाङ्गलाः स्मृताः
कण्डु और कोहल भी—ये छहों लाङ्गल कहलाते हैं।
एको हिरण्यनाभस्य कृतः शिष्यो नृपात्मजः
इनमें से एक हिरण्यनाभ ने रचा था, जिनका शिष्य एक राजकुमार था।
प्रोवाच चैव शिष्येभ्यो येभ्यस्ताश्च निबोधत
और उन्होंने यह अपने शिष्यों को सिखाया; अब सुनो वे कौन थे।
तलको माण्डुकश्चैव कालिको राजिकंस्तथा
तलक, माण्डूक, कालिका और राजिक,
पुष्टिश्च परिकृष्टश्च उलूखलक एव च
पुष्टि, परिकृष्ट और उलूखलक भी,