જનસ્તપાય સત્યાય તુભ્યં લોકાત્મને નમઃ
જન, તપ અને સત્ય લોકના સ્વરૂપ, જગતના આત્મા, તમને વંદન છે.
તન્માત્રાયાથ મહતે તુભ્યં તત્ત્વાત્મને નમઃ
સૂક્ષ્મ તત્ત્વો અને મહત્તત્વના સ્વરૂપ, સત્યના મૂળ, તમને વંદન છે.
શુદ્ધાય વિભવે ચૈવ તુભ્યં નિત્યાત્મને નમઃ
શુદ્ધ અને સર્વવ્યાપી, શાશ્વત આત્મા, તમને વંદન છે.
સત્યાન્તમહરાદ્યેષુ ચતુર્ષુ ચ નમો ઽસ્તુ તે
મહારથી લઈને સત્યાંત સુધીના ચાર દિવસોમાં તમને નમન છે.
મદ્ભક્ત ઇતિબ્રહ્મણ્ય સર્વં તત્ક્ષન્તુમર્હસિ
હું તમારો ભક્ત છું અને બ્રહ્મમાં લાગેલો છું, તેથી કૃપા કરીને બધું માફ કરો.
ઇતિ શ્રીબ્રહ્માણ્ડે મહાપુરાણે વાયુપ્રોક્તે મધ્યમભાગે તૃતીય ઉપોદ્ધાતપાદે સ્તવસમાપ્તિર્નામ દ્વિસપ્તતિતમો ઽધ્યાયઃ
આ રીતે શ્રી બ્રહ્માંડ મહાપુરાણના મધ્યભાગમાં, ત્રીજા ઉપોદ્ધાતમાં, સ્તવ સમાપ્તિ નામના બહોતેરમા અધ્યાય પૂર્ણ થયો.
પ્રહ્વો ઽતિપ્રણતસ્તસ્મૈ પ્રાઞ્જલિર્વાક્યમબ્રવીત્
તેણે નમ્રતાથી ઊંડું વંદન કરીને, હાથ જોડીને એમને કહ્યું—
નિકામં દર્શનં દત્ત્વા તત્રૈવાન્તરધાદ્ધરઃ
હરેએ પોતાની ઝાંખી આપીને, ત્યાં જ અદૃશ્ય થઈ ગયા.
તિષ્ઠન્તીં પ્રાજલિર્ભૂત્વા જયન્તીમિદમબ્રવીત્
હાથ જોડીને ઉભેલી જયંતીએ કહ્યું—
સહતા તપસા યુક્તં કિમર્થં માં જિગીષ્સિ
મોટા તપ સાથે યુક્ત થઈ, તું મને જીતવા કેમ ઈચ્છે છે?
સ્નેહેન ચૈવ સુશ્રોણિ પ્રીતો ઽસ્મિ વરવર્ણિનિ
પ્રેમથી, સુશોભિત કટિવાળી, હું તારા પર પ્રસન્ન છું, તેજસ્વિ સ્ત્રી.
તં તે સંપૂરયામ્યદ્ય યદ્યપિ સ્યાત્સુદુર્લભઃ
આજે તારી ઈચ્છા પૂરી કરીશ, ભલે એ બહુ દુર્લભ હોય.
ચિકીર્ષિતં મે બ્રહ્મિષ્ઠ ત્વં હિ વેત્થ યથાતથમ્
હે શ્રેષ્ઠ બ્રાહ્મણ, તને ખબર છે કે હું શું કરવા માંગું છું.
માહેન્દ્રી ત્વં વરારોહે મદ્ધિતાર્થમિહાગતા
તું ઇન્દ્રની પત્ની છે, સુંદર કટિવાળી, મારા હિત માટે અહીં આવી છે.
અદૃશ્યં સર્વભૂતૈસ્તુ સંપ્રયોગમિહેચ્છસિ
તમે ઇચ્છો છો કે અહીં બધાં જીવોથી અજાણ્યા રહીને મિલન કરો.
ઇમં વૃણીષ્વ કામં ત્વં મત્તો વૈ વલ્ગુભાષિણિ
મીઠા બોલનારિ, તું મારી પાસેથી આ વરદાન પસંદ કર.
તતઃ સ્વગૃહમાગમ્ય જયત્યા સહિતઃ પ્રભુઃ
પછી પ્રભુ જયંતી સાથે પોતાના ઘરે પાછા ફર્યા.
અદૃશ્યઃ સર્વભૂતાનાં માયયા સંવૃતસ્તદા
ત્યારે તેઓ માયાથી ઢંકાઈને બધાં જીવોથી અજ્ઞાત રહ્યા.
અભિજગ્સુર્ગૃહં તસ્ય મુદિતાસ્તં દિદૃક્ષવઃ
આનંદિત થઈને અને તેમને જોવા ઉત્સુક થઈ, બધા તેમના ઘરે આવ્યા.
લક્ષમં તસ્ય તદ્ બુદ્ધ્વા પ્રતિજગ્મુર્યથાગતમ્
તેમની ઓળખાણ જાણી, તેઓ જેમ આવ્યા હતા તેમ પાછા ચાલ્યા ગયા.
પ્રીત્યર્થે દશ વર્ષાણિ જયન્ત્યા હિતકામ્યયા
પ્રેમ માટે અને જયંતીનું ભલું થાય એ ઈચ્છાથી દસ વર્ષ વીતી ગયા.
કાવ્યસ્ય રૂપમાસ્થાય સો ઽસુરાન્સમભાષત
કાવ્યનું રૂપ ધારણ કરીને તેમણે અસુરો સાથે વાત કરી.
સ્વાગતં મમ યાજ્યાનાં સંપ્રાપ્તો ઽસ્મિ હિતાય ચ
મારા યજમાનોએ સ્વાગત છે; હું તમારું કલ્યાણ કરવા આવ્યો છું.
તતસ્તે હૃષ્ટમનસો વિદ્યાર્થમુપપેદિરે
પછી તેઓ આનંદિત મનથી જ્ઞાન મેળવવા આવ્યા.
સમયાન્તે દેવયાજી સદ્યો જાતમતિસ્તદા
સમય પૂરું થતાં, દેવયાજક અચાનક બધું સમજ્યા.
દેવિ ગચ્છામ્યહં દ્રષ્ટું તવ યાજ્યાઞ્છુચિસ્મિતે
હસતી ચહેરાવાળી દેવી, હવે હું તારા યજમાનોને જોવા જાઉં છું.
એષ બ્રહ્મન્સતાં ધર્મો ન ધર્મં લોપયામિ તે
હે બ્રાહ્મણ, આ સજ્જનોનો ધર્મ છે; હું તારો ધર્મ ભંગતો નથી.
તતો ગત્વા સુરાન્દૃષ્ટ્વા દેવાચાર્યેણ ધીમતા
પછી જઇને દેવોને જોયા અને બુદ્ધિશાળી દેવાચાર્ય દ્વારા—
કાવ્યં મામનુજાનીધ્વમેષ હ્યાઙ્ગિરસો મુનિઃ
મને અનુમતિ આપો, કેમ કે આ ઋષિ આંગિરસ છે.
શ્રુત્વા તથા બ્રુવાણં તં સંભ્રાન્તા દિતિજાસ્તતઃ
એમ બોલતા સાંભળીને દૈત્ય લોકો ગભરાઈ ગયા.