વ્રતં ચરામ્યહં દેવ યથોદ્દિષ્ટો ઽસ્મિ વૈપ્રભો
"હે પ્રભુ, તમે જે રીતે કહ્યું છે એ પ્રમાણે હું વ્રત ધારણ કરીશ."
અસુરાણાં હિતાર્થાય તસ્મિઞ્છુક્રે ગતે તદા
અસુરોના હિત માટે, જ્યારે શુક્ર ત્યાંથી ગયા ત્યારે—
તદ્બુદ્ધ્વા નીતિપૂર્વં તુ રાષ્ટ્રં ન્યસ્તં તદાસુરૈઃ
આ જાણીને અસુરોએ સમજદારીપૂર્વક પોતાનું રાજ્ય સોંપી દીધું.
પ્રગૃહીતાયુધાઃ સર્વે બૃહસ્પતિપુરોગમાઃ
બધા બૃહસ્પતિના નેતૃત્વમાં શસ્ત્રો લઈને તૈયાર થયા.
ઉત્પેતુઃ સહસા સર્વે સંત્રસ્તાસ્તે તતો ઽભવન્
બધા અચાનક ઊભા થયા અને પછી ડરાઈ ગયા.
સંત્યજ્ય સમયં દેવાસ્તે સપત્નજિઘાંસવઃ
દેવતાઓએ કરાર ત્યજી દીધો અને પોતાના દુશ્મનોને નાશ કરવા તત્પર થયા.
ચીરવલ્કાજિનધરા નિષ્ક્રિયા નિષ્પરિગ્રહાઃ
તેઓ છાલ, વાઘની ચામડી અને કૃષ્ણમૃગના ચામડાં પહેરી, નિષ્ક્રિય અને નિર્વાસન જીવન જીવી રહ્યા હતા.
અયુદ્ધેન પ્રપદ્યામઃ શરણં કાવ્યમાતરમ્
"યુદ્ધ કર્યા વિના, ચાલો આપણે કાવ્યની માતાજી પાસે શરણ લઈએ."
દત્તં તેષાં તુ ભીતાનાં દૈત્યાનામભયાર્થિનામ્
જે ડૈત્ય ડરેલા હતા અને આશ્રય માંગતા હતા, તેમને રક્ષણ મળ્યું.
અભિજઘ્નુઃ પ્રસહ્યૈતાન્વિચાર્ય ચ બલાબલમ્
તેમની શક્તિ અને દુર્બળતા વિચારીને, દેવોએ જોરથી ડૈત્યોએ પર આક્રમણ કર્યું.
દેવી ક્રુદ્ધાબ્રવીદેનાનનિન્દ્રત્વં કરોમ્યહમ્
દેવી ગુસ્સે થઈને બોલી, "હું તમારો ઈન્દ્રપદ છીનવી લઉં છું."
તતઃ સંસ્તંભિતં દૃષ્ટ્વા શક્રં દેવાસ્તુ મૂઢવત્
પછી જ્યારે દેવોએ શક્રને સ્થિર જોઈ લીધા, ત્યારે તેઓ મૂંઝાઈ ગયા.
ગતેષુ સુરસંઘેષુ વિષ્મુરિન્દ્રમભાષત
દેવતાઓની સભા વિખેરાઈ ગઈ ત્યારે વિષ્ણુએ ઇન્દ્રને કહ્યું.
એવમુક્તસ્તતો વિષ્ણુઃ પ્રવિવેશ પુરન્દરઃ
આ રીતે વાત થઈ પછી વિષ્ણુ પુરંદર સાથે અંદર પ્રવેશ્યા.
એષા ત્વાં વિષ્ણુના સાર્દ્ધ દહામિ મઘવન્બલાત્
હે મઘવાન, હવે હું વિષ્ણુ સાથે મળીને તને અને તેને બળપૂર્વક ભસ્મ કરી દઈશ.
તયાભિભૂતૌ તૌ દેવાવિન્દ્રાવિષ્ણૂ જજલ્પતુઃ
તે સ્ત્રીના પ્રભાવથી ઇન્દ્ર અને વિષ્ણુ બંને દબાઈ ગયા અને એકબીજામાં વાતચીત કરવા લાગ્યા.
ઇન્દ્રો ઽબ્રવીજ્જહિ હ્યેનાં યાવન્નો ન દહે દ્વિભો
ઇન્દ્ર બોલ્યા: 'એ અમને બળી નાંખે એ પહેલાં તું એને મારી નાખ.'
તતઃ સમીક્ષ્ય તાં વિષ્ણુઃ સ્ત્રીવધં કર્ત્તુમાસ્થિતઃ
પછી વિષ્ણુએ તેને ધ્યાનથી જોઈ અને સ્ત્રીનું વધ કરવા તૈયાર થયા.
તસ્યાઃ સંત્વરમાણાયાઃ શીઘ્રઙ્કારી મુરારિહા
તે ઝડપથી આગળ વધી રહી હતી ત્યારે મુરાના સંહારક વિષ્ણુએ પણ તરત જ ક્રિયા કરી.
ક્રુદ્ધસ્તદસ્ત્રમાવિધ્ય શિરશ્ચિચ્છેદ માધવઃ
માધવ ગુસ્સે ભરાઈ ગયા, શસ્ત્ર ઉપાડી અને તેનો માથું કાપી નાખ્યું.
તતો ઽભિશપ્તો ભૃગુણા વિષ્ણુર્ભાર્યાવધે તદા
પછી પત્નીનું વધ કરવા બદલ ભૃગુએ એ સમયે વિષ્ણુને શાપ આપ્યો.
તસ્માત્ત્વં સપ્તકૃત્વો વૈ મનુષ્યેષુ પ્રપદ્યસે
એ કારણે તું સાત વાર મનુષ્યરૂપે જન્મ લેશે.
સર્વલોક હિતાર્થાય જાયતે માનુષેષ્વિહ
બધા લોકોએ કલ્યાણ માટે તું અહીં મનુષ્યોમાં જન્મ લેશે.
સમાનીય તતઃ કાયે સમાયોજ્યેદમબ્રવીત્
પછી શરીરને એકસાથે લાવી, ભૃગુએ તેને જોડ્યું અને આ શબ્દો કહ્યા.
યદિ કૃત્સ્નો મયા ધર્મશ્ચરિતો જ્ઞાયતે ઽપિ વા
જો મેં ક્યારેય પૂરો ધર્મ આચર્યો હોય, કે ઓછામાં ઓછું તેને જાણ્યો હોય—
સત્યાભિવ્યહૃતાત્તસ્ય દેવી સંજીવિતા તદા
આ સત્યવચનના પ્રભાવથી એ સમયે દેવી જીવંત થઈ ગઈ.
તતસ્તાં સર્વભૂતાનાં દૃષ્ટ્વા સુપ્તોત્થિતામિવ
પછી બધાં જીવોએ તેને જાણે ઊંઘમાંથી જાગી હોય તેમ જોઈ.
દૃષ્ટ્વા સંજીવિતામેવં દેવીં તાં ભૃગુણા તદા
એ રીતે, એ સમયે ભૃગુએ દેવીને ફરી જીવંત કરી જોઈ.
અસંભ્રાન્તેન ભૃગુણા પત્ની સંજીવિતાં તતઃ
ભૃગુએ શાંતિપૂર્વક પોતાની પત્નીને જીવંત કરી.
પ્રજાગરે તતશ્ચેન્દ્રો જયન્તીમાત્મનઃ સુતામ્
પછી જ્યારે તે જાગી, ત્યારે ઇન્દ્રે પોતાની પુત્રી જયંતીમાં આનંદ કર્યો.