કૃતાઞ્જલિઃ સાર્વહસ્તઃ પ્રચેતા ભાર્ગવાન્તિકમ્
પ્રચેતાએ બંને હાથ જોડીને, ભક્તિપૂર્વક ભાર્ગવ પાસે ગયો.
અભ્યેત્યાકૃષ્ટધનુષઃ સ તસ્ય ચરણાબ્જયોઃ
એણે ધનુષ્ય તાણીને, ભાર્ગવના કમળ જેવા પગ પાસે જઈ નમન કર્યું.
રક્ષ માં ભૃગુશાર્દૂલ કૃપયા શરણાગતમ્
'ભૃગુકુળના શૂરવીર, દયાથી શરણમાં આવેલા મને રક્ષા આપો.'
સ્થિતો ઽસ્મિ તવ નિર્દેશેશાધિ કિં કરવાણિ વૈ
'હું તમારો આદેશ માનવા અહીં ઊભો છું—કહો, હું શું કરું?'
ઇતિ શ્રીબ્રહ્માણ્ડે મહાપુરાણે મધ્યમભાગે તૃતીયે ઉપોદ્ધાતપાદે ભાર્ગવં પ્રતિ વરુણાગમનં નામ સપ્તપઞ્ચશત્તમો ઽધ્યાયઃ
આ રીતે શ્રી બ્રહ્માંડ મહાપુરાણના મધ્યમ ભાગના તૃતીય ઉપોધાત પાદમાં 'ભાર્ગવ પાસે વરુણનું આગમન' નામે સત્તાવનમો અધ્યાય પૂર્ણ થયો.
સંજહાર પુનર્ધીમાનસ્ત્રં મૃગુકુલોદ્વહઃ
પછી ધીરજવાન ઋષિ, મૃગકુળના શ્રેષ્ઠ એણે પોતાનું શસ્ત્ર પાછું ખેંચી લીધું.
વિલોક્ય બિગતક્રોધસ્તમુવાચ હસન્નિવ
એણે તેને જોયો, ગુસ્સો ઓગળી ગયો હતો અને હળવી સ્મિત સાથે વાત કરી.
સમાયાતા મહેન્દ્રાદ્રૌ નિવસંતં સરિત્પતે
'નદીઓના સ્વામી, તમે મહેન્દ્ર પર્વતેથી અહીં આવ્યા છો, જ્યાં તમે નિવાસ કરો છો.
અધો નિપાતિતં ક્ષેત્રં ગોકર્ણમૃષિસેવિતમ્
ગોકર્ણ નામનું ક્ષેત્ર, જે ઋષિઓ દ્વારા પૂજાય છે, તે નીચે પડ્યું છે.
અધાવન્મામુપાગમ્ય મુનયસ્તીર્થવાસિનઃ
ત્યાં તીર્થમાં રહેતા ઋષિઓ દોડી ને મારી પાસે આવ્યા હતા.
ભવન્તમાગતો દ્રષ્ટું સહૈભિર્મુનિપુઙ્ગવૈઃ
હું પણ આ મહાન ઋષિઓ સાથે તમને જોવા આવ્યો છું.
દાતુમર્હતિ તત્ક્ષેત્રમેષાં તોયે ચ પૂર્વવત્
તમે એ ક્ષેત્ર અને તેનું પાણી એમને પહેલાં જેવું આપવું જોઈએ.
નિરૂપ્ય મનસા રામમિદ ભૂયો ઽબ્રવીદ્વચઃ
રામે મનમાં વિચાર કરીને ફરી આ શબ્દો કહ્યા:
તથા હિ મે વરો દત્તઃ પુરાનેન વિરિઞ્ચિના
'હા, એવો વર તો મને પૂર્વે વિરીંચિએ આપ્યો હતો.'
કાતરં સમુપાયાતો વશતાં તવ ભાર્ગવ
'હું ડરથી અને તમારી શક્તિને સ્વીકારીને, ભાર્ગવ, તમારી પાસે આવ્યો છું.'
કથં ન કુર્યાં કર્મેદમહં ક્ષત્ત્રકુલાન્તક
'ક્ષત્રિયકુળના વિનાશક, હું આ કર્મ કેમ ન કરું?'
તાવત્સંઘારયિષ્યામિ ભૂમૌ સલિલમાત્મનઃ
હું મારી જાતનું પાણી ધરા પર એકઠું કરીશ.
યથાગતં પ્રચિક્ષેપ ધનુર્નિર્ભિદ્ય ભાર્ગવઃ
ભૃગુવંશી ભાર્ગવએ ધનુષ્યે છિદીને, જેમ આવ્યું હતું તેમ તેને ફેંકી દીધું.
સ્રુવં જગ્રાહ મતિમાન્ક્ષપ્તુકામો જલાશયે
વિદ્વાનએ જળકુંડમાં પાણી ઢાળવાની ઈચ્છાથી સ્રુવ હાથમાં લીધો.
અન્તર્હિતે સરિન્નાથે રામઃ સુવમુદઙ્મુખઃ
જ્યારે નદીના સ્વામી અદૃશ્ય થયા, ત્યારે રામે પૂર્વ દિશામાં મોઢું કરીને સ્રુવ પકડી રાખ્યો.
ક્ષિપ્તત્વેન સમુદ્રે તુ દિશમુત્તરપશ્ચિમામ્
પછી તેણે તે સમુદ્રમાં ફેંકી, ઉત્તરપશ્ચિમ દિશામાં દોર્યું.
તીર્થં શુર્પારકં નામ સર્વપાપવિમોચનમ્
શૂર્પારક નામનું તે તીર્થ સર્વ પાપોનું નાશક છે.
તીર્થં તદન્તરીકૃત્ય સ્રુવો રામકરાચ્ચ્યુતઃ
તે સ્થળને પવિત્ર બનાવી, રામના હાથમાંથી સ્રુવ છૂટી પડ્યો.
યત્રાભૂદ્રામસૃષ્ટાયા ભુવો નિષ્ઠાથ પાર્થિવ
હે રાજા, ત્યાં રામે સર્જેલી ભૂમિની સ્થાપના થઈ.
ઉત્સારયિત્વા સલિલં સમુદ્રસ્તાવદાત્મનઃ
પાણી દૂર કરી, સમુદ્રે પોતાનું સ્વરૂપ દર્શાવ્યું.
અનતિક્રાન્તમર્યાદો યથાકાલં ભૃગૂદ્વહઃ
મહાન ભૃગુવંશી કદી પણ સીમા લાંઘતા નહીં અને યોગ્ય સમયે કાર્ય કરતા.
વિજ્ઞાય પૂર્વસીમાન્તાં ભુવમભ્યુત્સસર્જ હ
પહેલાની સીમા જાણી, તેણે ભૂમિ મુક્ત કરી.
નગરગ્રમસીમાનઃ કિઞ્ચિત્કિઞ્ચિત્ક્વચિત્ક્વચિત્
શહેરો અને ગામોની સીમાઓ અહીં-ત્યાં, વિવિધ જગ્યાએ હતી.
તત્ર દૈવાત્તથા સ્થાનાન્નિમ્નત્વાત્સ પ્રલક્ષ્ય તુ
ત્યાં, ઈશ્વરકૃપાથી અને તે સ્થળોથી, તેણે નીચાણવાળા ભાગો જોયા.
યથાભિલષિતં સ્થાનં પ્રદદૌ પ્રીતિપૂર્વકમ્
જેમ ઇચ્છ્યું હતું તેમ સ્થાન આનંદપૂર્વક આપ્યું.