તતસ્તાં શિરસા ધર્ત્તુ તપસાઽરાધયચ્છિવમ્
ત્યારબાદ, તેણે ગંગાજીને પોતાના માથા પર ધારણ કરી અને તપસ્યાથી શિવજીની આરાધના કરી.
મેરોર્મૂર્ધ્નસ્તતો ગઙ્ગાં પતં તી શિરસાત્મનઃ
પછી, મેરુ પર્વતની ચોટી પરથી ગંગા ઉતરી અને આત્મસંયમીના માથા પર પડી.
સા તચ્છિરઃ સમાસાદ્ય મહાવેગપ્રવાહિની
તે ગંગા, જોરદાર પ્રવાહ સાથે, એ માથા સુધી પહોંચી.
ચુલકોદકવચ્છંભોર્વિલીનાં શિરસિ પ્રભોઃ
શંભુ ભગવાનના માથા પર, પાણીની બૂંદ જેવી, ગંગા લય થઈ ગઈ.
સ તાં શર્વપ્રસાદેન લબ્ધ્વા તુ ભુવમાગતામ્
શર્વના કૃપાથી, તેણે ધરતી પર આવી રહેલી ગંગાને પ્રાપ્ત કરી.
સઽનુવ્રજન્તી રાજાનં રાજર્ષેર્યજતઃ પથિ
ગંગા રાજર્ષિ દ્વારા યજ્ઞના માર્ગે જતા રાજાને અનુસરી રહી હતી.
સ તુ રાજઋષિઃ ક્રુદ્ધો યજ્ઞવાટે ઽખિલે તયા
પણ એ રાજર્ષિ, ગુસ્સામાં, યજ્ઞસ્થળમાં ગંગા સાથે હતા.
અતન્દ્રિતો વર્ષશતં શુશ્રૂષિતવા સ તં પુનઃ
પછી, તેણે નિરંતર એકસો વર્ષ સુધી તેની સેવા કરી.
ઉષિત્વા સુચિરં તસ્યનિસૃતા જઠરાદ્યતઃ
લાંબા સમય સુધી ત્યાં રહી, પછી ગંગા તેના પેટમાંથી બહાર આવી.
ભગીરથાનુગા ભૂત્વા તત્પિતૄણામશેષતઃ
ભગીરથને અનુસરતી થઈ, ગંગાએ તેના પિતૃઓને સંપૂર્ણ તૃપ્ત કર્યા.
તતસ્તદંભસા સિક્તેષ્વસ્થિભસ્મસુ તત્ક્ષણાત્
પછી, એ જ ક્ષણે, જ્યારે એ જળથી તેમના હાડકાં અને ભસ્મ ભીંજાયા,
એવં સા સાગરાન્સર્વાન્દિવં નીત્વા મહાન્દી
એ રીતે, મહાન ગંગા નદીએ બધા સગરા પુત્રોને સ્વર્ગે પહોંચાડ્યા.
સેનોર્મૂર્ધ્નશ્ચતુર્ભેદા ભૂત્વા યાતા ચતુર્દ્દિશમ્
સેનાના માથા પરથી, ગંગા ચાર ભાગે વહેવા લાગી અને ચાર દિશામાં ફેલાઈ.
સીતા ચાલકનન્દા ચ સુચક્ષુર્ભદ્રવત્યપિ
સીતા, અલકાનંદા, સુચક્ષુ અને ભદ્રવતી પણ.
ગઙ્ગાંભસા પુનઃ પૂર્ણાશ્ચત્વારો ઽમ્બુધયો ઽભવન્
ગંગાજળથી, ચારેય મહાસાગરો ફરીથી ભરાઈ ગયા.
અન્તર્હિતાભવન્દેશા બહવસ્તત્સમીપગાઃ
ગંગાજી પાસે આવેલા અનેક પ્રદેશો છુપાઈ ગયા.
ઇતસ્તતઃ પ્રયાતાશ્ચ જનાસ્તન્નિલયા નૃપ
રાજા, ત્યાં વસતા લોકો જુદા-જુદા દિશામાં ચાલ્યા ગયા.
અર્મવોપાત્તવર્ત્તિત્વાત્સમુદ્રે ઽતર્દ્ધિમાગમત્
પોતે નાવ લઈ, દરિયાના મધ્ય ભાગે પહોંચ્યો.
સહ્યાદ્રેર્ભૃગુશાર્દૂલં દ્રષ્ટુકામા યયુર્નૃપ
રાજા, સહ્યાદ્રિ પર ભૃગુઓમાં શ્રેષ્ઠ એવા મહાત્માને જોવા માટે તેઓ ગયા.
યયુર્દિદૃક્ષવો રામં મહેન્દ્રમચલં પ્રતિ
રામજીને જોવા માટે તેઓ મહેન્દ્ર પર્વત તરફ ચાલ્યા.
આસેદુરચલશ્રેષ્ઠં ક્રમેણ મુનિપુઙ્ગવાઃ
મહાન ઋષિઓ ધીમે-ધીમે પર્વતોમાં શ્રેષ્ઠ એવા પર્વત પાસે પહોંચ્યા.
પ્રશાન્તક્રૂરસત્ત્વાઢ્યં શુભં મધ્યે તપોવનમ્
પર્વતના મધ્યમાં, શાંત અને દયાળુ પ્રાણીઓથી ભરેલું સુંદર આશ્રમ મળ્યું.
સ્નિગ્ધચ્છાયમનૌપમ્યં સ્વામોદિસુખમારુતમ્
ત્યાં અનન્ય, શીતળ છાંયો અને પોતે સુગંધિત એવા મીઠા પવન વહેતા હતા.
વિવિશુર્ત્દૃષ્ટમનસો યથાવૃદ્ધપુરસ્સરમ્
વડીલોએ આગળ રહી, સૌએ મનમાં દર્શન કરવાની ઈચ્છા રાખી, યોગ્ય રીતે અંદર પ્રવેશ કર્યો.
શિષ્યૈઃ પરિવૃતં શાન્તં દદૃશુસ્તે તપોધનાઃ
ત્યાં ઋષિઓએ પોતાના શિષ્યોથી ઘેરાયેલા, શાંત મુનિને જોયા.
તદ્દોષશાન્ત્યૈ તપસિ પ્રવૃત્તમિવ્ દેહિનમ્
એ મુનિ એવો લાગતો હતો કે જાણે દોષો શાંત કરવા માટે તપમાં લીન છે.
વવન્દિરે મહામૌનં ભક્તિપ્રણતકન્ધરાઃ
ભક્તિપૂર્વક નમ્રતાથી માથું ઝુકાવી, તેઓએ મહા મૌનીને વંદન કર્યા.
અર્ઘપાદ્યાદિભિઃ સમ્યક્પૂજયામાસ સાદરમ્
પગ ધોવા માટેનું પાણી અને અન્ય ઉપચારોથી, સૌએ શ્રદ્ધાપૂર્વક તેમની પૂજા કરી.
ઉવાચ ભૃગુશાર્દૂલઃ સ્મિતપૂર્વમિદં વચઃ
ભૃગુઓમાં શ્રેષ્ઠ એ મહાત્માએ હળવી સ્મિત સાથે આ શબ્દો કહ્યા.
કરણીયં કિમસ્માભિર્વદધ્વમવિચારિતમ્
અમારે શું કરવું જોઈએ, નિડરપણે કહો.